Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές ζητούν προσιτή ζωή, καλύτερη εκπαίδευση και ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες – Μαζικές κινητοποιήσεις και επεισόδια σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις.
Η αγωνία για το μέλλον και η οικονομική πίεση της καθημερινότητας έβγαλαν ξανά στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στη Γαλλία και δεκάδες χιλιάδες στη Γερμανία το Σάββατο 31 Οκτωβρίου. Με τη νέα γενιά στην πρώτη γραμμή, οι κινητοποιήσεις συγκέντρωσαν φοιτητές, μαθητές, εργαζομένους και πολίτες μεγαλύτερης ηλικίας, με κοινά αιτήματα την αντιμετώπιση της ακρίβειας και τη βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών.
Στη Γαλλία πραγματοποιήθηκε το τρίτο συνεχόμενο Σάββατο διαδηλώσεων, η λεγόμενη «3η Πράξη» μιας κινητοποίησης που απέκτησε ευρύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γαλλικών αρχών, περίπου 320.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις συγκεντρώσεις σε ολόκληρη τη χώρα, έναντι 410.000 το προηγούμενο Σάββατο.
Οι διαμαρτυρίες, που ξεκίνησαν από την εκπαιδευτική κοινότητα, συνάντησαν τη δυσαρέσκεια εργαζομένων και νοικοκυριών για το υψηλό κόστος ζωής. Σταδιακά, στις κινητοποιήσεις προστέθηκαν συνδικάτα και μέλη των «Κίτρινων Γιλέκων», διευρύνοντας το μέτωπο των διεκδικήσεων απέναντι στη γαλλική κυβέρνηση.
Στο Παρίσι, ένα από τα πανό αποτύπωνε χαρακτηριστικά το κλίμα: «Δεν χρειαζόμαστε δακρυγόνα για να είναι θολό το μέλλον μας». Πίσω από το σύνθημα βρίσκονται οι ανησυχίες μιας γενιάς για τις συνθήκες εκπαίδευσης, την οικονομική ανεξαρτησία και τη δυνατότητα να χτίσει τη ζωή της.
Οι συζητήσεις για τον προϋπολογισμό του 2027 αποτέλεσαν το πολιτικό υπόβαθρο της κλιμάκωσης των αντιδράσεων. Η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση και στον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν συνδέεται με το αίτημα να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις για την καθημερινότητα και τις δημόσιες υπηρεσίες.
Οι περισσότερες πορείες εξελίχθηκαν ειρηνικά. Ωστόσο, αργότερα σημειώθηκαν συγκρούσεις, φωτιές και καταστροφές σε διάφορες πόλεις, με την αστυνομία να επεμβαίνει. Οι αρχές είχαν αναπτύξει περίπου 70.000 αστυνομικούς και χωροφύλακες, ενώ επέβαλαν περιορισμούς στις διαδρομές των διαδηλώσεων, με στόχο την προστασία κεντρικών εμπορικών περιοχών.
Μέχρι το βράδυ, οι συλλήψεις στη Γαλλία είχαν ξεπεράσει τις 560, σύμφωνα με τον νεότερο απολογισμό που μετέδωσε το Associated Press. Ο αριθμός αυτός επικαιροποίησε την προηγούμενη καταγραφή των 422 συλλήψεων.
Στη Γερμανία, το κάλεσμα της πρωτοβουλίας «Gen Z regelt» οδήγησε σε συγκεντρώσεις σε 34 πόλεις, μεταξύ των οποίων το Βερολίνο, η Φρανκφούρτη, η Κολωνία και το Μόναχο. Οι διαδηλωτές ζήτησαν περισσότερη χρηματοδότηση για την εκπαίδευση, μέτρα κατά του υψηλού κόστους διαβίωσης και ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών. Στα αιτήματα περιλαμβανόταν και η αντίθεση στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.
Στη γερμανική πρωτεύουσα, η συγκέντρωση κοντά στην Πύλη του Βρανδεμβούργου έφερε μαζί νέους, ακτιβιστές και μεγαλύτερους πολίτες. Ανάμεσά τους βρίσκονταν γυναίκες από τις «Γιαγιάδες κατά της ακροδεξιάς», ενώ αρκετοί συμμετέχοντες είχαν επιλέξει στολές λόγω του Χάλογουιν.
Οι διοργανωτές υπολόγισαν τη συνολική συμμετοχή σε περισσότερους από 100.000 ανθρώπους, σύμφωνα με τη δημόσια τηλεόραση ZDF. Πρόκειται για δική τους εκτίμηση και όχι για ενιαία αστυνομική καταμέτρηση. Οι περίπου 180.000 δηλώσεις συμμετοχής που είχαν καταγραφεί πριν από τις συγκεντρώσεις αφορούσαν την αναμενόμενη προσέλευση. Στο Βερολίνο, οι συμμετέχοντες υπολογίστηκαν περίπου στις 5.000, χαμηλότερα από τις αρχικές προσδοκίες.
Παρά τον κυρίως ειρηνικό χαρακτήρα των κινητοποιήσεων κατά τη διάρκεια της ημέρας, το βράδυ σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια. Στην Κολωνία, η αστυνομία διέκοψε την πορεία, επικαλούμενη καλυμμένα πρόσωπα και χρήση πυροτεχνημάτων, και χρησιμοποίησε εκτοξευτήρες νερού. Στο Αμβούργο καταγράφηκαν φλεγόμενα οδοφράγματα και συγκρούσεις.
Στη Φρανκφούρτη σημειώθηκαν λεηλασίες και καταστροφές καταστημάτων. Σύμφωνα με την αστυνομία, ομάδες επιτέθηκαν στις δυνάμεις ασφαλείας με πέτρες, πυροτεχνήματα και βόμβες μολότοφ, ενώ ακολούθησαν επεμβάσεις για την αποκατάσταση της τάξης.
Οι κινητοποιήσεις αναδεικνύουν την απόσταση ανάμεσα στις προσδοκίες των νέων και στις συνθήκες που αντιμετωπίζουν. Το πολιτικό ερώτημα για τις κυβερνήσεις παραμένει συγκεκριμένο: ποιες αποφάσεις θα κάνουν την εκπαίδευση καλύτερη, τις δημόσιες υπηρεσίες λειτουργικότερες και την καθημερινή ζωή οικονομικά προσιτή;