Το 2023 έστησαν φωτογραφίες, χαμόγελα και πανηγυρικές ανακοινώσεις για την υπογραφή της σύμβασης κατασκευής της πλατείας Πέτρου και Παύλου.
Το 2026 ξαναστήνουν το ίδιο σκηνικό.
Άλλη φωτογραφία, άλλος εργολάβος, νέα σύμβαση, τα ίδια χαμόγελα και το ίδιο έργο που ακόμη περιμένει να γίνει.
Τρία χρόνια πέρασαν και η δημοτική αρχή εμφανίζεται ξανά μπροστά στις κάμερες για να παρουσιάσει ως επιτυχία αυτό που αποτελεί την πιο καθαρή ομολογία αποτυχίας της.
Γιατί, όταν ένα έργο έχει ήδη υπογραφεί, έχει ήδη ανακοινωθεί και έχει ήδη παρουσιαστεί ως μεγάλη επιτυχία, η νέα υπογραφή για το ίδιο έργο δεν είναι λόγος πανηγυρισμού.
Είναι λόγος απολογίας.
Κάποιος πρέπει επιτέλους να εξηγήσει στους κατοίκους τι απέγινε η πρώτη σύμβαση.
Γιατί δεν εκτελέστηκε;
Γιατί χάθηκαν τρία ολόκληρα χρόνια;
Ποιος είχε την ευθύνη;
Ποιος έλεγξε τον πρώτο εργολάβο;
Υπήρξαν ποινικές ρήτρες;
Υπήρξαν κυρώσεις;
Ή μήπως το μόνο που υπήρξε ήταν ακόμη μία φωτογραφία για το αρχείο της επικοινωνιακής διαχείρισης;
Η διοίκηση δεν μπορεί κάθε τρία χρόνια να αλλάζει εργολάβο, να υπογράφει ξανά τα ίδια χαρτιά και να απαιτεί από τους πολίτες να χειροκροτούν σαν να πρόκειται για νέο έργο.
Δεν είναι νέο έργο.
Είναι το ίδιο έργο που δεν έγινε.
Και η δεύτερη πανηγυρική υπογραφή δεν σβήνει την πρώτη αποτυχία. Την υπογραμμίζει.
Στον Δήμο Χαλκιδέων έχουν μετατρέψει τις συμβάσεις σε φωτογραφικά ντεκόρ και τις καθυστερήσεις σε «νέες αρχές». Κάθε αποτυχία βαφτίζεται επανεκκίνηση, κάθε εγκατάλειψη παρουσιάζεται ως νέο ξεκίνημα και κάθε νέα υπογραφή σερβίρεται ως μεγάλη κατάκτηση.
Μόνο που οι πολίτες δεν τρώνε χαρτί.
Δεν περπατούν πάνω σε δελτία Τύπου.
Δεν κάθονται σε παγκάκια που υπάρχουν μόνο σε μακέτες.
Δεν παίζουν τα παιδιά τους σε πλατείες που υπάρχουν μόνο στις ανακοινώσεις της δημοτικής αρχής.
Οι κάτοικοι της Πέτρου και Παύλου δεν ζητούν άλλες υποσχέσεις. Δεν ζητούν νέες φωτογραφίες. Δεν ζητούν άλλες χειραψίες πάνω από συμβάσεις.
Ζητούν την πλατεία τους.
Και τη ζητούν τώρα.
Η υπογραφή δεν είναι έργο.
Η φωτογραφία δεν είναι έργο.
Η ανακοίνωση δεν είναι έργο.
Έργο είναι να μπουν τα συνεργεία, να τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα και να παραδοθεί επιτέλους η πλατεία στους κατοίκους.
Όλα τα υπόλοιπα είναι επικοινωνιακό θέατρο.
Και το συγκεκριμένο έργο το έχουμε ξαναδεί.
Το 2023.
Με την ίδια πλατεία.
Με άλλη σύμβαση.
Με τα ίδια μεγάλα λόγια.
Ειλικρινά ευχόμαστε αυτή να είναι η τελευταία φορά που η δημοτική αρχή φωτογραφίζεται υπογράφοντας για την πλατεία Πέτρου και Παύλου.
Γιατί, εάν υπάρξει και τρίτη υπογραφή, τότε δεν θα μιλάμε απλώς για ανικανότητα.
Θα μιλάμε για συνειδητή κοροϊδία εις βάρος μιας ολόκληρης γειτονιάς.