Σπασμένοι αγωγοί, νερά στο οδόστρωμα και φορτηγά που μεταφέρουν ακάθαρτα από το ένα σημείο στο άλλο – Επτά χρόνια μετά, η δημοτική αρχή δεν μπορεί να επικαλείται διαρκώς το παρελθόν
«La Casa de Papel»; Όχι. Απλώς άλλη μία ημέρα στη Χαλκίδα.
Μετά το πολύμηνο μαρτύριο στο κέντρο της πόλης, ένας ακόμη δρόμος έκλεισε, αυτή τη φορά μπροστά στη La Fiamma. Το σκηνικό θυμίζει πόλη σε διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης: σκαμμένο οδόστρωμα, σπασμένοι αγωγοί, νερά που τρέχουν ανεξέλεγκτα και κυκλοφορία που μεταφέρεται ξανά στις γύρω οδούς.
Σύμφωνα με καταγγελία που έφτασε στο Outnews, το πρόβλημα ξεκινά από το ύψος του «Γουρουνάκι» και εκτείνεται προς το Κρηπίδωμα. Κατά τη διάρκεια εργασιών φέρεται να προκλήθηκαν νέες ζημιές σε αγωγούς, με αποτέλεσμα μεγάλες ποσότητες νερού να καταλήγουν στον δρόμο και να απαιτηθεί η διακοπή της κυκλοφορίας.
Και δεν είναι μόνο το δίκτυο ύδρευσης. Η ίδια καταγγελία περιγράφει σοβαρό πρόβλημα και στο δίκτυο των ακαθάρτων. Δύο φορτηγά φέρεται να φορτώνουν από τη μία πλευρά και να αδειάζουν στην άλλη, καθώς το υπόγειο δίκτυο δεν μπορεί να εξυπηρετήσει κανονικά τη ροή.
Αν αυτό συμβαίνει, η ΔΕΥΑΧ οφείλει να ενημερώσει άμεσα και συγκεκριμένα:
Τι ακριβώς έχει σπάσει; Πρόκειται για καθαρό νερό, ακάθαρτα ή για ταυτόχρονη βλάβη και στα δύο δίκτυα; Υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία ή το περιβάλλον; Πότε προβλέπεται να αποκατασταθεί η κυκλοφορία; Και, κυρίως, γιατί κάθε επισκευή φαίνεται να αποκαλύπτει μια νέα και μεγαλύτερη βλάβη;
Από τη Βενιζέλου στη La Fiamma
Το περιστατικό δεν μπορεί να εξεταστεί απομονωμένα. Μόλις στις 3 Αυγούστου ο Δήμος Χαλκιδέων ανακοίνωνε την αντικατάσταση δύο καταθλιπτικών αγωγών αποχέτευσης ακαθάρτων, συνολικού μήκους 60 μέτρων, στη συμβολή της Αγγελή Γοβιού με τη λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου. Την ίδια ημέρα ανακοινωνόταν και η παράδοση της οδού Φαρμακίδου στην κυκλοφορία. Η επίσημη ενημέρωση του Δήμου επιβεβαιώνει το μέγεθος των προηγούμενων εργασιών.
Λίγες ημέρες αργότερα, όμως, η πόλη βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα ακόμη κλειστό σημείο και μια νέα εικόνα αποδιοργάνωσης.
Κάποια στιγμή πρέπει να ειπωθεί καθαρά: οι εργαζόμενοι και τα συνεργεία που τρέχουν πίσω από τις βλάβες δεν είναι αυτοί που χαράσσουν πολιτική. Προσπαθούν να κρατήσουν όρθιο ένα παλιό και καταπονημένο δίκτυο. Η ευθύνη για τον σχεδιασμό, την πρόληψη, τη χρηματοδότηση και την έγκαιρη αντικατάσταση των υποδομών είναι πολιτική και διοικητική.
Η ευθύνη δεν μπορεί να μεταφέρεται για πάντα στους προηγούμενους
Βεβαίως, τα προβλήματα της ΔΕΥΑΧ δεν δημιουργήθηκαν χθες. Υπήρξαν προηγούμενες διοικήσεις που άφησαν το δίκτυο να γερνά, χωρίς τις αναγκαίες παρεμβάσεις. Αυτό, όμως, δεν αποτελεί πλέον επαρκή δικαιολογία.
Η δημοτική αρχή της Έλενας Βάκα διοικεί σχεδόν επτά χρόνια. Όταν έχεις την ευθύνη επί επτά χρόνια, δεν μπορείς να παρουσιάζεσαι ακόμη ως ο νεοφερμένος που μόλις ανακάλυψε τι παρέλαβε. Κάποια στιγμή παύεις να είσαι ο κληρονόμος του προβλήματος και γίνεσαι υπεύθυνος για τη διαχείρισή του.
Υπάρχει πλήρης χαρτογράφηση του δικτύου; Υπάρχει πρόγραμμα προληπτικής συντήρησης; Έχει καταγραφεί ποιοι αγωγοί βρίσκονται στα όριά τους; Υπάρχει πολυετές σχέδιο αντικατάστασης ή θα συνεχίσουμε να σκάβουμε τη Χαλκίδα κάθε φορά που ένας σωλήνας αποφασίζει να παραδώσει πνεύμα;
Η πόλη δεν αντέχει άλλες πρόχειρες λύσεις, άλλα κλεισίματα δρόμων και άλλες ανακοινώσεις μετά τη ζημιά. Χρειάζεται σχέδιο πριν από την επόμενη βλάβη.
Γιατί στη Χαλκίδα μπορεί να συνηθίσαμε τα «shit happens». Όταν, όμως, το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, δεν είναι πια ατυχία.
Είναι αποτυχία διοίκησης.