Όταν ένα νοσοκομείο δεν μπορεί να εξασφαλίσει στοιχειώδη τάξη στους χώρους στάθμευσης, το πρόβλημα παύει να είναι “παρκάρισμα”. Γίνεται ζήτημα ασφάλειας.
Η εικόνα που περιγράφεται στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας είναι αποκαλυπτική και εξοργιστική: στο πίσω parking, κοντά στο κυλικείο, υπάρχουν περίπου 36 κενές θέσεις. Την ίδια ώρα, στον δρόμο τα αυτοκίνητα βρίσκονται διπλοπαρκαρισμένα δεξιά και αριστερά, δημιουργώντας συνθήκες κυκλοφοριακής ασφυξίας και κίνδυνο πρόκλησης ατυχήματος.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Σύμφωνα με την ίδια εικόνα, υπάρχουν και άλλες περίπου 27 άδειες θέσεις στο πίσω parking, απέναντι από τα μαγειρεία και τις τεχνικές υπηρεσίες. Δηλαδή χώροι υπάρχουν. Θέσεις υπάρχουν. Αυτό που φαίνεται να λείπει είναι η στοιχειώδης οργάνωση, η επιτήρηση και η βούληση να μπει τάξη.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι ακόμη και ασθενοφόρο δυσκολεύεται να διασχίσει τον δρόμο. Και εδώ τελειώνουν οι δικαιολογίες.
Σε έναν χώρο όπως το νοσοκομείο, όπου κάθε λεπτό μπορεί να μετράει, δεν μπορεί η πρόσβαση να εξαρτάται από την αυθαιρεσία του κάθε οδηγού ή από την αδράνεια όσων έχουν την ευθύνη της λειτουργίας του χώρου. Δεν μιλάμε για εμπορικό κέντρο. Δεν μιλάμε για μια απλή γειτονιά με πρόβλημα στάθμευσης. Μιλάμε για νοσοκομείο.
Όταν υπάρχουν δεκάδες κενές θέσεις και παρ’ όλα αυτά ο δρόμος μπλοκάρεται από διπλοπαρκαρισμένα οχήματα, τότε το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη χώρου. Είναι η έλλειψη κανόνων.
Η διοίκηση του Νοσοκομείου Χαλκίδας, οι αρμόδιες υπηρεσίες και όποιος έχει ευθύνη για την κυκλοφορία και τη στάθμευση στον χώρο, οφείλουν να απαντήσουν καθαρά:
ποιος ελέγχει την κατάσταση; ποιος παρεμβαίνει; ποιος διασφαλίζει ότι το ασθενοφόρο θα περνά χωρίς εμπόδια;
Γιατί η εικόνα ενός νοσοκομείου με άδειες θέσεις στάθμευσης πίσω και διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα μπροστά δεν είναι απλώς κακή οργάνωση. Είναι προειδοποίηση.
Και σε τέτοιους χώρους, οι προειδοποιήσεις δεν πρέπει να αγνοούνται.
