Ο Δήμος Χαλκιδέων εμφανίζεται να «μπλοκάρει» τον ΑΔΜΗΕ όταν το έργο έχει σχεδόν τελειώσει – Πολύ αργά για πολιτικά άλλοθι
Στον Μύτικα, σήμερα 7 Μαΐου 2026, παίζεται ακόμη ένα επεισόδιο μιας υπόθεσης που δεν ξεκίνησε τώρα. Ο ΑΔΜΗΕ επιχειρεί να συνεχίσει τις εργασίες για τα καλώδια, ένα έργο που ξεκίνησε στις 4 Ιανουαρίου 2024 και, σύμφωνα με όσα αναφέρουν κάτοικοι της περιοχής, έχει φτάσει πλέον περίπου στο 95%.
Απέναντί του, ο Δήμος Χαλκιδέων εμφανίζεται στο σημείο με ένα αυτοκίνητο και έναν άνθρωπο μέσα, προσπαθώντας να σταματήσει τις εργασίες.
Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για αντίσταση. Μιλάμε για καθυστερημένη παράσταση.
Γιατί από τη στιγμή που η ίδια δημοτική αρχή φέρεται να έδωσε από την 1η Σεπτεμβρίου 2023 την άδεια τομής, είναι πάρα πολύ αργά να εμφανίζεται σήμερα ως δύναμη ανάσχεσης. Δεν μπορείς πρώτα να ανοίγεις τον δρόμο θεσμικά και μετά, όταν το έργο έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, να παριστάνεις ότι στήνεις ανάχωμα.
Ο Δήμος τρέχει πίσω από τις μπουλντόζες
Η ουσία είναι σκληρή: αν ο Δήμος ήθελε πραγματικά να σταματήσει το έργο, έπρεπε να το κάνει στην αρχή. Όχι στο 95%.
Έπρεπε να κινηθεί εγκαίρως.
Έπρεπε να μπλοκάρει πολιτικά και νομικά την υπόθεση πριν μπει το πρώτο μηχάνημα.
Έπρεπε να έχει ξεκάθαρη γραμμή πριν δοθούν άδειες, πριν ανοίξουν δρόμοι, πριν δημιουργηθούν τετελεσμένα.
Τώρα, η εικόνα ενός δημοτικού οχήματος απέναντι σε ένα έργο που έχει σχεδόν ολοκληρωθεί δεν δείχνει αποφασιστικότητα. Δείχνει αμηχανία. Δείχνει καθυστέρηση. Δείχνει μια δημοτική αρχή που προσπαθεί να διασώσει πολιτικά προσχήματα αφού πρώτα έχασε το κρίσιμο χρονικό παράθυρο.
Και αυτό είναι το πρόβλημα: ο Μύτικας δεν χρειάζεται θέατρο. Χρειάζεται ευθύνη.
Το έργο δεν σταματά με φωτογραφίες
Όλοι γνωρίζουν πλέον ότι, σε αυτό το στάδιο, η υπόθεση δεν μπορεί να κλείσει με κινήσεις εντυπωσιασμού στον δρόμο. Αν το έργο έχει προχωρήσει τόσο πολύ, τότε η πραγματική μάχη είναι θεσμική και δικαστική.
Το μόνο όργανο που μπορεί να δώσει οριστική λύση είναι το Συμβούλιο της Επικρατείας. Όχι ένα αυτοκίνητο του Δήμου. Όχι μια καθυστερημένη εμφάνιση στο σημείο. Όχι μια επικοινωνιακή προσπάθεια να φανεί ότι «κάτι γίνεται».
Αν μάλιστα ισχύει ότι τα ασφαλιστικά μέτρα κινήθηκαν σε μη αρμόδιο δικαστήριο, όπως προκύπτει από την απόρριψη της προσωρινής διαταγής, τότε το ζήτημα γίνεται ακόμη βαρύτερο. Διότι εδώ δεν μιλάμε απλώς για πολιτική καθυστέρηση. Μιλάμε για πιθανό λάθος χειρισμό σε μια υπόθεση που αφορά ολόκληρο χωριό.
Και τότε το ερώτημα είναι αμείλικτο:
Ποιος ανέλαβε την ευθύνη αυτής της στρατηγικής;
Πρώτα άδεια, μετά αντίσταση;
Ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλει να απαντήσει καθαρά.
Ποιος υπέγραψε ή ενέκρινε την άδεια τομής;
Με ποια εισήγηση;
Με ποιες προϋποθέσεις;
Πότε ενημερώθηκαν οι κάτοικοι;
Γιατί η ουσιαστική αντίδραση ήρθε όταν το έργο είχε ήδη προχωρήσει;
Γιατί δεν επιλέχθηκε από την αρχή η πιο ισχυρή και αρμόδια δικαστική οδός;
Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι η καρδιά της υπόθεσης.
Διότι δεν μπορεί μια δημοτική αρχή να εμφανίζεται ως υπερασπιστής των κατοίκων μόνο όταν το έργο έχει σχεδόν τελειώσει. Δεν μπορεί να σηκώνει σημαία αγώνα αφού πρώτα έχει αφήσει να δημιουργηθούν τετελεσμένα. Δεν μπορεί να ζητά χειροκρότημα επειδή σήμερα εμφανίζεται στο σημείο, όταν το ερώτημα είναι τι έκανε όταν έπρεπε.
Ο Μύτικας δεν ξεχνά
Οι κάτοικοι δεν ζητούν σκηνές για τις κάμερες. Ζητούν λογοδοσία.
Γιατί αν το έργο ολοκληρωθεί, δεν θα φταίει μόνο ο ΑΔΜΗΕ. Θα πρέπει να εξεταστεί και ο ρόλος όσων, με πράξεις, παραλείψεις ή καθυστερημένες αντιδράσεις, επέτρεψαν να φτάσει η υπόθεση ως εδώ.
Ο Δήμος δεν μπορεί να εμφανίζεται σήμερα σαν να έπεσε από τα σύννεφα. Η υπόθεση έχει ημερομηνίες. Έχει αποφάσεις. Έχει άδειες. Έχει δικαστικές κινήσεις. Έχει πολιτικές ευθύνες.
Και κυρίως έχει ένα χωριό που βλέπει το έργο να περνά μπροστά στα μάτια του, ενώ η δημοτική αρχή εμφανίζεται την τελευταία στιγμή να κάνει αυτό που έπρεπε να είχε κάνει από την πρώτη ημέρα.
Στον Μύτικα, το ερώτημα δεν είναι αν ο Δήμος πήγε σήμερα στο σημείο.
Το ερώτημα είναι γιατί ξύπνησε τόσο αργά.
Γιατί όταν πρώτα δίνεις άδεια και μετά παριστάνεις ότι αντιστέκεσαι, δεν πείθεις.
Όταν το έργο έχει φτάσει στο 95%, δεν κάνεις αγώνα. Κάνεις διαχείριση ζημιάς.
Και όταν ένα χωριό βρίσκεται μπροστά σε τετελεσμένα, δεν φτάνει να δείχνεις παρουσία. Πρέπει να έχεις προλάβει την καταστροφή.
Ο Μύτικας δεν χρειάζεται άλλοθι.
Χρειάζεται απαντήσεις.
Και ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλει να τις δώσει.