Η τουριστική προβολή της Κωνσταντίνας Καραμπατσώλη προκάλεσε κύμα αντιδράσεων – Οι πολίτες μιλούν για επικίνδυνο οδικό δίκτυο, εγκαταλελειμμένες υποδομές και μια πραγματικότητα που δεν χωρά στις τουριστικές καρτ ποστάλ
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Εύβοια είναι πανέμορφη. Το πρόβλημα είναι πως άλλο η ομορφιά ενός τόπου και άλλο η δυνατότητα να φτάσει κανείς σε αυτήν με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και χωρίς να δοκιμάζει τις αντοχές του πάνω σε ένα γερασμένο και επικίνδυνο οδικό δίκτυο.
Αυτό ακριβώς ήταν το μήνυμα που έστειλαν πολλοί πολίτες κάτω από βίντεο τουριστικής προβολής της βουλευτού Ευβοίας της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνας Καραμπατσώλη. Η αναφορά στη μικρή απόσταση της Χαλκίδας από την Αθήνα και στις φυσικές ομορφιές του νησιού δεν έφερε μόνο ευχές και θετικά σχόλια. Άνοιξε τον ασκό του Αιόλου.
Γιατί, όπως επισήμαναν οι ίδιοι οι Ευβοιώτες, το ταξίδι δεν τελειώνει στη Χαλκίδα. Από εκεί και μετά αρχίζει η άλλη Εύβοια: η Εύβοια των στενών δρόμων, των επικίνδυνων στροφών, των ανεπαρκών συνδέσεων και των έργων που επί δεκαετίες εξαγγέλλονται, μελετώνται και μετατίθενται.
«Μετά τη Χαλκίδα τι γίνεται;»
Το ερώτημα ενός πολίτη συμπύκνωσε όλη τη συζήτηση:
«Μία ώρα απέχει η Χαλκίδα από την Αθήνα. Μετά τι γίνεται;»
Η απάντηση ήρθε μέσα από αλλεπάλληλες παρεμβάσεις με κοινό παρονομαστή τον οδικό άξονα Χαλκίδα–Αλιβέρι–Κύμη. Κάτοικοι και επισκέπτες τον περιέγραψαν ως δρόμο εξαιρετικά επικίνδυνο, ζητώντας να προηγηθεί κάθε άλλης τουριστικής εξαγγελίας η ουσιαστική αναβάθμισή του.
«Φτιάξτε τον δρόμο Χαλκίδα μέχρι Αλιβέρι», έγραψε ένας πολίτης. «Φτιάξτε τον δρόμο Χαλκίδα–Κύμη, είναι ό,τι χειρότερο», πρόσθεσε άλλος. Κάποιος που, όπως ανέφερε, ταξιδεύει προς την Κύμη από τη δεκαετία του 1950, χρησιμοποίησε δύο λέξεις που ακούγονται εδώ και χρόνια στην Εύβοια: «δρόμος καρμανιόλα».
Δεν πρόκειται, μάλιστα, για ένα πρόβλημα που αγνοεί η ίδια η βουλευτής. Σε κοινοβουλευτική ερώτησή της τον Νοέμβριο του 2025 είχε χαρακτηρίσει την κατάσταση του άξονα Χαλκίδα–Κύμη «άκρως επικίνδυνη και μη αποδεκτή», επισημαίνοντας ότι παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητος επί περίπου 40 χρόνια, με περιορισμένες παρεμβάσεις, φτωχά γεωμετρικά χαρακτηριστικά και σοβαρές επιπτώσεις στις μεταφορές, στον τουρισμό και στην τοπική ανάπτυξη. Είχε επίσης ζητήσει χρηματοδότηση, ολοκλήρωση των μελετών και προώθηση των αναγκαίων έργων.
Η αναγνώριση του προβλήματος, όμως, δεν αρκεί. Οι πολίτες δεν οδηγούν πάνω σε κοινοβουλευτικές ερωτήσεις ούτε μετακινούνται με δελτία Τύπου. Ζητούν έργα, σαφές χρονοδιάγραμμα και λογοδοσία.
Τουρισμός χωρίς υποδομές δεν γίνεται
Η αντίδραση δεν περιορίστηκε στους δρόμους. Στα σχόλια τέθηκαν ζητήματα συρρίκνωσης των οικισμών, εκτός σχεδίου δόμησης, περιβαλλοντικής καταστροφής, αδέσποτων ζώων και συνθηκών εργασίας στον τουρισμό.
Ένας πολίτης αναρωτήθηκε ποιες υποδομές μπορούν πραγματικά να στηρίξουν την τουριστική ανάπτυξη. Άλλος ζήτησε να υπάρξει ακτοπλοϊκή σύνδεση με το Αλιβέρι, έστω ως προσωρινή ανάσα μέχρι να βελτιωθεί ο δρόμος.
Μία κάτοικος έθεσε το ζήτημα των αδέσποτων ζώων, αναφέροντας ότι γάτες παραμένουν αφρόντιστες και χωρίς σημεία νερού, ενώ τέθηκε και το αυτονόητο ερώτημα: ποιο είναι το σχέδιο για τους ίδιους τους εργαζομένους του τουρισμού;
Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες που χαλούν μια ωραία διαφημιστική εικόνα. Είναι η ουσία της τουριστικής πολιτικής. Ένας προορισμός δεν είναι μόνο οι παραλίες του, τα βουνά του και τα ηλιοβασιλέματά του. Είναι οι δρόμοι, η ασφάλεια, η καθαριότητα, η υγειονομική κάλυψη, η προστασία του περιβάλλοντος, η φροντίδα των ζώων, οι δημόσιες συγκοινωνίες και οι αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας.
Στην επίσημη παρουσίαση των θέσεών της για τον τουρισμό, η Κωνσταντίνα Καραμπατσώλη υποστηρίζει ότι η Εύβοια είναι ένας αδικημένος προορισμός επειδή δεν έχει προβληθεί αρκετά. Θέτει ως στόχους την ενιαία τουριστική ταυτότητα, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τον εναλλακτικό τουρισμό και την προστασία του περιβάλλοντος.
Οι στόχοι ακούγονται σωστοί. Το πολιτικό ερώτημα είναι πότε και πώς θα μετατραπούν σε μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Η απόσταση από την Αθήνα δεν αρκεί
Το επικοινωνιακό επιχείρημα ότι η Χαλκίδα απέχει περίπου μία ώρα από την Αθήνα είναι αληθινό, αλλά μισό. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, το άλλο μισό είναι όλο το πρόβλημα.
Η Εύβοια δεν τελειώνει στη γέφυρα. Έχει Βορρά, Νότο, Κύμη, Αλιβέρι, Κάρυστο, Λίμνη, Αιδηψό, χωριά και παραλίες που χρειάζονται ασφαλείς συνδέσεις και σύγχρονες υποδομές. Η γεωγραφική εγγύτητα στην πρωτεύουσα αποτελεί πλεονέκτημα μόνο όταν συνοδεύεται από πραγματική προσβασιμότητα στο εσωτερικό του νησιού.
Οι αντιδράσεις κάτω από την ανάρτηση δεν στρέφονται κατά του τουρισμού. Το αντίθετο. Δείχνουν ότι οι Ευβοιώτες θέλουν τουρισμό σοβαρό, βιώσιμο και ωφέλιμο για τις τοπικές κοινωνίες. Δεν θέλουν, όμως, να καλύπτεται η εγκατάλειψη με όμορφα πλάνα και εύκολα συνθήματα.
Η φυσική ομορφιά της Εύβοιας δεν είναι κυβερνητικό έργο. Έργο της Πολιτείας είναι να την προστατεύσει, να την κάνει προσβάσιμη και να εξασφαλίσει ότι κάτοικοι και επισκέπτες δεν θα ρισκάρουν τη ζωή τους για να τη γνωρίσουν.
Πριν, λοιπόν, από την επόμενη τουριστική καμπάνια, ας δοθεί μία καθαρή απάντηση:
Ποιο είναι το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα για τον άξονα Χαλκίδα–Αλιβέρι–Κύμη και πότε θα πάψει η Εύβοια να είναι μία ώρα από την Αθήνα μόνο μέχρι τη γέφυρα;