Τρεις μεγάλες βλάβες, κλειστοί δρόμοι, βυτιοφόρα και αγωγοί από τη δεκαετία του ’80 – Η δημοτική αρχή επιτίθεται στην αντιπολίτευση, η αντιπολίτευση καταγγέλλει και οι «οπαδοί» αλληλοβρίζονται, ενώ οι πολίτες περιμένουν συγκεκριμένες απαντήσεις

Στη Χαλκίδα δεν έσπασαν μόνο οι αγωγοί. Έσπασε και κάθε έννοια σοβαρού δημόσιου διαλόγου.
Τρεις μεγάλες βλάβες στο δίκτυο αποχέτευσης σημειώθηκαν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα στο κέντρο της πόλης. Οι δύο τελευταίες στην οδό Τζιαρντίνι, σε παλαιό βαρυτικό αγωγό που, σύμφωνα με τη δήμαρχο Χαλκιδέων Έλενα Βάκα, κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1980.
Οι εργαζόμενοι της ΔΕΥΑΧ βρίσκονται επί δεκάδες ώρες μέσα στα σκάμματα, δίπλα στα λύματα, προσπαθώντας να περιορίσουν τη ζημιά. Η πόλη, την ίδια στιγμή, ταλαιπωρείται από κλειστούς δρόμους, κυκλοφοριακό χάος, εργοτάξια και την εύλογη ανησυχία για τη δημόσια υγεία.
Αντί, όμως, να παρουσιαστεί ένα πλήρες τεχνικό σχέδιο και ένα σαφές χρονοδιάγραμμα, στήθηκε ακόμη μία παράσταση συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης.
Όλοι για κλάματα. Αλλά όχι όλοι με την ίδια ευθύνη.
Η δήμαρχος και η «χαρά της αντιπολίτευσης»
Η δήμαρχος ανακοίνωσε ότι οι τρεις βλάβες ήταν «τυχαίες και ανεξάρτητες μεταξύ τους». Γνωστοποίησε επίσης ότι στη Τζιαρντίνι θα αντικατασταθεί τμήμα αγωγού μήκους 25 μέτρων και διαμέτρου Φ400, ενώ για ολόκληρη την οδό έχει ήδη δημοπρατηθεί έργο κατασκευής νέου αγωγού.
Μέχρι εδώ, πρόκειται για αναγκαία ενημέρωση.
Η κ. Βάκα, όμως, επέλεξε να τιτλοφορήσει την παρέμβασή της «Βλάβες στη Χαλκίδα – Η χαρά της αντιπολίτευσης» και να αφιερώσει σημαντικό μέρος της ανακοίνωσης στους επικεφαλής των παρατάξεων.
Για τον κ. Σπύρου ανέφερε ότι την κατηγορεί για έλλειψη ενημέρωσης, παρότι σύμβουλοί του έχουν ψηφίσει στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΧ το έργο κατασκευής του νέου αγωγού. Για την κ. Παππά υποστήριξε ότι μιλά για έλλειψη σχεδιασμού, ενώ δεν έχει παρακολουθήσει συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Επιχείρησης. Η ανακοίνωση της δημάρχου δημοσιεύτηκε στις 12 Αυγούστου.
Οι απαντήσεις προς την αντιπολίτευση είναι θεμιτές. Η προσπάθεια, όμως, να εμφανιστεί κάθε κριτική ως χαιρεκακία δεν απαντά στην ουσία.
Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν χαίρεται όταν σπάει αγωγός ακαθάρτων στο κέντρο της Χαλκίδας. Κανένας δεν πανηγυρίζει επειδή οι εργαζόμενοι παλεύουν νύχτα και ημέρα ή επειδή οι επαγγελματίες και οι κάτοικοι ταλαιπωρούνται.
Η κριτική δεν είναι υπονόμευση. Είναι υποχρέωση σε μια δημοκρατική πόλη.
Η αντιπολίτευση δεν αρκεί να ανεβάζει φωτογραφίες
Από την άλλη πλευρά, ούτε η αντιπολίτευση απαλλάσσεται από τις δικές της ευθύνες.
Δεν αρκεί να φωτογραφίζει τα νερά, τα σκαμμένα πεζοδρόμια και τους κλειστούς δρόμους. Δεν αρκούν οι δηκτικές αναρτήσεις και οι γενικές καταγγελίες περί ανικανότητας.
Η σοβαρή αντιπολίτευση πρέπει να παρουσιάσει συγκεκριμένα στοιχεία:
- Ποιες παρεμβάσεις πρότεινε στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΧ;
- Ποια έργα ψήφισε και ποια καταψήφισε;
- Ποιες προτεραιότητες προτείνει για την αντικατάσταση του δικτύου;
- Πώς θα χρηματοδοτηθούν;
- Ποιο είναι το δικό της σχέδιο για τις επόμενες δεκαετίες;
Η διοίκηση έχει την εκτελεστική ευθύνη και λογοδοτεί πρώτη. Η αντιπολίτευση, όμως, έχει θεσμική υποχρέωση να ελέγχει, να συμμετέχει και να προτείνει. Διαφορετικά κινδυνεύει πράγματι να μετατραπεί σε θόρυβο.
Η πολιτική των «Μίκυ Μάους» και των «σκοτεινών δυνάμεων»
Κάτω από την ανάρτηση της δημάρχου εμφανίστηκε όλο το άρρωστο πρόσωπο του τοπικού οπαδισμού.
Από τη μία, πολίτες χαρακτηρίζουν τη δημοτική αρχή «ανίκανη», «καταστροφή» και «ντροπή». Από την άλλη, υποστηρικτές της διοίκησης μιλούν για «Μίκυ Μάους της αντιπολίτευσης» και για «σκοτεινές δυνάμεις» που επιβουλεύονται τη δήμαρχο.
Αυτό δεν είναι πολιτική συζήτηση. Είναι καφενείο χωρίς επιχειρήματα.
Η Χαλκίδα δεν χρειάζεται ούτε υβριστές ούτε χειροκροτητές. Δεν χρειάζεται ανθρώπους που θεωρούν ότι όλα είναι καταστροφή ούτε εκείνους που βλέπουν συνωμοσίες πίσω από κάθε ερώτηση.
Χρειάζεται στοιχεία, χρονοδιαγράμματα, τεχνικές μελέτες και λογοδοσία.
Οι πραγματικά σοβαρές ερωτήσεις
Μέσα στον θόρυβο των σχολίων υπήρξαν πολίτες που έθεσαν απολύτως συγκεκριμένα ζητήματα.
Πρώτο και σοβαρότερο: τι κάνουν τα βυτιοφόρα στην περιοχή του Βούρκου;
Κάτοικος της περιοχής ρώτησε δημοσίως εάν μεταφέρονται λύματα από το κέντρο και πού ακριβώς αδειάζουν. Η ερώτηση δεν αποδεικνύει ότι γίνεται παράνομη διάθεση λυμάτων. Επιβάλλει, όμως, επίσημη απάντηση από τη ΔΕΥΑΧ:
Πρόκειται για προσωρινή μεταφορά εξαιτίας της βλάβης; Πού παραλαμβάνονται τα λύματα και σε ποια εγκατάσταση οδηγούνται; Υπάρχει παρακολούθηση της διαδικασίας; Υφίσταται οποιαδήποτε επιβάρυνση για τον Βούρκο, το περιβάλλον ή τη δημόσια υγεία;
Η δήμαρχος αναφέρει ότι το έργο στη Φαρμακίδου πραγματοποιήθηκε «χωρίς περιβαλλοντική επιβάρυνση». Η διαβεβαίωση είναι σημαντική, αλλά πρέπει να συνοδεύεται από τεχνική εξήγηση.
Δεύτερο ζήτημα: έχει ολοκληρωθεί η ψηφιακή χαρτογράφηση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης;
Σε μια πόλη που προβάλλει εφαρμογές «Έξυπνης Πόλης», θα πρέπει να γνωρίζουμε εάν υπάρχει πλήρες ψηφιακό μητρώο για τη θέση, τη διάμετρο, το υλικό, την ηλικία και το ιστορικό βλαβών κάθε βασικού αγωγού.
Τρίτο ζήτημα: διαθέτει η ΔΕΥΑΧ τον αναγκαίο εξοπλισμό και το απαιτούμενο τεχνικό προσωπικό ή εξαρτάται διαρκώς από εξωτερικούς εργολάβους;
Πόσο κοστίζουν οι εξωτερικές αναθέσεις; Είναι οικονομικότερες από τη μόνιμη ενίσχυση της Επιχείρησης; Υπάρχουν ποινικές ρήτρες όταν άλλες εργολαβίες, όπως έργα οπτικών ινών, προκαλούν ζημιές στους αγωγούς; Και εφαρμόζονται;
Αυτές είναι ερωτήσεις ουσίας. Δεν είναι λαϊκισμός.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν αντικαθιστά τα αρχεία της ΔΕΥΑΧ
Σε σχόλιο πολίτη παρατίθεται απάντηση τεχνητής νοημοσύνης, σύμφωνα με την οποία το Κέντρο Λυμάτων της Χαλκίδας ολοκληρώθηκε το 1986 και, επομένως, το δίκτυο της Φαρμακίδου συνδέεται με το ευρύτερο σύστημα που λειτουργούσε τότε.
Αυτό αποτελεί ένδειξη, όχι τεκμήριο για το ακριβές έτος κατασκευής του συγκεκριμένου αγωγού.
Η ΔΕΥΑΧ πρέπει να διαθέτει τα σχέδια, τις μελέτες, τις παραλαβές των έργων και το ιστορικό συντήρησης. Οι πολίτες δεν μπορεί να αναγκάζονται να ρωτούν εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης για πληροφορίες που ένας δημόσιος οργανισμός οφείλει να έχει καταγεγραμμένες και διαθέσιμες.
Οι δύο νέοι αγωγοί στη Φαρμακίδου
Η δημοτική αρχή ανακοίνωσε ακόμη την ολοκλήρωση των εργασιών στη Φαρμακίδου και την έναρξη λειτουργίας δύο νέων καταθλιπτικών αγωγών.
Η επίσημη ενημέρωση του Δήμου ανέφερε ότι το έργο αφορά δύο αγωγούς αποχέτευσης ακαθάρτων, συνολικού μήκους 60 μέτρων, στη συμβολή της Αγγελή Γοβιού με τη λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου. Στόχος, σύμφωνα με τον Δήμο, είναι να αποτραπούν νέες βλάβες και να προστατευθούν το περιβάλλον και η δημόσια υγεία. Δήμος Χαλκιδέων
Η ολοκλήρωση ενός δύσκολου έργου μέσα σε δέκα ημέρες είναι θετική εξέλιξη. Δεν μπορεί, όμως, να χρησιμοποιείται ως απάντηση για ολόκληρο το γερασμένο δίκτυο της πόλης.
Άλλο η αντιμετώπιση μιας έκτακτης ανάγκης και άλλο η ύπαρξη ολοκληρωμένου σχεδίου.
Οι προτάσεις που δεν πρέπει να χαθούν
Ανάμεσα στα σχόλια κατατέθηκαν και συγκεκριμένες προτάσεις: αντικατάσταση του κεντρικού αγωγού Φ700 από την Υλίκη προς τη Χαλκίδα, δημιουργία αποχετευτικού δικτύου στην Ανθηδόνα και εξέταση ενός μικρού σύγχρονου βιολογικού καθαρισμού στις εγκαταστάσεις των παλαιών διυλιστηρίων.
Πρόκειται για διαφορετικά έργα, που δεν συνδέονται όλα άμεσα με τις σημερινές βλάβες. Αξίζουν, όμως, τεχνική αξιολόγηση και δημόσια συζήτηση.
Αυτός πρέπει να είναι ο ρόλος του διαλόγου: όχι ποιος θα βρίσει καλύτερα, αλλά ποια λύση είναι ασφαλέστερη, οικονομικότερη και βιώσιμη.
Η Χαλκίδα χρειάζεται λογαριασμό, όχι άλλον καβγά
Η ΔΕΥΑΧ και ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλουν να δημοσιοποιήσουν έναν πλήρη οδικό χάρτη:
- Την πραγματική ηλικία και κατάσταση των βασικών αγωγών.
- Τα σημεία που θεωρούνται υψηλού κινδύνου.
- Τα έργα που έχουν μελετηθεί ή δημοπρατηθεί.
- Τον προϋπολογισμό και το στάδιο κάθε διαγωνισμού.
- Την ημερομηνία έναρξης και ολοκλήρωσης.
- Τη διαδικασία προσωρινής διαχείρισης των λυμάτων.
- Τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας.
- Το σχέδιο κυκλοφορίας όταν κλείνουν κεντρικοί δρόμοι.
Οι βλάβες πράγματι συμβαίνουν. Ένας παλαιός αγωγός μπορεί να σπάσει ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στη δημαρχία. Η διοίκηση, όμως, κρίνεται από το πόσα γνώριζε, τι είχε προβλέψει, πόσο γρήγορα αντέδρασε και εάν είχε προετοιμάσει την επόμενη ημέρα.
Η αντιπολίτευση κρίνεται από το εάν ελέγχει με στοιχεία και παρουσιάζει λύσεις.
Και οι πολίτες κρινόμαστε από το εάν απαιτούμε λογοδοσία ή μετατρεπόμαστε σε χειροκροτητές και υβριστές των πολιτικών στρατοπέδων.
Οι μόνοι που δεν είναι «για κλάματα» είναι οι εργαζόμενοι που δίνουν τη μάχη μέσα στα σκάμματα.
Για όλους τους υπόλοιπους, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική: μια πόλη αντιμέτωπη με παλιές υποδομές και ένα πολιτικό σύστημα που, ακόμη και πάνω από τα λύματα, βρίσκει πρώτα την ευκαιρία να τσακωθεί και μετά να ενημερώσει.
Αυτή είναι η πραγματική ντροπή. Όχι ότι ένας αγωγός έσπασε, αλλά ότι ακόμη και τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε μια σοβαρή συζήτηση για το πώς δεν θα ξανασπάσει.

