Μια προσωπική μαρτυρία για την εισβολή, την προδοσία και τους Έλληνες αξιωματικούς που πολέμησαν εγκαταλελειμμένοι
Με αφορμή την επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, η θαρραλέα εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» των κ.κ. Χαριτάτου και Χατζηγεωργίου μού έκανε την τιμή να με καλέσει για ένα σύντομο σχόλιο.
Η ειδοποίηση ήρθε αργά. Πήγα κατευθείαν στην εκπομπή, όπως ακριβώς βρισκόμουν στον οφθαλμίατρο, στην Κηφισιά.
Στη διαδρομή σκεφτόμουν ξανά πώς είχα βιώσει την 20ή Ιουλίου 1974.
Η αηδία για την καθεστωτική ανοησία της Χούντας και το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου μετατράπηκε μέσα σε λίγες ώρες σε αγανάκτηση και ατέλειωτο θυμό για την εξόφθαλμη προδοσία που ακολούθησε.
Από την πρώτη ημέρα έγινε ξεκάθαρο ότι η τουρκική εισβολή καθιστούσε αναγκαία την άμεση πτώση της Χούντας, ώστε η Ελλάδα να μπορέσει να υπερασπιστεί τη χώρα και την Κύπρο.
Να την υπερασπιστούν, όμως, ποιοι;
Εκείνοι που είχαν εξεγερθεί στο Πολυτεχνείο; Εκείνοι που αντιστάθηκαν στη διάρκεια της επταετίας; Οι περισσότεροι βρίσκονταν στις φυλακές, στις εξορίες ή διωκόμενοι από το ίδιο το καθεστώς.
Έτσι, τα ελληνόφωνα πιόνια ξένων σχεδιασμών μπόρεσαν ανενόχλητα να οδηγήσουν την Κύπρο στη σφαγή. Μεθοδικά, ψυχρά, σχεδόν by the book.
Θυσίασαν ένα κομμάτι του Ελληνισμού στον βωμό της περιβόητης «σωστής πλευράς της Ιστορίας».
Ο θυμός παραμένει ζωντανός — και όσο περνούν τα χρόνια θεριεύει. Θυμός για εκείνους που πρόδωσαν τις αξίες του Έλληνα αξιωματικού και του Έλληνα διπλωμάτη. Για όσους εγκατέλειψαν την αποστολή τους, ξέχασαν τον όρκο τους και άφησαν την Κύπρο αβοήθητη.
Υπήρξαν, όμως, και αξιωματικοί στην Κύπρο οι οποίοι, παρά τη σχέση τους με το χουντικό καθεστώς, βρήκαν την αξιοπρέπεια και το σθένος να βαδίσουν προς την υπέρτατη θυσία.
Πολέμησαν άνισες μάχες, εγκαταλειμμένοι σχεδόν από όλους.
Στη μνήμη τους κλίνω ευλαβικά το γόνυ.
Έπεσαν υπέρ πατρίδος.
Για τους υπόλοιπους, για εκείνους που επέπλευσαν, προσκύνησαν την καθεστωτική αλλαγή και ενσωματώθηκαν στη νέα, ανάπηρη τάξη πραγμάτων, η επιείκεια υπήρξε χειρότερη από έγκλημα.
Ήταν λάθος.
Και παραμένει λάθος.