Όταν οι αυτονόητες παρεμβάσεις παρουσιάζονται σαν κατόρθωμα, κάτι δεν πάει καλά στη σχέση Δήμου – δημότη
Εργασίες καθαρισμού, κλαδέματα, φρεάτια, φωτισμός, παραλίες. Όλα αναγκαία. Όλα χρήσιμα. Όλα όμως αυτονόητα. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται το πρόβλημα: στον Δήμο Χαλκιδέων, πράγματα που θα έπρεπε να αποτελούν καθημερινή υποχρέωση, συχνά παρουσιάζονται επικοινωνιακά σαν μεγάλο έργο.
Τις τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με την ενημέρωση του Δήμου Χαλκιδέων, πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις στη Δημοτική Ενότητα Ανθηδόνος: καθαρισμός και περιποίηση του γηπέδου ποδοσφαίρου Δροσιάς, καθαρισμός φρεατίων, αντικατάσταση και συντήρηση λαμπτήρων δημοτικού φωτισμού, κλάδεμα ψηλών δέντρων και επικίνδυνων κλαδιών, καθώς και καθαρισμός της παραλίας Παναγίτσας Δροσιάς.
Κανείς δεν λέει ότι αυτές οι εργασίες δεν πρέπει να γίνονται. Το αντίθετο. Πρέπει να γίνονται. Και μάλιστα συστηματικά, με πρόγραμμα, με συνέχεια και με σταθερή παρουσία των υπηρεσιών σε κάθε γειτονιά, σε κάθε κοινότητα, σε κάθε δημόσιο χώρο.
Το ερώτημα όμως είναι άλλο: από πότε ο καθαρισμός φρεατίων, το κλάδεμα επικίνδυνων κλαδιών, η αλλαγή λαμπτήρων και η περιποίηση μιας παραλίας θεωρούνται κάτι που πρέπει να διαφημίζεται σαν ξεχωριστή επιτυχία;
Η συντήρηση δεν είναι χάρη προς τους πολίτες
Οι δημότες πληρώνουν δημοτικά τέλη. Πληρώνουν για καθαριότητα, φωτισμό, συντήρηση κοινόχρηστων χώρων, ασφάλεια, λειτουργικές υποδομές. Δεν ζητούν πολυτέλειες. Ζητούν τα βασικά.
Να μη βουλώνουν τα φρεάτια.
Να μην κρέμονται επικίνδυνα κλαδιά πάνω από δρόμους και πεζοδρόμια.
Να λειτουργούν οι λάμπες.
Να καθαρίζονται τα γήπεδα.
Να μη θυμούνται τις παραλίες μόνο όταν πλησιάζει η τουριστική περίοδος ή όταν πρέπει να βγει φωτογραφία.
Αυτά δεν είναι έργα βιτρίνας. Είναι ο πυρήνας της δημοτικής ευθύνης.
Το πρόβλημα δεν είναι η παρέμβαση – είναι η λογική της προβολής
Η εικόνα των συνεργείων που εργάζονται είναι θετική. Οι εργαζόμενοι κάνουν τη δουλειά τους και πολλές φορές την κάνουν κάτω από δύσκολες συνθήκες. Το ζήτημα δεν είναι οι εργαζόμενοι. Το ζήτημα είναι η πολιτική διαχείριση της καθημερινότητας.
Όταν μια δημοτική αρχή παρουσιάζει τις αυτονόητες παρεμβάσεις σαν επίτευγμα, δίνει την εντύπωση ότι η κανονικότητα είναι εξαίρεση. Ότι ο καθαρός δημόσιος χώρος δεν είναι σταθερή υποχρέωση, αλλά περιστασιακή καμπάνια.
Και αυτό ενοχλεί τους πολίτες. Γιατί οι πολίτες ζουν καθημερινά τα προβλήματα: τα χόρτα που μεγαλώνουν, τα φρεάτια που δεν καθαρίζονται εγκαίρως, τα σκοτεινά σημεία, τα γήπεδα που χρειάζονται συντήρηση, τις παραλίες που θέλουν συνεχή φροντίδα.
Η καθημερινότητα δεν φτιάχνεται με αναρτήσεις
Ο Δήμος Χαλκιδέων δεν χρειάζεται να πείθει τους δημότες με φωτογραφίες ότι δουλεύει. Χρειάζεται να τους πείθει με αποτέλεσμα. Με σταθερό πρόγραμμα. Με τακτική συντήρηση. Με πρόληψη και όχι με πυροσβεστικές παρεμβάσεις.
Η πραγματική βελτίωση της καθημερινότητας δεν είναι να εμφανίζεται ένα συνεργείο μία φορά και να ακολουθεί ανακοίνωση. Είναι να μη χρειάζεται καν ανακοίνωση, γιατί η εικόνα της πόλης και των δημοτικών ενοτήτων θα μιλάει από μόνη της.
Καθαρισμοί, φρεάτια, λάμπες, κλαδέματα και παραλίες δεν είναι προεκλογικό φυλλάδιο ούτε επικοινωνιακό τρόπαιο.
Είναι η δουλειά του Δήμου.
Και η δουλειά του Δήμου δεν πρέπει να γίνεται μία φορά στο τόσο για να φωτογραφηθεί. Πρέπει να γίνεται κάθε μέρα, χωρίς τυμπανοκρουσίες, γιατί γι’ αυτό πληρώνουν οι δημότες.