Η προειδοποίηση Σαράντη από το Dairy Conference και το μήνυμα προς Πολιτεία, βιομηχανία και ελεγκτικούς μηχανισμούς
Η φέτα δεν είναι απλώς ένα τυρί. Είναι εθνικό προϊόν, εξαγώγιμη δύναμη, εισόδημα για χιλιάδες οικογένειες κτηνοτρόφων και ένας από τους λίγους κλάδους της ελληνικής παραγωγής που εξακολουθούν να συνδέουν την ύπαιθρο με την πραγματική οικονομία.
Γι’ αυτό και η νοθεία στη φέτα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα «τεχνικό ζήτημα» της αγοράς. Είναι χτύπημα στην ελληνική κτηνοτροφία, στην αξιοπιστία του προϊόντος, στους παραγωγούς που παλεύουν με αυξημένα κόστη, ζωονόσους και αβεβαιότητα, αλλά και στους καταναλωτές που πληρώνουν για αυθεντική φέτα ΠΟΠ και δικαιούνται να ξέρουν τι αγοράζουν.
Από το βήμα του κλαδικού συνεδρίου Dairy Conference, ο Μιχάλης Σαράντης, πρόεδρος της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας, έστειλε καθαρή προειδοποίηση προς όλους τους κρίκους της αλυσίδας. Η φέτα, όπως σημείωσε, δεν έχει να φοβηθεί κανέναν ανταγωνιστή, αρκεί όσοι εμπλέκονται στην παραγωγή, τη μεταποίηση, τη διακίνηση και τη διάθεσή της να λειτουργούν με σοβαρότητα, επαγγελματισμό και σεβασμό στους κανόνες.
Το μήνυμα είναι σαφές: ο κίνδυνος για τη φέτα δεν βρίσκεται έξω από την Ελλάδα. Βρίσκεται μέσα στην ίδια την αλυσίδα, όταν υπάρχουν πρακτικές που υπονομεύουν την αυθεντικότητα, την ποιότητα και την εμπιστοσύνη στο προϊόν.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κ. Σαράντης, η φέτα αγγίζει το 1 δισ. ευρώ σε έσοδα για το εμπορικό ισοζύγιο, ενώ περίπου το 70% της αξίας κατευθύνεται στους κτηνοτρόφους. Πρόκειται δηλαδή για έναν κλάδο που δεν αφορά λίγες επιχειρήσεις ή μερικά εργοστάσια, αλλά περίπου 55.000 οικογένειες αιγοπροβατοτρόφων, οι οποίες στηρίζουν την επιβίωσή τους στην τιμή του πρόβειου και κατσικίσιου γάλακτος.
Όταν λοιπόν νοθεύεται η φέτα, δεν πλήττεται μόνο η εικόνα ενός προϊόντος. Πλήττεται ο ίδιος ο παραγωγός. Πλήττεται η ελληνική περιφέρεια. Πλήττεται το εισόδημα ανθρώπων που δουλεύουν σε συνθήκες διαρκούς πίεσης.
Η προειδοποίηση Σαράντη είχε όμως και σαφή αποδέκτη την Πολιτεία. Ο πρόεδρος της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας ζήτησε συνολική αναδιάρθρωση των δομών αντιμετώπισης των ζωονόσων, επισημαίνοντας ότι τα τελευταία 2,5 με 3 χρόνια ο κλάδος βρίσκεται διαρκώς υπό πίεση.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη εικόνα. Δεν μπορεί η χώρα να μιλά για προστασία της φέτας, όταν η κτηνοτροφία δοκιμάζεται από ζωονόσους, όταν η παραγωγή μειώνεται, όταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν εμπνέουν πάντα την απαιτούμενη εμπιστοσύνη και όταν η αγορά αφήνεται συχνά να αυτορυθμίζεται εις βάρος των έντιμων παραγωγών.
Με την παραγωγή φέτας να εμφανίζεται μειωμένη λόγω ζωονόσων κατά περίπου 15.000 τόνους, η προστασία της αυθεντικότητας δεν είναι πλέον απλώς ζήτημα εμπορικής φήμης. Είναι ζήτημα επιβίωσης για έναν ολόκληρο παραγωγικό κλάδο.
Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αφήσει τη φέτα να γίνει θύμα αδιαφορίας, κερδοσκοπίας ή ανεπαρκών ελέγχων. Όποιος παίζει με τη φέτα, παίζει με ένα εθνικό προϊόν. Και όποιος παίζει με το γάλα, την προέλευση και την ποιότητα, παίζει με το εισόδημα χιλιάδων οικογενειών.
Η φέτα δεν χρειάζεται ευχολόγια. Χρειάζεται ελέγχους, διαφάνεια, αυστηρές κυρώσεις, προστασία της κτηνοτροφίας και κρατικές δομές που να λειτουργούν πριν ξεσπάσει η κρίση — όχι αφού η ζημιά έχει ήδη γίνει.
Γιατί η φέτα δεν κινδυνεύει από τους ανταγωνιστές της. Κινδυνεύει από την ανοχή στη νοθεία και από την αδυναμία του κράτους να προστατεύσει στην πράξη αυτό που στα λόγια όλοι αποκαλούν «εθνικό προϊόν».