Πολλά «προχωράμε», πολλά «διεκδικούμε», πολλά «θα» — αλλά η κοινωνία της Θήβας ζητά ημερομηνίες, συμβάσεις και εργοτάξια
Η Θήβα άκουσε ξανά ένα γνώριμο αφήγημα: έργα, σχεδιασμοί, προγραμματισμοί, μελέτες, διεκδικήσεις, χρηματοδοτήσεις που «θα αναζητηθούν» και παρεμβάσεις που «μπαίνουν σε τροχιά».
Μόνο που η πόλη δεν έχει ανάγκη από άλλη μία ωραία παρουσίαση. Έχει ανάγκη από έργα που ξεκινούν, εκτελούνται και παραδίδονται.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να λες ότι «προχωράμε» σε κολυμβητήριο και άλλο να υπάρχει δημοπράτηση, ανάδοχος, σύμβαση και σαφές χρονοδιάγραμμα. Άλλο να ανακοινώνεις κόμβο στο Καναβάρι και άλλο να λες πότε μπαίνουν οι μπουλντόζες. Άλλο να μιλάς για Ανατολική Παράκαμψη, Θήβα – Λιβαδειά και Προαστιακό, και άλλο να έχεις εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και δεσμευτικές ημερομηνίες.
Το πρόβλημα δεν είναι οι εξαγγελίες. Είναι η απουσία δεσμεύσεων.
Στην ανακοίνωση υπάρχουν πολλά ρήματα πολιτικής ασφάλειας:
«διεκδικούμε», «αναζητείται χρηματοδότηση», «προχωρά masterplan», «αναμένεται να τεθεί σε τροχιά», «δρομολογούμε διαδικασίες».
Αυτές οι λέξεις δεν είναι έργα. Είναι προθέσεις.
Δεν είναι αδιάφορο ότι για τον Νερόμυλο Αγίων Θεοδώρων «θα αναζητηθεί χρηματοδότηση». Δηλαδή σήμερα δεν υπάρχει. Δεν είναι αδιάφορο ότι για τον Μικρασιατικό Συνοικισμό «προχωρά masterplan». Δηλαδή ακόμη μιλάμε για σχεδιασμό. Δεν είναι αδιάφορο ότι για τον Προαστιακό «διεκδικούμε» και «ολοκληρώνουμε μελέτη σκοπιμότητας». Δηλαδή η κατασκευή είναι πολύ μακριά.
Και βέβαια, δεν αρκεί να λέγεται ότι ένα έργο «πρόκειται να ενταχθεί» στο ΠΠΑ 2026-2030. Η ένταξη δεν είναι παράδοση έργου. Είναι απλώς ένα βήμα σε μια μακρά διοικητική διαδρομή.
Η Θήβα δεν χρειάζεται άλλο πολιτικό powerpoint
Η τοπική κοινωνία έχει κουραστεί από παρουσιάσεις. Έχει κουραστεί από φωτογραφίες, επισκέψεις, δηλώσεις και μεγάλες λέξεις.
Θέλει να ξέρει απλά πράγματα:
Πότε δημοπρατείται το κολυμβητήριο;
Πότε ξεκινά ο κόμβος στο Καναβάρι;
Πότε χρηματοδοτείται η Ανατολική Παράκαμψη;
Πότε μπαίνει σε πραγματική τροχιά ο δρόμος Θήβα – Λιβαδειά;
Πότε στελεχώνεται το Τμήμα Μεταφορών Θήβας;
Πότε παραδίδονται οι παρεμβάσεις που ανακοινώνονται;
Αν δεν υπάρχουν απαντήσεις σε αυτά, τότε δεν μιλάμε για σαφές πρόγραμμα έργων. Μιλάμε για πολιτική διαχείριση προσδοκιών.
Από το «θα» στο «πότε»
Το πρόβλημα δεν είναι να σχεδιάζονται έργα. Το πρόβλημα είναι όταν ο σχεδιασμός παρουσιάζεται σαν αποτέλεσμα.
Δεν είναι αποτέλεσμα το masterplan.
Δεν είναι αποτέλεσμα η διεκδίκηση.
Δεν είναι αποτέλεσμα η πρόθεση ένταξης.
Δεν είναι αποτέλεσμα η αναζήτηση χρηματοδότησης.
Αποτέλεσμα είναι η υπογεγραμμένη σύμβαση. Το ανοιχτό εργοτάξιο. Η ολοκλήρωση. Η παράδοση στους πολίτες.
Η Θήβα δεν μπορεί να ζει διαρκώς στο μέλλον των εξαγγελιών. Χρειάζεται παρόν έργων.
Άλλη μία φορά, οι πολίτες άκουσαν πολλά.
Όμως ανάμεσα στο «σχεδιάζουμε», στο «διεκδικούμε» και στο «θα προχωρήσει», χάνεται η ουσία.
Η Θήβα δεν ζητά άλλες υποσχέσεις με ωραία περιτύλιγμα.
Ζητά ημερομηνίες, χρήματα, συμβάσεις και λογοδοσία.
Γιατί χωρίς αυτά, όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς μια ακόμη πολιτική ανακοίνωση με πολλά έργα στα λόγια και ελάχιστη βεβαιότητα στην πράξη.