Την ώρα που η Ευρώπη ξαναμαθαίνει τη λέξη «ετοιμότητα» και οργανώνει κοινωνίες, υποδομές και πληθυσμό απέναντι σε κρίσεις, πολέμους και ακραία σενάρια, στην Ελλάδα κυριαρχεί η παλιά, επικίνδυνη ψευδαίσθηση ότι «σε εμάς δεν θα συμβεί».
Η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει κανένα σοβαρό, ορατό και πειστικό σχέδιο πολιτικής άμυνας για τον άμαχο πληθυσμό, καμία συνολική ενημέρωση για καταφύγια, καμία κουλτούρα εθνικής ετοιμότητας. Κι αυτό δεν είναι απλή αμέλεια. Είναι πολιτική ανευθυνότητα.
Η Ευρώπη προετοιμάζεται, η Ελλάδα αυταπατάται
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η κρατική λογική έχει ήδη αλλάξει.
Οι πολίτες ενημερώνονται, οι τοπικές αρχές εκπαιδεύονται, τα σχέδια πολιτικής προστασίας επικαιροποιούνται, η έννοια της κοινωνικής ανθεκτικότητας αντιμετωπίζεται ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Στην Ελλάδα, αντί για οργανωμένη προετοιμασία, επικρατεί σιωπή.
Καμία σοβαρή δημόσια καμπάνια.
Καμία ουσιαστική χαρτογράφηση ετοιμότητας που να είναι γνωστή στην κοινωνία.
Καμία καθαρή απάντηση στο απλό ερώτημα:
αν υπάρξει κρίση, τι κάνει ο πολίτης και πού πηγαίνει;
Αυτό το κενό δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό.
Χώρα χωρίς σχέδιο, κοινωνία χωρίς οδηγίες
Σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος δεν είναι μακρινή τηλεοπτική εικόνα αλλά παράγοντας που αγγίζει άμεσα την περιοχή μας, η Ελλάδα παραμένει χωρίς ορατό εθνικό σχέδιο προστασίας του πληθυσμού.
Δεν υπάρχει οργανωμένη ενημέρωση των πολιτών.
Δεν υπάρχει δημόσια κουλτούρα πολιτικής άμυνας.
Δεν υπάρχει σοβαρή συζήτηση για το πώς θα λειτουργήσει η κοινωνία σε συνθήκες πίεσης, αποσταθεροποίησης ή απειλής.
Και το χειρότερο;
Η κρατική αδράνεια βαφτίζεται «κανονικότητα».
Σαν να είναι υπερβολή να ζητά κανείς σχέδιο.
Σαν να είναι ακραίο να ζητά κανείς προετοιμασία.
Σαν να είναι περιττό να ξέρει ο λαός τι πρέπει να κάνει όταν όλα στραβώσουν.
Μόνο που τότε θα είναι αργά.
Η άμυνα δεν είναι σύνθημα, είναι οργάνωση
Μια σοβαρή χώρα δεν περιμένει την κρίση για να θυμηθεί την ασφάλεια του λαού της.
Δεν ξυπνά όταν η απειλή χτυπήσει την πόρτα.
Έχει ήδη φροντίσει να υπάρχει σχέδιο, υποδομή, ρόλος, οδηγία και ετοιμότητα.
Η Ελλάδα χρειάζεται τώρα, όχι αύριο:
- σχέδιο πολιτικής άμυνας
- ενημέρωση των πολιτών
- καταγραφή και λειτουργία καταφυγίων
- ενίσχυση της εθνοφυλακής και της εφεδρείας
- σαφές πλάνο αντίδρασης της κοινωνίας σε ώρα κρίσης
Η άμυνα της πατρίδας δεν είναι μόνο υπόθεση των επιτελείων.
Είναι υπόθεση οργανωμένου κράτους και ενημερωμένου λαού.
Και σήμερα, δυστυχώς, δεν έχουμε ούτε το ένα ούτε το άλλο στον βαθμό που απαιτούν οι περιστάσεις.
Όταν η Ευρώπη προετοιμάζει τους πολίτες της για το χειρότερο, η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα να πουλάει ύπνο και ψευδαισθήσεις.
Γιατί όταν έρθει η δύσκολη ώρα, δεν θα φταίει η κρίση.
Θα φταίει η εγκληματική απροετοιμασία.