Υπάρχουν κυβερνήσεις που κάνουν λάθη. Υπάρχουν κυβερνήσεις που υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους.
Και υπάρχουν και εκείνες που ζουν σε μια παράλληλη πραγματικότητα — όπου οι υποσχέσεις μετριούνται σε εκατομμύρια και τα αποτελέσματα σε… 20ευρα.
Η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται να έχει υιοθετήσει μια νέα σχολή πολιτικής:
«Ανακοινώνουμε πρώτα, εφαρμόζουμε μετά — και αν δεν βγει, φταίει ο φορολογούμενος».
■ Η μεγάλη κωμωδία των ενοικίων
Εξαγγέλλονται μέτρα για 900.000 ενοικιαστές.
Η κοινωνία περιμένει ότι επιτέλους θα πάρει μια ανάσα.
Και τι παραλαμβάνουν πολλοί;
Επιστροφές της τάξης των 20, 40 ή 50 ευρώ — ποσά τόσο μικρά που δεν καλύπτουν ούτε την αύξηση του καφέ στη γειτονιά.
Μα φυσικά δεν φταίει η κυβέρνηση· φταίνε τα… «λάθη στα στοιχεία».
Τα στοιχειά; Ίσως και αυτά, γιατί μόνο με μεταφυσικές δυνάμεις εξηγούνται τέτοια αποτελέσματα.
■ Το επίδομα-φαντομάς
Ανακοινώνεται η προσαύξηση των 50 ευρώ ανά παιδί.
Κάποιοι γονείς χαμογελούν. Μέχρι που μπαίνουν στην πλατφόρμα.
Γιατί η προσαύξηση αποδεικνύεται πιο άφαντη και από τον Αη-Βασίλη τον Ιούλιο.
Και τότε ακούγεται η εξήγηση:
«Μα φυσικά αφορά μόνο όσους πληρώνουν ενοίκιο άνω των 800 ευρώ!»
Κάτι που δεν ειπώθηκε ποτέ — αλλά στην Ελλάδα η πραγματικότητα συχνά προσαρμόζεται για να βολεύει το αφήγημα.
■ Το μαγικό χρέος των 550 εκατ.
Η ΝΔ ισχυρίζεται ότι έχει ρυθμίσει το τεράστιο κομματικό χρέος της.
Και όμως, κάθε χρόνο το ποσό αυξάνεται κατά πάνω από 50 εκατομμύρια.
Τελικά ποιο από τα δύο ισχύει;
Εξυπηρετείται το χρέος ή… το χρέος εξυπηρετεί το κόμμα;
Έτσι κι αλλιώς, είναι ίσως η μόνη περίπτωση στην Ελλάδα όπου η αύξηση των χρεών θεωρείται επιτυχία.
■ Ένας προϋπολογισμός για… τα σκουπίδια
Όταν φτάνουμε δε στους προϋπολογισμούς, η κατάσταση θυμίζει περισσότερο πρόχειρη εργασία φοιτητή της τελευταίας στιγμής.
Οι αριθμοί δεν βγαίνουν, οι προβλέψεις πέφτουν έξω, και το Ελεγκτικό Συνέδριο μαζεύει τα λάθη όπως οδοκαθαριστής μετά από πανηγύρι.
Η διαφορά είναι ότι εδώ δεν μαζεύουμε σερπαντίνες, αλλά δημόσιο χρήμα.
■ Όταν μια κυβέρνηση θεωρεί ότι οι πολίτες δεν καταλαβαίνουν
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι μόνο η αναποτελεσματικότητα.
Είναι η νοοτροπία.
Η πεποίθηση ότι η κοινωνία θα καταπιεί τα πάντα:
ότι δεν θα δει τις αντιφάσεις, ότι δεν θα μετρήσει τις αποκλίσεις, ότι δεν θα θυμάται τις υποσχέσεις.
Αλλά οι πολίτες καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζουν όσοι σχεδιάζουν μέτρα με το ύφος ανθρώπων που δεν έχουν πληρώσει ενοίκιο τα τελευταία 30 χρόνια.
Τελική διαπίστωση
Η χώρα δεν χρειάζεται άλλες φανφάρες, ούτε άλλες μακέτες μέτρων που καταρρέουν μόλις πατηθούν από το βάρος της πραγματικότητας.
Χρειάζεται σοβαρότητα, διαφάνεια και πολιτική εντιμότητα — τρία στοιχεία που, δυστυχώς, στη σημερινή κυβέρνηση εμφανίζονται όσο συχνά εμφανίζονται και οι… προσαυξήσεις των 50 ευρώ.

