Όταν οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου Χαλκίδας ζήτησαν στήριξη, ο Περιφερειάρχης επιφυλάχθηκε και το ψήφισμα δεν εγκρίθηκε. Όταν η κυβέρνηση ζήτησε να περάσουν ύδρευση, άρδευση και κρίσιμες υποδομές στην ΕΥΔΑΠ Α.Ε., η πλειοψηφία του Περιφερειακού Συμβουλίου δεν απέρριψε τον πυρήνα του σχεδιασμού. Ζήτησε απλώς… εγγυήσεις.
Τελικά, ο Φάνης Σπανός μπορεί να αποφασίσει άμεσα. Αρκεί η απόφαση να μη φέρνει σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση.
Όταν, στις 25 Ιουνίου, η πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου Χαλκίδας Ιωάννα Ιωάννου εμφανίστηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο και περιέγραψε τα σοβαρά προβλήματα του ιδρύματος και των εργαζομένων, ο Περιφερειάρχης δεν θέλησε να δεσμευτεί.
Επιφυλάχθηκε να τοποθετηθεί μέχρι να λάβει «επίσημα στοιχεία» από τη διοίκηση της 5ης ΥΠΕ και του Νοσοκομείου.
Το αποτέλεσμα ήταν συγκεκριμένο: το σχετικό ψήφισμα δεν εγκρίθηκε.
Δεν πρόκειται για ερμηνεία του Outnews. Το αναφέρει η ίδια η Περιφέρεια στο επίσημο δελτίο Τύπου της συνεδρίασης.
Το Outnews είχε ήδη θέσει το αυτονόητο ερώτημα: «Κύριε Σπανέ, ποιανού έγκριση περιμένετε ενώ το Νοσοκομείο Χαλκίδας καταρρέει;»
Σήμερα προστίθεται ένα δεύτερο:
Γιατί στο Νοσοκομείο χρειαζόταν περισσότερα στοιχεία, ενώ για την παράδοση της διαχείρισης των νερών της Στερεάς στην ΕΥΔΑΠ Α.Ε. αρκούσαν μερικές κυβερνητικές διαβεβαιώσεις και επτά ευγενικές παρακλήσεις;
Στο Νοσοκομείο αναμονή – Στο νερό συναίνεση
Στις 20 Ιουλίου το Περιφερειακό Συμβούλιο κλήθηκε να γνωμοδοτήσει για το κυβερνητικό σχέδιο νόμου που επεκτείνει τις αρμοδιότητες της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ και αναδιατάσσει συνολικά τον χάρτη ύδρευσης και άρδευσης.
Η δημόσια διαβούλευση είχε ανοίξει μόλις στις 10 Ιουλίου και ολοκληρώθηκε στις 09:00 το πρωί της 20ής Ιουλίου. Λίγες ώρες αργότερα, το Περιφερειακό Συμβούλιο εμφανίστηκε έτοιμο να πάρει θέση για μία ανατροπή που αφορά ΔΕΥΑ, δημοτικές υπηρεσίες, οργανισμούς εγγείων βελτιώσεων, γεωτρήσεις, αρδευτικά δίκτυα και κρίσιμους υδάτινους πόρους. Το ίδιο το σχέδιο προβλέπει ότι οι υφιστάμενοι φορείς θα συνεχίσουν μόνο μέχρι να ολοκληρωθεί η μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους. Το κείμενο του νομοσχεδίου είναι απολύτως σαφές.
Και τι αποφάσισε η περιφερειακή πλειοψηφία;
Δεν είπε ένα καθαρό «όχι» στην κεντρικοποίηση της διαχείρισης του νερού.
Δεν απαίτησε την απόσυρση του πυρήνα του σχεδίου.
Δεν έθεσε ως απαράβατη προϋπόθεση μία νέα, ανοιχτή διαβούλευση με όλους τους δημάρχους, τις ΔΕΥΑ, τους ΤΟΕΒ, τους αγροτικούς συλλόγους και τις τοπικές κοινωνίες.
Επέλεξε το γνωστό πολιτικό καταφύγιο: «ναι, αλλά με εγγυήσεις».
Η επίσημη απόφαση περιλαμβάνει επτά αιτήματα για την Κωπαΐδα: στρατηγικό σχέδιο, ανταγωνιστικό κόστος άρδευσης, συντονιστή, συμβουλευτική επιτροπή, έκθεση πεπραγμένων, συντήρηση δικτύων και ανάληψη αντιπλημμυρικών έργων.
Όλα χρήσιμα. Όλα λογικά. Αλλά όλα διατυπωμένα ως αιτήματα προς εκείνον που θα αποκτήσει τη διαχείριση.
Δηλαδή πρώτα παραδίδεται το κλειδί και μετά παρακαλούμε τον νέο διαχειριστή να μη μας κλειδώσει απ’ έξω.
Για το σχέδιο «Εύρυτος», το Περιφερειακό Συμβούλιο ζήτησε την απόσυρση των άρθρων 35 και 37. Αυτή είναι μία υπαρκτή διαφοροποίηση και πρέπει να καταγραφεί. Δεν αναιρεί, όμως, το βασικό πολιτικό γεγονός: η περιφερειακή πλειοψηφία δεν απέρριψε συνολικά την επέκταση της ΕΥΔΑΠ στη Στερεά Ελλάδα. Επέλεξε την υπό όρους προσαρμογή. Αυτό προκύπτει από την ίδια την ανακοίνωση της Περιφέρειας.
Οι «κόκκινες γραμμές» που γράφονται με μολύβι
Ο Φάνης Σπανός δήλωσε ότι θέλει «ισχυρές εγγυήσεις» για τη διαχείριση του νερού και τη λειτουργία της Κωπαΐδας.
Το ερώτημα είναι απλό:
Οι εγγυήσεις υπάρχουν ήδη μέσα στο νομοσχέδιο ή απλώς ζητήθηκαν από το Περιφερειακό Συμβούλιο;
Γιατί αν δεν υπάρχουν στο δεσμευτικό κείμενο, δεν είναι εγγυήσεις. Είναι ευχές.
Και η Στερεά Ελλάδα δεν μπορεί να παραδώσει το νερό, την άρδευση και την παραγωγική της γη με ευχές, υποσχέσεις και μελλοντικές «συμβουλευτικές επιτροπές».
Οι αγρότες της Κωπαΐδας δεν χρειάζονται έναν ακόμη συντονιστή για να τηλεφωνεί στην Αθήνα. Χρειάζονται νερό όταν το χρειάζονται, άμεση αποκατάσταση βλαβών, συντήρηση δικτύων και τιμολόγια που δεν θα μετατρέψουν την καλλιέργεια σε πολυτέλεια.
Οι πολίτες της Εύβοιας δεν χρειάζονται μία απρόσωπη, υδροκέφαλη διοίκηση που θα αποφασίζει από απόσταση για τις ανάγκες κάθε περιοχής.
Και οι τοπικές κοινωνίες δεν μπορεί να πληροφορούνται ότι η περιουσία, οι υποδομές και οι υπηρεσίες που πλήρωσαν επί δεκαετίες αλλάζουν φορέα, χωρίς προηγουμένως να γνωρίζουν ποιος αναλαμβάνει τα χρέη, ποιος κρατά τα πάγια, ποιος καθορίζει τις τιμές και ποιος θα λογοδοτεί για τις βλάβες.
Η ΕΥΔΑΠ παραμένει υπό κρατικό έλεγχο – Αλλά δεν παύει να είναι εισηγμένη Α.Ε.
Χρειάζεται εδώ μία απαραίτητη ακρίβεια.
Η ΕΥΔΑΠ δεν έχει περάσει σήμερα υπό τον έλεγχο κατασκευαστικών εταιρειών. Σύμφωνα με την επίσημη μετοχική σύνθεση της 31ης Δεκεμβρίου 2025, το Ελληνικό Δημόσιο ελέγχει άμεσα και έμμεσα το 61,33% των δικαιωμάτων ψήφου. Το υπόλοιπο ποσοστό βρίσκεται σε νομικά και φυσικά πρόσωπα. Αυτή είναι η καταγεγραμμένη μετοχική εικόνα.
Το κρίσιμο ζήτημα, επομένως, δεν είναι να κατασκευαστεί ένας ανακριβής ισχυρισμός περί άμεσης ιδιωτικοποίησης.
Το ζήτημα είναι ότι η κυβέρνηση συγκεντρώνει τεράστιες αρμοδιότητες, υποδομές και χρηματοδοτήσεις σε μία εισηγμένη ανώνυμη εταιρεία, η οποία λειτουργεί με εταιρικά και οικονομικά κριτήρια και διαθέτει ιδιώτες μετόχους.
Και όλα αυτά αφορούν ένα αγαθό για το οποίο η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις αποφάσεις 190 και 191/2022, έκρινε ότι ο ουσιαστικός έλεγχος του Δημοσίου είναι συνταγματικά επιβεβλημένος. Το ίδιο το ΣτΕ χαρακτήρισε αντισυνταγματική τη μεταβίβαση της πλειοψηφίας των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στην ΕΕΣΥΠ.
Ένα πολιτικό μοτίβο που πλέον δεν κρύβεται
Στο Νοσοκομείο Χαλκίδας, οι εργαζόμενοι μίλησαν για προβλήματα που βιώνουν καθημερινά.
Ο Φάνης Σπανός περίμενε στοιχεία από τη διοίκηση.
Το ψήφισμα δεν εγκρίθηκε.
Στο νερό, η κυβέρνηση έφερε ένα σχέδιο που αλλάζει τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών σε ολόκληρη τη Στερεά Ελλάδα.
Εκεί ο Περιφερειάρχης δεν περίμενε πλήρη εφαρμοστική μελέτη, εγγυημένα τιμολόγια, δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα έργων και σαφείς απαντήσεις για κάθε Δήμο.
Υπερψήφισε μία απόφαση προσαρμογής, συνοδευόμενη από αιτήματα.
Αυτό δεν είναι απλή αντίφαση. Είναι πολιτική επιλογή.
Για τους εργαζομένους, τους ασθενείς και τις τοπικές κοινωνίες απαιτούνται διασταυρώσεις, αναμονή και εγκρίσεις.
Για τον κυβερνητικό σχεδιασμό αρκούν οι υποσχέσεις.
Κύριε Σπανέ, από τις 25 Ιουνίου μέχρι σήμερα, ποια «επίσημα στοιχεία» συλλέξατε για το Νοσοκομείο Χαλκίδας και ποια συγκεκριμένη ενέργεια κάνατε;
Και για το νερό, ποια ακριβώς δέσμευση εξασφαλίσατε ότι οι κάτοικοι και οι αγρότες της Στερεάς δεν θα πληρώσουν ακριβότερα, δεν θα περιμένουν περισσότερο και δεν θα χάσουν κάθε ουσιαστικό τοπικό έλεγχο;
Γιατί η πολιτική ευθύνη δεν μετριέται από το πόσο ωραία γράφονται οι «εγγυήσεις» σε ένα δελτίο Τύπου.
Μετριέται από το πότε λες «όχι».
Και κυρίως, από το σε ποιον τολμάς να το πεις.