Αναστάτωση σε νότια προάστια, Πειραιά και περιοχές του κέντρου – Κινητοποίηση Πυροσβεστικής, Λιμενικού, ΔΕΣΦΑ και Enaon EDA, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει εντοπιστεί η προέλευση της οσμής
Σε κατάσταση ανησυχίας βρέθηκαν σήμερα πολλές περιοχές της Αττικής, καθώς από το μεσημέρι άρχισαν να καταγράφονται μαζικές αναφορές πολιτών για έντονη οσμή αερίου. Το φαινόμενο έγινε ιδιαίτερα αισθητό στα νότια προάστια, από τη Νέα Σμύρνη και την Καλλιθέα έως το Παλαιό Φάληρο, τον Άλιμο και τη Γλυφάδα, ενώ στη συνέχεια υπήρξαν αναφορές και από Πειραιά, Δραπετσώνα, Δάφνη, Νέο Κόσμο, Γαλάτσι και Νέο Ηράκλειο.
Η επίσημη εικόνα μέχρι αυτή την ώρα είναι καθησυχαστική ως προς το φυσικό αέριο: δεν έχει διαπιστωθεί διαρροή στο δίκτυο, δεν έχει εντοπιστεί πρόβλημα στις εγκαταστάσεις της Ρεβυθούσας, ούτε έχουν καταγραφεί αυξημένοι ρύποι από τους σταθερούς μετρητές. Όμως αυτό δεν απαντά στο βασικό ερώτημα: τι ακριβώς μύρισαν οι πολίτες και από πού προήλθε;
Μια πόλη σε επιφυλακή
Το Δημαρχείο Παλαιού Φαλήρου εκκενώθηκε, ενώ με εντολή διευθυντή εκκενώθηκε και το 4ο Γυμνάσιο Νέας Σμύρνης. Στη Γλυφάδα, σύμφωνα με τον δήμαρχο Γιώργο Παπανικολάου, υπήρξε ετοιμότητα ακόμη και για εκκένωση σχολείων, καθώς η μυρωδιά ήταν έντονη, όμως οι αρμόδιοι φορείς διαβεβαίωσαν ότι δεν πρόκειται για διαρροή φυσικού αερίου.
Στον Άλιμο, ο δήμαρχος Ανδρέας Κονδύλης ζήτησε καθαρές οδηγίες από την Πολιτική Προστασία, τονίζοντας το αυτονόητο: οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν αν υπάρχει κίνδυνος για την υγεία τους και αν πρέπει να λάβουν κάποιο ατομικό μέτρο προστασίας.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία.
Δεν είναι αρκετό να λέγεται ότι «δεν βρέθηκε διαρροή». Αυτό είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι πλήρης απάντηση. Όταν ένα φαινόμενο γίνεται αισθητό σε τόσες περιοχές, όταν προκαλεί εκκενώσεις, όταν κινητοποιεί Πυροσβεστική, Λιμενικό, ΔΕΣΦΑ, Enaon EDA και περιβαλλοντικές υπηρεσίες, τότε η κοινωνία δικαιούται κάτι περισσότερο από γενικές διαβεβαιώσεις.
Το κρίσιμο κενό: η προέλευση
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, οι έλεγχοι στο δίκτυο φυσικού αερίου δεν έδειξαν διαρροή. Το Λιμενικό, επίσης, δεν εντόπισε ύποπτο περιστατικό σε πλοία μεταφοράς αερίου, ούτε θαλάσσια ρύπανση που να συνδέεται με τη δυσοσμία. Οι έρευνες συνεχίζονται στον Σαρωνικό και σε περιοχές ενεργειακού ενδιαφέροντος.
Ωστόσο, το γεγονός ότι δεν έχει εντοπιστεί ακόμη η αιτία δεν πρέπει να μετατραπεί σε επικοινωνιακή αοριστία. Διότι οι πολίτες δεν μύρισαν μια «φήμη». Μύρισαν κάτι πραγματικό. Κάτι που προκάλεσε ανησυχία, τηλεφωνήματα, κινητοποίηση υπηρεσιών και εκκενώσεις δημόσιων χώρων.
Άρα το ερώτημα παραμένει:
Ήταν τεχνικό περιστατικό; Ήταν περιβαλλοντική επιβάρυνση; Ήταν μεταφορά οσμής από θαλάσσια ή βιομηχανική δραστηριότητα; Ήταν κάτι παροδικό αλλά ακίνδυνο;
Η απάντηση δεν μπορεί να μείνει στη σφαίρα των σεναρίων.
Όχι πανικός – αλλά ούτε και σιωπή
Σε τέτοια περιστατικά χρειάζεται ψυχραιμία. Ο πανικός δεν βοηθά. Όμως ούτε η ελλιπής ενημέρωση βοηθά.
Η Πολιτική Προστασία, οι περιβαλλοντικές υπηρεσίες, οι διαχειριστές δικτύων και οι δήμοι οφείλουν να δώσουν ενιαία, καθαρή και δημόσια εικόνα. Όχι αποσπασματικές δηλώσεις. Όχι μισές διαβεβαιώσεις. Όχι «δεν φαίνεται κάτι» χωρίς εξήγηση.
Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν:
Πρώτον, αν υπάρχει οποιοσδήποτε κίνδυνος για την υγεία.
Δεύτερον, ποια μέτρα ελέγχου έγιναν και πού.
Τρίτον, ποια σενάρια έχουν αποκλειστεί.
Τέταρτον, ποια σενάρια παραμένουν ανοιχτά.
Πέμπτον, πότε θα υπάρξει τελικό πόρισμα για την προέλευση της οσμής.
Το μήνυμα είναι απλό
Η σημερινή υπόθεση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένα περίεργο περιστατικό που θα ξεχαστεί μόλις φύγει η μυρωδιά από την ατμόσφαιρα.
Διότι το πραγματικό ζήτημα δεν είναι μόνο η οσμή. Είναι η εμπιστοσύνη.
Όταν οι πολίτες αισθάνονται κάτι στον αέρα και οι αρχές δεν μπορούν άμεσα να εξηγήσουν τι είναι, τότε η ενημέρωση πρέπει να είναι γρήγορη, συντονισμένη και απολύτως συγκεκριμένη.
Μέχρι στιγμής, οι αρμόδιοι λένε ότι δεν υπάρχει διαρροή φυσικού αερίου και δεν υπάρχουν αυξημένοι ρύποι. Καλώς. Αυτό είναι θετικό.
Αλλά η τελική απάντηση δεν έχει δοθεί ακόμη.
Και σε μια μεγάλη πόλη, όπου εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ζουν, εργάζονται, κυκλοφορούν και στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία, η φράση «δεν ξέρουμε από πού προήλθε» δεν μπορεί να είναι το τέλος της υπόθεσης.
Πρέπει να είναι η αρχή μιας σοβαρής έρευνας.