Ούτε σκάφη, ούτε καθαριότητα, ούτε οργάνωση – Επισκέπτες πήγαν για τον Άγιο Νικόλαο τον Νέο και βρήκαν την απόλυτη δημοτική ανικανότητα
Κάθε χρόνο τα ίδια.
Ίδια ημερομηνία.
Ίδιο νησάκι.
Ίδιο πανηγύρι.
Ίδια παράδοση.
Ίδιος κόσμος.
Και όμως, στον Δήμο Χαλκιδέων κατάφεραν πάλι να πιαστούν… απροετοίμαστοι.
Στο Εγγλεζονήσι, εκεί όπου κάθε χρόνο τιμάται ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος, δεν μιλάμε για μια άγνωστη εκδήλωση που προέκυψε ξαφνικά. Δεν μιλάμε για κάτι έκτακτο. Δεν μιλάμε για κάτι που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει.
Μιλάμε για ένα πατροπαράδοτο πανηγύρι, με λειτουργία, με κόσμο, με επισκέπτες, με ανάγκη μεταφοράς, καθαριότητας, ασφάλειας και οργάνωσης.
Και τι υπήρχε φέτος;
Τίποτα.
Ούτε τα πατροπαράδοτα σκάφη όπως έπρεπε.
Ούτε οργανωμένη μετακίνηση.
Ούτε καθαριότητα στον χώρο.
Ούτε στοιχειώδης πρόβλεψη.
Ούτε σεβασμός σε μια γιορτή που κουβαλάει μνήμη, πίστη και τοπική παράδοση.
Και μετά, φυσικά, άρχισε το γνωστό έργο: ο ένας τα φορτώνει στον άλλον.
Ο Δήμος δεν φταίει.
Η υπηρεσία δεν ήξερε.
Ο αρμόδιος δεν ενημερώθηκε.
Ο άλλος δεν πρόλαβε.
Ο τρίτος δεν κατάλαβε.
Μα σαν δεν ντρέπεστε λιγάκι;
«Είμεθα άχρηστοι» — και το αποδείξατε
Γιατί εδώ δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια.
Η εικόνα μιλάει μόνη της.
Όταν ξέρεις ότι στο νησάκι θα πάνε χιλιάδες άνθρωποι —κάποιοι μιλούν ακόμη και για 10.000 επισκέπτες— δεν το αφήνεις στην τύχη του. Δεν λες «όποιος περάσει, πέρασε». Δεν αφήνεις τον κόσμο να ψάχνει πώς θα μεταφερθεί. Δεν αφήνεις τον χώρο χωρίς την απαιτούμενη καθαριότητα. Δεν παίζεις με μια θρησκευτική γιορτή λες και είναι αγγαρεία.
Αν δεν μπορείτε να οργανώσετε ούτε ένα γνωστό, καθιερωμένο πανηγύρι, τότε τι ακριβώς μπορείτε να οργανώσετε;
Αν δεν μπορείτε να φροντίσετε έναν χώρο που περιμένει κόσμο κάθε χρόνο, τότε ποια είναι η χρησιμότητα της δημοτικής μηχανής;
Αν δεν μπορείτε να συνεννοηθείτε για σκάφη, καθαριότητα και τάξη, τότε γιατί παριστάνετε τους αρμόδιους;
Και επειδή, προφανώς, «είμεθα άχρηστοι», δεν καταφέραμε ούτε τα αυτονόητα.
Δεν καταφέραμε να έχουμε καθαρό χώρο.
Δεν καταφέραμε να έχουμε σωστή πρόσβαση.
Δεν καταφέραμε να έχουμε πατροπαράδοτα σκάφη.
Δεν καταφέραμε να έχουμε συντονισμό.
Δεν καταφέραμε να δείξουμε σεβασμό ούτε στον Άγιο, ούτε στους δημότες, ούτε στους επισκέπτες.
Μια γιορτή δεν σώζεται με φωτογραφίες
Το Εγγλεζονήσι δεν είναι σκηνικό για αναρτήσεις. Δεν είναι φόντο για χαμόγελα όταν όλα βολεύουν. Δεν είναι μέρος που το θυμόμαστε μόνο όταν υπάρχει κάμερα, φωτογραφία, μικρόφωνο ή δημόσιες σχέσεις.
Είναι τόπος παράδοσης.
Και οι παραδόσεις δεν σώζονται με λόγια.
Σώζονται με δουλειά.
Καθαρίζεις πριν πάει ο κόσμος.
Οργανώνεις πριν αρχίσει η γιορτή.
Φροντίζεις τα σκάφη πριν βρεθούν οι επισκέπτες στην ακτή.
Βάζεις τάξη πριν γίνει το μπάχαλο.
Προβλέπεις πριν εκτεθείς.
Αλλά στον Δήμο Χαλκιδέων φαίνεται πως η πρόβλεψη έχει γίνει άγνωστη λέξη. Και όταν έρχεται η ώρα της ευθύνης, αρχίζει το γνωστό κρυφτούλι.
Όλοι είναι πρόθυμοι για τις κορδέλες.
Όλοι είναι πρόθυμοι για τις φωτογραφίες.
Όλοι είναι πρόθυμοι για τις δηλώσεις.
Όταν όμως χρειάζεται δουλειά, εξαφανίζονται.
Πέρσι τα ίδια, φέτος χειρότερα
Και υπάρχει και το άλλο.
Αν πέρσι υπήρξαν εικόνες που ενόχλησαν, αν υπήρξαν παράπονα, αν υπήρξε κατάσταση που δεν τίμησε το πανηγύρι, τότε φέτος ο Δήμος όφειλε να είναι διπλά προετοιμασμένος.
Όχι απών.
Όχι αδιάφορος.
Όχι μπερδεμένος.
Όχι με τη μόνιμη καραμέλα «δεν φταίμε εμείς».
Γιατί όταν υπάρχει προηγούμενο, δεν έχεις δικαιολογία.
Έχεις υποχρέωση.
Και αυτή την υποχρέωση, σύμφωνα με τις καταγγελίες πολιτών, ο Δήμος Χαλκιδέων δεν την τίμησε.
Αντί για οργάνωση, προχειρότητα.
Αντί για μέριμνα, αδιαφορία.
Αντί για σεβασμό, εγκατάλειψη.
Αντί για ευθύνη, μετάθεση ευθυνών.
Σαν δεν ντρέπεστε λιγάκι;
Ας το πούμε καθαρά.
Δεν φταίει ο κόσμος που θέλει να πάει στο νησάκι.
Δεν φταίει η παράδοση.
Δεν φταίει ο Άγιος.
Δεν φταίει το Εγγλεζονήσι.
Φταίει η δημοτική ανικανότητα.
Φταίει η έλλειψη οργάνωσης.
Φταίει η απουσία σχεδίου.
Φταίει το «βλέποντας και κάνοντας».
Φταίει το μόνιμο «έλα μωρέ, κάπως θα γίνει».
Ε, όχι.
Δεν θα γίνεται πάντα «κάπως».
Γιατί όταν έχεις να κάνεις με χιλιάδες ανθρώπους, με θρησκευτική γιορτή, με μετακίνηση σε νησάκι, με ανάγκη καθαριότητας και ασφάλειας, δεν παίζεις.
Οργανώνεις.
Και αν δεν μπορείς, το λες.
Αν δεν ξέρεις, ρωτάς.
Αν δεν προλαβαίνεις, παραιτείσαι από τη μεγάλη εικόνα και πιάνεις τα βασικά.
Αλλά μην πουλάτε άλλο ενδιαφέρον για τον τόπο όταν δεν μπορείτε να φροντίσετε ούτε το αυτονόητο.
Το πανηγύρι στο Εγγλεζονήσι δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι καθρέφτης.
Και αυτός ο καθρέφτης έδειξε μια δημοτική αρχή χωρίς αντανακλαστικά, χωρίς προετοιμασία και χωρίς σεβασμό στην τοπική παράδοση.
Χιλιάδες άνθρωποι πήγαν για τον Άγιο Νικόλαο τον Νέο.
Και αντί να βρουν οργάνωση, βρήκαν προχειρότητα.
Αντί να βρουν μέριμνα, βρήκαν αδιαφορία.
Αντί να βρουν Δήμο παρόντα, βρήκαν το γνωστό κενό ευθύνης.
Και μετά αναρωτιούνται γιατί ο κόσμος αγανακτεί.
Δεν αγανακτεί τυχαία.
Αγανακτεί γιατί βλέπει.
Αγανακτεί γιατί θυμάται.
Αγανακτεί γιατί καταλαβαίνει.
Και κυρίως αγανακτεί γιατί βαρέθηκε να ακούει δικαιολογίες από ανθρώπους που δεν μπορούν να οργανώσουν ούτε τα αυτονόητα.
Σαν δεν ντρέπεστε λιγάκι;