Ο ηθοποιός της «Λούφας και Παραλλαγής» και του «Μάθε παιδί μου γράμματα» πέθανε σε ηλικία 74 ετών – Υπήρξε επίσης σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών ο Νίκος Καλογερόπουλος, μία από τις πλέον αυθεντικές και πολυσχιδείς προσωπικότητες του ελληνικού κινηματογράφου.
Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, ενώ τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας, όπου άφησε την τελευταία του πνοή. Η απώλειά του προκάλεσε θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο, αλλά και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Μεσσηνία, με την οποία παρέμεινε βαθιά συνδεδεμένος μέχρι το τέλος της ζωής του. Η είδηση του θανάτου του επιβεβαιώθηκε από την ΕΡΤ.
Από τα Φιλιατρά στη μεγάλη οθόνη
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε το 1952 και μεγάλωσε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Σπούδασε θέατρο στην Αθήνα και από τα πρώτα του βήματα έδειξε ότι η δημιουργική του διαδρομή δεν θα περιοριζόταν αποκλειστικά στην υποκριτική.
Το 1976 έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο, με τίτλο «Ο μπαμπούλας», το οποίο παρουσιάστηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ. Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση είχε ήδη προηγηθεί, το 1975, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται».
Ακολούθησαν συμμετοχές σε γνωστές τηλεοπτικές παραγωγές, όπως «Ο φωτογράφος του χωριού», «Οι παραστρατημένοι», «Μεθυσμένη Πολιτεία», «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Όλη η δόξα, όλη η χάρη», «Στο κάμπινγκ» και «Ερασιτέχνης άνθρωπος».
Οι ρόλοι που άφησαν εποχή
Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε μέσα από τον κινηματογράφο. Το 1981 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θόδωρου Μαραγκού, μία από τις σημαντικότερες πολιτικές σάτιρες του ελληνικού σινεμά. Η ερμηνεία του ξεχώρισε και τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησαν το «Άρπα Colla» και το «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, όμως ο ρόλος που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του ελληνικού κοινού ήρθε το 1984.
Στη θρυλική πλέον «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη υποδύθηκε τον στρατιώτη Γιάννη Παπαδόπουλο. Η ερμηνεία του τού χάρισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και τον συνέδεσε με μία ταινία που σημάδεψε ολόκληρη εποχή.
Χρόνια αργότερα επέστρεψε δυναμικά στον κινηματογράφο με τη «Θηλυκή εταιρεία» και την ταινία «Ένας κι ένας», για την οποία τιμήθηκε ξανά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου.
Ένας δημιουργός χωρίς στενά όρια
Ο Νίκος Καλογερόπουλος δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένας ηθοποιός. Πέρασε στη σκηνοθεσία, έγραψε σενάρια και θεατρικά έργα, εξέδωσε ποιητικές συλλογές και δημιούργησε τραγούδια.
Συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς, μεταξύ των οποίων οι Νίκος Περάκης, Θόδωρος Μαραγκός, Κώστας Φέρρης, Γιώργος Κιμούλης, Ηλίας Λογοθέτης και Αντώνης Καφετζόπουλος.
Το 2011 παρουσίασε την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου», υπογράφοντας τη σκηνοθεσία, το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός. Παράλληλα, άφησε πίσω του ποιητικές συλλογές, θεατρικά έργα και μουσικές δημιουργίες, επιβεβαιώνοντας ότι η τέχνη για εκείνον δεν είχε σύνορα.
Το «Τρενοτεχνείο» και η επιστροφή στις ρίζες
Τα τελευταία χρόνια επέλεξε να βρίσκεται κοντά στον τόπο καταγωγής του. Στην περιοχή της Κυπαρισσίας δημιούργησε μαζί με φίλους και συνεργάτες το «Τρενοτεχνείο», έναν ξεχωριστό χώρο πολιτισμού, θεάτρου και μουσικής.
Ήταν ένα προσωπικό όραμα και ταυτόχρονα μία πράξη επιστροφής στις ρίζες. Ένας χώρος στον οποίο φιλοξενήθηκαν παραστάσεις, συναυλίες και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος έφυγε αφήνοντας πίσω του κάτι περισσότερο από μία μεγάλη σειρά ρόλων. Άφησε έναν ιδιαίτερο τρόπο να υπηρετεί κανείς την τέχνη: χωρίς επιτήδευση, χωρίς εύκολες υποχωρήσεις και χωρίς να εγκλωβίζεται σε μία μόνο ιδιότητα.
Οι ερμηνείες, οι ταινίες, τα κείμενα, τα τραγούδια και το «Τρενοτεχνείο» θα συνεχίσουν να θυμίζουν έναν δημιουργό που παρέμεινε μέχρι τέλους αυθεντικός.