Ο Παύλος Γερουλάνος απορρίπτει τη λογική της παθητικής διαχείρισης και υποστηρίζει ότι η πολιτική οφείλει να κινητοποιεί τις πραγματικές δυνατότητες της κοινωνίας
Μια διαφορετική αντίληψη για τον ρόλο της πολιτικής παρουσίασε ο Παύλος Γερουλάνος, μιλώντας στο vidcast «ΘΕΣΗ» με τον Ευάγγελο Παπαδρόσο.
Στο απόσπασμα που δημοσιοποίησε, ο Παύλος Γερουλάνος ασκεί κριτική στη λογική που αντιμετωπίζει τη διακυβέρνηση σαν μια απλή λογιστική άσκηση: μετράμε όσα έχουμε, αποδεχόμαστε τα σημερινά όρια και καταλήγουμε στο βολικό «αυτά είναι, αυτά κάνουμε».
Για τον ίδιο, όμως, η πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται στη διαχείριση της στασιμότητας.
Η πολιτική δεν καταγράφει μόνο – αλλάζει τα δεδομένα
Η ουσία της παρέμβασής του βρίσκεται στην άποψη ότι η πολιτική είναι μια δυναμική διαδικασία. Δεν αρκεί να καταγράφει προβλήματα, αριθμούς και δημοσιονομικούς περιορισμούς. Οφείλει να σχεδιάζει, να κινητοποιεί δυνάμεις και να δημιουργεί νέες δυνατότητες.
«Αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο ενεργούμε, σχεδιάζουμε και υλοποιούμε, μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις τεράστιες δυνατότητες της ελληνικής κοινωνίας», υπογράμμισε.
Πρόκειται για μια σαφή απόρριψη της αντίληψης που παρουσιάζει κάθε αδυναμία ως αναπόφευκτη και κάθε χαμηλή προσδοκία ως δήθεν ρεαλισμό.
Γιατί άλλο πράγμα είναι ο ρεαλισμός και άλλο η παραίτηση.
Άλλο η υπεύθυνη διαχείριση και άλλο η πολιτική ακινησία, η οποία βαφτίζεται «δημοσιονομική αναγκαιότητα» για να δικαιολογήσει όσα δεν σχεδιάστηκαν, δεν διεκδικήθηκαν ή δεν υλοποιήθηκαν.
Οι δυνατότητες της κοινωνίας παραμένουν ανεκμετάλλευτες
Η παρέμβαση Γερουλάνου μεταφέρει το βάρος από τους ψυχρούς αριθμούς στους ανθρώπους: στις γνώσεις, στη δημιουργικότητα, στην παραγωγή, στην εργασία και στις τοπικές κοινωνίες που συχνά μένουν στο περιθώριο των αποφάσεων.
Η Ελλάδα διαθέτει ανθρώπινο δυναμικό, εμπειρία και σημαντικές παραγωγικές δυνατότητες. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η πολιτική εξουσία μπορεί να τις οργανώσει και να τις μετατρέψει σε πραγματικό αποτέλεσμα για τους πολίτες.
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση δεν αποτελεί από μόνη της ένα ολοκληρωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα. Αποτυπώνει, όμως, μια ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση: η χώρα δεν χρειάζεται απλώς καλύτερους διαχειριστές των περιορισμών της, αλλά σχέδιο για να υπερβεί αυτούς τους περιορισμούς.
Στο τέλος, η πολιτική δεν κρίνεται από το πόσο καλά εξηγεί γιατί κάτι δεν γίνεται. Κρίνεται από το αν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να γίνει.
Και αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα της παρέμβασης Γερουλάνου: η Ελλάδα μπορεί να πετύχει πολύ περισσότερα — αρκεί η πολιτική να σταματήσει να λειτουργεί σαν λογιστήριο και να αρχίσει ξανά να λειτουργεί ως δύναμη αλλαγής.