Στο Νοσοκομείο Χαλκίδας δεν υπάρχει μόνο ιατρική. Υπάρχει και μυσταγωγία. Μια διοίκηση που δεν απαντά απλά στην κρίση — της κάνει block. Και ποιος κάθεται στο τιμόνι; Μα φυσικά, ο one and only… Διοικητής! Ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει ολόκληρη ΕΔΕ να μοιάζει με brunch Κυριακής.
Πρόσφατα, η δικαιοσύνη θριάμβευσε: Η προϊσταμένη και οι μαίες… ΑΘΩΕΣ! Όχι μία, όχι δύο — σε όλα τα πειθαρχικά. Μιλάμε για μια κάθαρση επιπέδου… θείας φώτισης. Κι αν κάποιος ρωτήσει τι έγινε, απλά κοιτάς τον ουρανό και απαντάς: «Το σύστημα μίλησε. Μην το αμφισβητείς».
Ο Διοικητής, με την ψυχραιμία ναυαγού που πίνει φραπέ σε φουρτούνα, δήλωσε (όχι επίσημα, γιατί δεν χρειάζεται καν):
“Εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη. Και λίγο παραπάνω στις σχέσεις μας.”
Η αθώωση δεν είναι τυχαία. Είναι προϊόν σκληρής δουλειάς, οργανωμένης αδιαφάνειας και μυστηριώδους επιλεκτικής μνήμης. Σαν Netflix σειρά: δεν καταλαβαίνεις τι έγινε, αλλά κάτι σε κρατάει να δεις και το επόμενο επεισόδιο.
Μαρτυρίες κάνουν λόγο για καταγγελίες που “χάθηκαν”, για συμπεριφορές που «δεν υπήρξαν ποτέ», και για περιστατικά που τελικά… «παρερμηνεύτηκαν». Ο Διοικητής, ως μοντέρνος Πόντιος Πιλάτος, όχι μόνο νίπτει τας χείρας του — τις αποστειρώνει και με αντισηπτικό.
Και φυσικά, όλο το προσωπικό βλέπει, ακούει, σχολιάζει… σιγανά. Γιατί στο βασίλειο της Αθώωσης, όποιος τολμά να πει κάτι, καταλήγει στο ράφι μαζί με τις αιτήσεις μετακίνησης. Έχει γίνει viral και το νέο ανέκδοτο στους διαδρόμους:
– Τι κοινό έχει ο Διοικητής με τον Χουντίνι;
– Κάνουν και οι δύο πράγματα να εξαφανίζονται. Ο πρώτος, τις ευθύνες.
Πάντως, να τα λέμε όλα: τέτοια συνέπεια στο να μη συμβαίνει τίποτα, πρέπει να αναγνωριστεί. Το χάος αυτοδιοικείται με τόση μαεστρία, που θα ‘πρεπε να διδάσκεται στα σεμινάρια “Πώς να διοικείς χωρίς να σε ενοχλεί η πραγματικότητα”.