Ο Μανώλης Μελέτης ζητά άμεσο και επιστημονικά οργανωμένο σχέδιο περιορισμού του πληθυσμού τους μετά το θανατηφόρο τροχαίο που συγκλόνισε τη Λίμνη
Να ληφθούν άμεσα μέτρα για τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των αγριογούρουνων στη βόρεια Εύβοια ζητά ο Μανώλης Μελέτης, πολίτης της Λίμνης και πρώην διευθυντής του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ευβοίας.
Με επιστολή του προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου, τον περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας Φάνη Σπανό και τον δήμαρχο Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας Γιώργο Τσαπουρνιώτη, περιγράφει μια κατάσταση που, όπως υποστηρίζει, έχει ξεπεράσει πλέον τα όρια της απλής περιβαλλοντικής όχλησης.
Το πρόβλημα αφορά ανθρώπινες ζωές, την οδική ασφάλεια, τις περιουσίες των κατοίκων και τις καλλιέργειες της περιοχής.
Ο θάνατος που συγκλόνισε τη Λίμνη
Αφορμή για τη δημόσια παρέμβασή του αποτέλεσε ο τραγικός θάνατος του 37χρονου Γιάννη Αλεξίου.
Ο νεαρός επαγγελματίας τραυματίστηκε σοβαρά τα ξημερώματα της Κυριακής 2 Αυγούστου, όταν αγριογούρουνο πετάχτηκε μπροστά στη μοτοσικλέτα του, στον δρόμο Στροφυλιάς–Ροβιών.
Είχε ολοκληρώσει την εργασία του και επέστρεφε στο σπίτι του. Αρχικά μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας Μαντουδίου και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου έδωσε μάχη για τη ζωή του, χωρίς δυστυχώς να τα καταφέρει.
Ο θάνατός του βύθισε στο πένθος την οικογένειά του και ολόκληρη την κοινωνία της Λίμνης.
«Ας είναι ο Γιάννης Αλεξίου το τελευταίο θύμα», αναφέρει ο Μανώλης Μελέτης, ζητώντας από τις αρμόδιες αρχές να μην περιμένουν ένα ακόμη δυστύχημα για να κινητοποιηθούν.
Καταγγελίες για ατυχήματα και καταστροφές
Στην επιστολή γίνεται λόγος για επανειλημμένα περιστατικά με αγριογούρουνα που εμφανίζονται στο οδικό δίκτυο και φτάνουν ακόμη και μέσα στον οικιστικό ιστό.
Οχήματα έχουν υποστεί ζημιές, οδηγοί έχουν κινδυνεύσει, ενώ αναφέρεται ακόμη και σύγκρουση αγριογούρουνου με ασθενοφόρο της περιοχής.
Παράλληλα, αγριογούρουνα μπαίνουν σε αυλές, αμπέλια, περιβόλια και άλλες καλλιέργειες, προκαλώντας ζημιές οι οποίες, σύμφωνα με την επιστολή, έχουν οδηγήσει ορισμένους κατοίκους ακόμη και στην εγκατάλειψη της παραγωγής τους.
Τα περιστατικά αυτά και η έκτασή τους πρέπει πλέον να καταγραφούν επίσημα από τον Δήμο, την Περιφέρεια, τις δασικές υπηρεσίες και την Αστυνομία.
Χωρίς καταγραφή δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρό σχέδιο, ούτε αξιολόγηση των επικίνδυνων σημείων του οδικού δικτύου.
Το καμένο δάσος και η αναζήτηση τροφής
Ο Μανώλης Μελέτης συνδέει την όξυνση του προβλήματος και με την καταστροφή μεγάλου μέρους του δασικού οικοσυστήματος της βόρειας Εύβοιας.
Η περιορισμένη διαθεσιμότητα τροφής ωθεί τα ζώα προς τους δρόμους, τις καλλιέργειες, τους κάδους απορριμμάτων και τις αυλές των σπιτιών.
Όταν ο πληθυσμός ενός είδους ξεπερνά τη δυνατότητα του οικοσυστήματος να τον υποστηρίξει, το πρόβλημα δεν λύνεται με ευχολόγια.
Χρειάζεται επιστημονική απογραφή, εντοπισμός των περιοχών υψηλού κινδύνου και νόμιμη, ελεγχόμενη παρέμβαση, με προστασία τόσο των κατοίκων όσο και της υπόλοιπης άγριας ζωής.
Το θεσμικό πλαίσιο προβλέπει τη δυνατότητα συγκρότησης ειδικών συνεργείων, υπό την εποπτεία των δασικών υπηρεσιών και με συγκεκριμένους όρους ασφαλείας.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο εάν υπάρχουν διαθέσιμα εργαλεία. Είναι εάν ενεργοποιούνται εγκαίρως και με ποια αποτελέσματα στη βόρεια Εύβοια.
Ερώτημα και για την αφρικανική πανώλη
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον κίνδυνο της αφρικανικής πανώλης των χοίρων.
Ο συντάκτης της επιστολής υποστηρίζει ότι δεν έχουν ληφθεί δείγματα από τα μέχρι σήμερα θηρευμένα αγριογούρουνα της περιοχής και ζητά επίσημη ενημέρωση από τις αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες.
Η αφρικανική πανώλη δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο, αποτελεί όμως εξαιρετικά σοβαρή νόσο για τους χοίρους και απαιτεί οργανωμένη επιδημιολογική επιτήρηση.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας καλούνται να διευκρινίσουν εάν πραγματοποιούνται δειγματοληψίες, πόσα ζώα έχουν ελεγχθεί και ποια μέτρα βιοασφάλειας εφαρμόζονται.
Οι αρχές καλούνται να απαντήσουν
Η επιστολή δεν ζητά μια ανεξέλεγκτη εξόντωση της άγριας ζωής. Ζητά να αποκατασταθεί η ισορροπία με νόμιμες, επιστημονικά τεκμηριωμένες και απολύτως ελεγχόμενες παρεμβάσεις, χωρίς μεθόδους που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο άλλα ζώα ή το οικοσύστημα.
Υπουργείο, Περιφέρεια και Δήμος οφείλουν τώρα να ενημερώσουν δημόσια:
- Πόσα περιστατικά έχουν καταγραφεί;
- Ποια μέτρα εφαρμόζονται;
- Υπάρχουν ενεργά συνεργεία διαχείρισης;
- Γίνονται δειγματοληψίες;
- Πότε θα τοποθετηθεί κατάλληλη σήμανση στα επικίνδυνα σημεία;
Η Λίμνη δεν χρειάζεται άλλες γενικές υποσχέσεις. Χρειάζεται σχέδιο, χρονοδιάγραμμα και δράση.
Γιατί μετά τον χαμό του Γιάννη Αλεξίου, κανένας αρμόδιος δεν μπορεί πλέον να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε.