Η Τουρκία επιχειρεί ξανά να εμφανιστεί ως «προστάτιδα δύναμη» μιας ανύπαρκτης κατά τη Συνθήκη της Λωζάννης «τουρκικής μειονότητας» – Η απάντηση της ελληνικής Πολιτείας με αριθμούς, στοιχεία και μια ιστορική υπενθύμιση για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης
Η Άγκυρα επανέρχεται στην πάγια και επικίνδυνη τακτική της: παίρνει ένα υπαρκτό ελληνικό πρόβλημα, το δημογραφικό, το ντύνει με εθνικιστική προπαγάνδα και επιχειρεί να εμφανίσει την Ελλάδα ως χώρα που δήθεν καταπιέζει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.
Αφορμή αυτή τη φορά αποτέλεσε η αναστολή λειτουργίας οκτώ μειονοτικών δημοτικών σχολείων, επειδή ο αριθμός των μαθητών τους βρισκόταν κάτω από το ελάχιστο νόμιμο όριο.
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών έσπευσε να καταγγείλει την Ελλάδα, κάνοντας λόγο για «τουρκική μειονότητα», «καταπιεστικές αποφάσεις» και παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάννης. Υποστήριξε μάλιστα ότι, μετά τη συγκεκριμένη απόφαση, τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία στη Θράκη περιορίζονται στα 76. Η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ
Μόνο που αυτή τη φορά η απάντηση της ελληνικής πλευράς δεν έμεινε στις γνωστές διπλωματικές γενικότητες. Η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με ανακοίνωση που αναρτήθηκε από το υπουργείο Παιδείας, παρουσίασε τους αριθμούς. Και οι αριθμοί γκρεμίζουν το τουρκικό αφήγημα.
Οκτώ μειονοτικά, αλλά 39 δημόσια σχολεία
Κατά το ίδιο διάστημα ανέστειλαν τη λειτουργία τους:
- Στον Έβρο, 1 μειονοτικό και 10 δημόσια σχολεία.
- Στη Ροδόπη, 5 μειονοτικά και 11 δημόσια.
- Στην Ξάνθη, 2 μειονοτικά και 10 δημόσια.
- Συνολικά, 8 μειονοτικά έναντι 39 δημόσιων σχολείων.
Εάν, λοιπόν, υπήρχε οργανωμένη «στοχοποίηση», όπως ισχυρίζεται η Τουρκία, τότε πώς εξηγείται ότι τα δημόσια σχολεία που ανέστειλαν τη λειτουργία τους είναι σχεδόν πενταπλάσια;
Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή και αφορά ολόκληρη την Ελλάδα: τα χωριά αδειάζουν, οι γεννήσεις μειώνονται και δεκάδες σχολικές μονάδες δεν διαθέτουν πλέον τον αναγκαίο αριθμό μαθητών. Το πρόβλημα λέγεται δημογραφική κατάρρευση, όχι δίωξη μειονοτήτων.
Ευνοϊκότερο όριο για τα μειονοτικά σχολεία
Τα επίσημα στοιχεία αποκαλύπτουν και κάτι ακόμη που η Άγκυρα αποσιωπά.
Για να συνεχίσει να λειτουργεί ένα δημόσιο δημοτικό σχολείο απαιτούνται τουλάχιστον 15 μαθητές. Για ένα μειονοτικό δημοτικό, το αντίστοιχο όριο είναι μόλις 9 μαθητές.
Παράλληλα, στα μειονοτικά σχολεία προβλέπονται δύο εκπαιδευτικοί για εννέα παιδιά, ενώ στα δημόσια αντιστοιχεί ένας εκπαιδευτικός για δεκαπέντε μαθητές.
Όλα τα μειονοτικά σχολεία που τέθηκαν φέτος σε αναστολή ήταν διθέσια και διέθεταν λιγότερους από εννέα μαθητές. Πρόκειται, συνεπώς, για εφαρμογή συγκεκριμένων εκπαιδευτικών και αριθμητικών κριτηρίων — όχι για εθνική ή θρησκευτική εκκαθάριση, όπως επιχειρεί να την παρουσιάσει η Άγκυρα. Τα πλήρη στοιχεία του υπουργείου Παιδείας
Η Άγκυρα δεν είναι κηδεμόνας της Θράκης
Η ουσία ξεπερνά τη λειτουργία οκτώ σχολείων.
Η Τουρκία επιχειρεί συστηματικά να επιβάλει τον όρο «τουρκική μειονότητα», μολονότι η Συνθήκη της Λωζάννης αναφέρεται στη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης. Πρόκειται για μια κοινότητα Ελλήνων πολιτών με διαφορετικές καταβολές και ταυτότητες, την οποία η Άγκυρα επιδιώκει να παρουσιάζει ως ενιαίο εθνικό παράρτημα του τουρκικού κράτους.
Δεν διαθέτει, όμως, ούτε θεσμικό ούτε πολιτικό δικαίωμα να παριστάνει την κηδεμόνα Ελλήνων πολιτών και να παρεμβαίνει στη λειτουργία σχολείων εντός της ελληνικής επικράτειας.
Η Ελλάδα πληρώνει τους εκπαιδευτικούς του ελληνόγλωσσου και του μειονοτικού προγράμματος, καλύπτει τα λειτουργικά έξοδα, τη μεταφορά των μαθητών, την καθαριότητα, τον εξοπλισμό και τη συντήρηση των σχολικών εγκαταστάσεων.
Την ίδια ώρα, η Άγκυρα, η οποία εμφανίζεται σήμερα ως υπερασπιστής των μειονοτικών δικαιωμάτων, καλό θα ήταν να κοιταχτεί στον καθρέφτη της ιστορίας.
Οι Έλληνες της Πόλης δεν χάθηκαν από το… δημογραφικό
Ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου δεν συρρικνώθηκε εξαιτίας της υπογεννητικότητας. Ξεριζώθηκε μέσα από δεκαετίες διώξεων, απελάσεων, κατασχέσεων περιουσιών, εκφοβισμού και κρατικά οργανωμένων πολιτικών.
Αυτή είναι η ιστορική διαφορά που η Τουρκία θέλει να διαγράψει: στη Θράκη εφαρμόζονται αριθμητικά κριτήρια τα οποία είναι μάλιστα ευνοϊκότερα για τα μειονοτικά σχολεία. Στην Κωνσταντινούπολη εφαρμόστηκε επί δεκαετίες μια πολιτική που οδήγησε έναν ολόκληρο ιστορικό ελληνικό πληθυσμό σχεδόν στην εξαφάνιση.
Η ελληνική Πολιτεία οφείλει να προστατεύει χωρίς εκπτώσεις τα δικαιώματα κάθε Έλληνα μουσουλμάνου πολίτη. Οφείλει, όμως, ταυτόχρονα να μην αφήνει ούτε μία λέξη της τουρκικής προπαγάνδας αναπάντητη.
Γιατί η Θράκη δεν είναι πεδίο άσκησης της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας. Και οι Έλληνες πολίτες της μουσουλμανικής μειονότητας δεν είναι πιόνια κανενός τουρκικού υπουργείου.