Το επιστημονικό βιογραφικό είναι ισχυρό. Όμως η πραγματική πολιτική εξέταση βρίσκεται στα Επείγοντα, στη Μαιευτική και στην Παιδιατρική του νοσοκομείου.
Το όνομα του γιατρού Γιώργου Μαρίνου ακούγεται όλο και περισσότερο για το επόμενο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην Εύβοια. Πρόκειται για έναν άνθρωπο με σημαντική επιστημονική και νοσοκομειακή διαδρομή, διδακτορικό, μεταπτυχιακές σπουδές και πολυετή εμπειρία στη Γενική Ιατρική και στα Επείγοντα του Λαϊκού Νοσοκομείου.
Αυτά αποτελούν αναμφισβήτητα προσόντα. Δεν αποτελούν, όμως, πολιτικό συγχωροχάρτι.
Για έναν γιατρό που επιθυμεί να εκπροσωπήσει την Εύβοια, η πρώτη μεγάλη εξέταση δεν βρίσκεται στα τηλεοπτικά πάνελ ούτε στις κομματικές εκδηλώσεις. Βρίσκεται στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας.
Εκεί όπου, σύμφωνα με τις καταγγελίες των εργαζομένων, προσέρχονται καθημερινά 250 έως 300 ασθενείς στα Επείγοντα. Εκεί όπου μόλις τέσσερις ή πέντε νοσηλευτές καλούνται να καλύψουν κάθε βάρδια, όταν οι πραγματικές ανάγκες απαιτούν τουλάχιστον οκτώ. Εκεί όπου ένας ειδικευμένος γιατρός μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με δεκάδες περιστατικά. Τα στοιχεία των εργαζομένων
Το νοσοκομείο εξακολουθεί να λειτουργεί με οργανισμό του 2012, σχεδιασμένο για το παλιό κτίριο. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα τμήματα, περισσότερες κλίνες και σύγχρονος εξοπλισμός, αλλά όχι το αναγκαίο προσωπικό.
Την ίδια στιγμή, η Παιδιατρική και η Μαιευτική–Γυναικολογική Κλινική βρίσκονται στο επίκεντρο σοβαρών καταγγελιών για υποστελέχωση, προσωρινές λύσεις και απουσία ουσιαστικών απαντήσεων.
Ο γιατρός δεν μπορεί να δηλώνει απλώς «ενημερωμένος»
Ο Γιώργος Μαρίνος γνωρίζει καλύτερα από έναν συνηθισμένο πολιτευτή τι σημαίνει να λειτουργεί ένα Τμήμα Επειγόντων με προσωπικό κάτω από τα όρια ασφαλείας.
Γνωρίζει τι σημαίνει εξουθενωμένος νοσηλευτής. Γνωρίζει πόσο επικίνδυνο είναι ένας γιατρός να διαχειρίζεται ταυτόχρονα δεκάδες επείγοντα. Γνωρίζει ότι η ασφάλεια των ασθενών δεν εξασφαλίζεται με ευχές, επισκέψεις και φωτογραφίες στους διαδρόμους.
Γι’ αυτό και οι απαιτήσεις απέναντί του πρέπει να είναι μεγαλύτερες.
Αναγνωρίζει ότι το Νοσοκομείο Χαλκίδας λειτουργεί στα όριά του; Συμφωνεί με τα στοιχεία των εργαζομένων; Ζητά άμεση αλλαγή του οργανισμού και μόνιμες προσλήψεις ή θα περιοριστεί στη γνωστή κυβερνητική φράση ότι «γίνονται προσπάθειες»;
Ποια είναι η θέση του για τη Μαιευτική και την Παιδιατρική; Πόσοι γιατροί και πόσοι νοσηλευτές χρειάζονται; Σε ποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα μπορούν να καλυφθούν οι θέσεις;
Και κυρίως: είναι διατεθειμένος να συγκρουστεί με το υπουργείο Υγείας και με την κυβέρνησή του, εάν οι ανάγκες του νοσοκομείου συνεχίσουν να αγνοούνται;
Η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα
Ο Γιώργος Μαρίνος δεν ευθύνεται προσωπικά για τη σημερινή κατάσταση του Νοσοκομείου Χαλκίδας. Από τη στιγμή, όμως, που συζητείται ως υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος, δεν μπορεί να εμφανίζεται μόνο ως επιστήμονας.
Η πολιτική αρχίζει εκεί όπου τελειώνει η ασφάλεια του βιογραφικού.
Η Εύβοια δεν χρειάζεται ακόμη έναν υποψήφιο που θα φωτογραφηθεί με τους εργαζομένους, θα τους ευχαριστήσει για την προσφορά τους και στη συνέχεια θα επιστρέψει στην Αθήνα. Χρειάζεται έναν άνθρωπο που θα πει καθαρά ποιο είναι το πρόβλημα, ποιος έχει την ευθύνη και τι ακριβώς πρέπει να γίνει.
Το λευκό ιατρικό ένδυμα μπορεί να δημιουργεί εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη, όμως, στην πολιτική κερδίζεται με δημόσιες θέσεις, δεσμεύσεις και συγκρούσεις.
Πριν ζητήσει, λοιπόν, την ψήφο των Ευβοέων, ο Γιώργος Μαρίνος οφείλει να απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα:
Θα είναι ο γιατρός που θα υπερασπιστεί το Νοσοκομείο Χαλκίδας ή ο υποψήφιος που θα υπερασπιστεί την κυβερνητική γραμμή;