Μήνυμα-κλειδί από τον Δρ. Νικόλαο Μαυρίδη (MIT) στο Full Session III «AI’nclusion» του 3ου Συνεδρίου Εργασίας του Κόμβου: πρόσβαση, δυνατότητες, εφόδια – για όλους, χωρίς ηλικιακούς ή επαγγελματικούς αποκλεισμούς.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι “μόδα” για λίγους, ούτε τεχνολογία-προνόμιο. Είναι αλλαγή εποχής. Και αν η κοινωνία δεν δώσει σε κάθε άνθρωπο τα πρακτικά εργαλεία για να προσαρμοστεί, τότε η ΤΝ δεν θα φέρει πρόοδο — θα φέρει νέες ανισότητες.
Η παρέμβαση Μαυρίδη: «Κανείς εκτός»
Ο Δρ. Νικόλαος Μαυρίδης, διδάκτορας του MIT και σύμβουλος ΤΝ, έθεσε το πλαίσιο στο Full Session III «AI’nclusion» του 3ου Συνεδρίου Εργασίας του Κόμβου:
- Όλοι — ανεξαρτήτως ηλικίας ή επαγγέλματος — πρέπει να έχουν πρόσβαση στη νέα πραγματικότητα.
- Η προσαρμογή δεν γίνεται με ευχές αλλά με δυνατότητες και εφόδια: γνώση, δεξιότητες, καθοδήγηση, πρακτική εξάσκηση.
- Υπάρχουν προγράμματα που μπορούν να στηρίξουν αυτή τη μετάβαση, αρκεί να γίνουν ορατά, προσβάσιμα και μαζικά.
Με απλά λόγια: η “AI εποχή” δεν πρέπει να χτιστεί πάνω σε ένα νέο χάσμα — ψηφιακό, εκπαιδευτικό, κοινωνικό.
Τι σημαίνει «AI’nclusion» στην πράξη
Η έννοια της συμπερίληψης στην ΤΝ δεν είναι σύνθημα. Είναι σχέδιο. Μετριέται σε τρία επίπεδα:
- Πρόσβαση
Πρόσβαση σε εργαλεία, εκπαίδευση, πλατφόρμες, υποδομές. - Δυνατότητες
Από βασική ψηφιακή άνεση μέχρι κατανόηση του πώς χρησιμοποιείται η ΤΝ στην εργασία. - Εφόδια
Διαρκής κατάρτιση, πρακτικές εφαρμογές, πιστοποιήσεις, εργαστήρια, mentoring.
Το πάνελ: πολυφωνία με κοινό άξονα
Στη συζήτηση συμμετείχαν επίσης οι:
- Megan Mitchell (MIT)
- Κωνσταντίνος Καρπούζης (Πάντειο Πανεπιστήμιο)
- Αθανάσιος Μαρκαντώνης (AICatalyst)
- Κατερίνα Πάστρα (ΙΕΛ)
- Κυριάκος Σαμπατακάκης (Accenture)
Η σύνθεση του πάνελ — ακαδημαϊκοί, ερευνητές και στελέχη του οικοσυστήματος — υπογραμμίζει ότι το θέμα της συμπερίληψης δεν είναι “θεωρία”. Είναι οριζόντιο ζήτημα: εκπαίδευση, εργασία, δεξιότητες, πολιτικές πρόσβασης, εταιρικές πρακτικές, κοινωνική συνοχή.
Γιατί αυτό το μήνυμα είναι κρίσιμο τώρα
Η αγορά εργασίας ήδη αλλάζει. Οι ρόλοι μετασχηματίζονται. Οι δεξιότητες «λήγουν» πιο γρήγορα. Σε αυτή τη συνθήκη, το κρίσιμο δεν είναι ποιος “ξέρει περισσότερα”, αλλά ποιος μένει χωρίς στήριξη.
Η ΤΝ μπορεί να λειτουργήσει:
- ως μοχλός ευκαιρίας (αν μπει σε σχολεία, επαγγελματική κατάρτιση, δημόσιες υπηρεσίες, μικρές επιχειρήσεις)
- ή ως επιταχυντής αποκλεισμών (αν μείνει μόνο σε οργανισμούς με χρήμα, χρόνο και πρόσβαση)
Τα 5 «μαθήματα» που μένουν
- Η ΤΝ πρέπει να γίνει καθημερινό εργαλείο, όχι “μυστική γνώση”.
- Χρειάζεται κατάρτιση για όλους, όχι μόνο για στελέχη.
- Η συμπερίληψη είναι επένδυση παραγωγικότητας, όχι φιλανθρωπία.
- Τα προγράμματα υπάρχουν, αλλά απαιτούν πλοήγηση και ενημέρωση.
- Η κοινωνία κερδίζει όταν η μετάβαση γίνεται ομαδικά, όχι “ο καθένας μόνος του”.