Ο Σύλλογος Εργαζομένων καταγράφει μια εξαετία προειδοποιήσεων, κινητοποιήσεων, εξωδίκων και μηνυτήριων αναφορών – Παρέμβαση Τζαφέρου: «Τα προβλήματα είναι υπαρκτά»
Το κτίριο άλλαξε. Οι ανάγκες μεγάλωσαν. Ο Οργανισμός, όμως, έμεινε στο 2012 και το προσωπικό εξακολουθεί να καλύπτει τα κενά με υπερεργασία, μετακινήσεις και εξουθένωση.
Έξι χρόνια μετά τη μετεγκατάσταση του Γενικού Νοσοκομείου Χαλκίδας στις νέες εγκαταστάσεις του, ο Σύλλογος Εργαζομένων επαναφέρει το κρίσιμο ερώτημα: πόσο ακόμη μπορεί ένα σύγχρονο νοσοκομείο να λειτουργεί με οργανωτικό πλαίσιο σχεδιασμένο για το παλιό κτίριο και χωρίς τις μόνιμες προσλήψεις που απαιτούν οι πραγματικές ανάγκες του;
Η πρώτη ημέρα πλήρους λειτουργίας του νέου νοσοκομείου ήταν η 20ή Ιουλίου 2020. Η μεταφορά, όμως, έγινε με τον Οργανισμό του 2012. Σύμφωνα με τους εργαζόμενους, αυτή η αναντιστοιχία δεν αποτελεί εκ των υστέρων διαπίστωση. Είχε επισημανθεί πριν ακόμη ανοίξει το νέο κτίριο.
Οι προειδοποιήσεις άρχισαν πριν από τη μετακόμιση
Τον Οκτώβριο του 2019, με πρωτοβουλία του Συλλόγου Εργαζομένων, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη φορέων στην αίθουσα της Περιφέρειας με θέμα το νέο Νοσοκομείο Χαλκίδας.
Εκεί είχε τεθεί καθαρά το ζήτημα: χωρίς νέο Οργανισμό και χωρίς προσλήψεις, οι νέες εγκαταστάσεις δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν όπως απαιτούσαν το μέγεθος, οι δυνατότητες και οι αυξημένες ανάγκες τους.
Παρά τις προειδοποιήσεις, τον Ιούλιο του 2020 το νοσοκομείο μεταφέρθηκε στο νέο κτίριο, διατηρώντας το παλιό οργανωτικό πλαίσιο.
Τον Ιανουάριο του 2021, ο Σύλλογος ενημέρωσε εγγράφως τους βουλευτές της Εύβοιας. Στην παρέμβασή του περιέγραφε τη μετεγκατάσταση χωρίς νέο Οργανισμό, την απουσία των αναγκαίων μόνιμων θέσεων εργασίας και τα τμήματα που, όπως κατήγγειλε, δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν εξαιτίας της υποστελέχωσης.
Ακολούθησαν συσκέψεις, συνεντεύξεις Τύπου, κινητοποιήσεις, δεκάδες έγγραφα, εξώδικες διαμαρτυρίες και συνεχείς παρεμβάσεις προς τους αρμόδιους φορείς.
Η απάντηση, σύμφωνα με τους εργαζόμενους, ήταν επί μήνες και επί χρόνια η ίδια: σιωπή ή ανεπαρκής ανταπόκριση.
Η μηνυτήρια αναφορά και η εισαγγελική κρίση
Το 2022 ο Σύλλογος προχώρησε σε μηνυτήρια αναφορά για τις σοβαρές ελλείψεις και τον τρόπο λειτουργίας του νοσοκομείου.
Όπως αναφέρει, η εισαγγελική διάταξη που γνωστοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2023 κατέγραψε την ακρίβεια των στοιχείων που είχαν υποβληθεί: τη λειτουργία του νέου νοσοκομείου με τον Οργανισμό του 2012, τις μεγάλες ελλείψεις προσωπικού, τον υπερβολικό φόρτο εργασίας και την παραμονή εργαζομένων πέραν του ωραρίου τους.
Ποινικές ευθύνες δεν αποδόθηκαν, καθώς τα συγκεκριμένα δεδομένα δεν συνδέθηκαν με ορισμένο περιστατικό βλάβης ή κινδύνου για ασθενή ή εργαζόμενο.
Αυτό, όμως, δεν αναιρεί την ουσία της καταγγελίας. Η μη στοιχειοθέτηση ποινικού αδικήματος δεν σημαίνει ότι η υποστελέχωση, η υπερεργασία και η οργανωτική αναντιστοιχία έπαψαν να υπάρχουν.
Από τα επί πληρωμή χειρουργεία στα προβλήματα των Επειγόντων
Το 2023 ο Σύλλογος συνέχισε τις παρεμβάσεις του με ανοιχτή συζήτηση μέσα στο νοσοκομείο, μαζί με τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Τα προβλήματα καταγράφηκαν και υποβλήθηκαν στη Διοίκηση.
Το 2024, ενώ η πίεση στο προσωπικό συνεχιζόταν, κατατέθηκε εξώδικη διαμαρτυρία για τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία.
Η θέση των εργαζομένων ήταν σαφής: δεν μπορεί ένα ήδη ανεπαρκές και εξουθενωμένο προσωπικό να καλείται να αναλάβει επιπλέον δραστηριότητα, όταν δυσκολεύεται να ανταποκριθεί με ασφάλεια στις τακτικές ανάγκες του νοσοκομείου.
Την ίδια χρονιά πραγματοποιήθηκε πανευβοϊκό συλλαλητήριο για τη δημόσια Υγεία, ενώ ακολούθησε νέα μηνυτήρια αναφορά για τη δυσλειτουργία της Διαλογής και των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών.
Οι εργαζόμενοι υπογραμμίζουν ότι πριν από κάθε τέτοια κίνηση είχαν προηγηθεί δεκάδες έγγραφα. Οι θεσμικές και δικαστικές παρεμβάσεις δεν ήταν, επομένως, η πρώτη επιλογή. Ήταν η συνέχεια μιας μακράς προσπάθειας που, όπως καταγγέλλουν, δεν έβρισκε ουσιαστική ανταπόκριση.
Προτάσεις για νέο Οργανισμό, αλλά η αναμονή συνεχίζεται
Το 2025 πραγματοποιήθηκε νέα συνέντευξη Τύπου, με τον Σύλλογο να επαναφέρει δημόσια τα προβλήματα λειτουργίας του νοσοκομείου.
Τον Φεβρουάριο του 2026, όταν ζητήθηκε η συμβολή του, ο Σύλλογος κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για τον νέο Οργανισμό. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους ζήτησε από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας να φέρει τα προβλήματα του Νοσοκομείου Χαλκίδας προς συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο.
Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια έγιναν επανειλημμένες παρεμβάσεις και καταγγελίες στην Επιθεώρηση Εργασίας.
Το χρονικό που παρουσιάζει ο Σύλλογος δεν αφήνει περιθώριο για το επιχείρημα της άγνοιας. Οι αρμόδιοι είχαν ενημερωθεί πριν από τη μετακόμιση, ενημερώθηκαν ξανά μετά την έναρξη λειτουργίας του νέου κτιρίου και συνέχισαν να λαμβάνουν έγγραφα, προτάσεις, εξώδικα και καταγγελίες επί έξι χρόνια.
Το πρόβλημα, επομένως, δεν «προέκυψε τώρα».
Παναγιώτης Τζαφέρος: «Τα προβλήματα είναι υπαρκτά»
Στον απολογισμό της προέδρου του Συλλόγου Εργαζομένων παρενέβη και ο Παναγιώτης Τζαφέρος, ο οποίος διετέλεσε διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Χαλκίδας από τον Ιούλιο του 2016 έως τον Ιανουάριο του 2020.
Ο πρώην διοικητής δήλωσε ότι παρακολούθησε με ιδιαίτερη προσοχή την καταγραφή της τελευταίας εξαετίας και αισθάνθηκε την ηθική υποχρέωση να τοποθετηθεί δημόσια.
Όπως ανέφερε, τα συναισθήματά του είναι ανάμεικτα. Από τη μία πλευρά εξέφρασε την ικανοποίησή του επειδή ο Σύλλογος διατηρεί σταθερή, δυναμική και αγωνιστική στάση. Από την άλλη, τόνισε ότι τα προβλήματα που καταγγέλλονται είναι υπαρκτά και του προκαλούν βαθιά θλίψη.
Ως κυρίαρχο και πιο ακανθώδες πρόβλημα ανέδειξε τη μεγάλη υποστελέχωση σε ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό.
Παράλληλα, απηύθυνε μήνυμα ενότητας, επισημαίνοντας ότι οι ρόλοι μπορεί να αλλάζουν, αλλά ο στόχος πρέπει να παραμένει κοινός.
«Διοίκηση, εργαζόμενοι και τοπική κοινωνία πρέπει να είμαστε στην ίδια πλευρά του λόφου», υπογράμμισε, καλώντας σε κοινή διεκδίκηση προς την κυβέρνηση και το Υπουργείο Υγείας για την επαρκή στελέχωση και την ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση του νοσοκομείου.
Στόχος, όπως σημείωσε, είναι να παρέχονται υψηλής ποιότητας υπηρεσίες Υγείας, με ασφάλεια τόσο για τους ασθενείς όσο και για το προσωπικό.
Ο Παναγιώτης Τζαφέρος ευχαρίστησε τους εργαζόμενους για τον αγώνα τους και δήλωσε ότι θα παραμείνει δίπλα τους σε κάθε δίκαιο αίτημα και με την ιδιότητά του ως προέδρου του Συνδέσμου Φίλων Νοσοκομείου Χαλκίδας «Ο Ιπποκράτης».
Πόσο ακόμη θα λειτουργεί στα όρια;
Το Νοσοκομείο Χαλκίδας δεν χρειάζεται άλλες διαπιστώσεις. Χρειάζεται αποφάσεις.
Πόσο ακόμη θα ζητείται από τους εργαζόμενους να κρατούν όρθια τμήματα με προσωπικό κάτω από τα ασφαλή όρια;
Πόσο ακόμη τα κενά θα καλύπτονται με υπερεργασία, μετακινήσεις, χαμένα ρεπό και προσωπική εξάντληση;
Πόσο ακόμη θα θεωρείται κανονικό ένα σύγχρονο κτίριο να στεγάζει τμήματα που δεν λειτουργούν, υπολειτουργούν ή δεν αποτυπώνονται καν στον παλιό Οργανισμό;
Και, κυρίως, πόσο ακόμη θα περιμένουν η Εύβοια, οι ασθενείς και οι εργαζόμενοι έναν νέο Οργανισμό που να ανταποκρίνεται στο σημερινό Νοσοκομείο Χαλκίδας, μαζί με τις απαραίτητες μόνιμες προσλήψεις;
Το αίτημα δεν είναι υπερβολικό. Είναι το ελάχιστο αυτονόητο: ένα δημόσιο νοσοκομείο που να μπορεί να λειτουργεί με ασφάλεια, επάρκεια και αξιοπρέπεια.