Ασθενείς πληρώνουν ακόμη και πάνω από 1.000 ευρώ τον μήνα για να μεταβούν στις μονάδες αιμοκάθαρσης – Παρέμβαση στη Βουλή για μετακινήσεις, υποδομές και μεταμοσχεύσεις
Αντιμέτωποι με σοβαρά οικονομικά και πρακτικά προβλήματα εξακολουθούν να βρίσκονται οι νεφροπαθείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, καθώς η αποζημίωση για τις μετακινήσεις τους δεν επαρκεί για να καλύψει το πραγματικό κόστος μετάβασης προς και από τις μονάδες θεραπείας.
Το ζήτημα έφερε στη Βουλή η βουλευτής Λάρισας του ΠΑΣΟΚ–Κινήματος Αλλαγής, Ευαγγελία Λιακούλη, με ερώτηση προς τους υπουργούς Υγείας και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, μετά τις επισημάνσεις του Συλλόγου Νεφροπαθών Λάρισας.
Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση χρειάζεται να μετακινούνται προς τις μονάδες θεραπείας τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα. Για πολλούς από αυτούς η χρήση ταξί δεν αποτελεί επιλογή άνεσης, αλλά αναγκαιότητα, λόγω ηλικίας, αναπηρίας ή σοβαρών συνοδών προβλημάτων υγείας.
Ωστόσο, τα ποσά των οδοιπορικών εξακολουθούν να απέχουν σημαντικά από το πραγματικό κόστος των διαδρομών.
Ενδεικτικά, η μετάβαση από το κέντρο της Λάρισας προς το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο κοστίζει περίπου 10 ευρώ ανά διαδρομή, δηλαδή συνολικά 20 ευρώ για μετάβαση και επιστροφή. Για ασθενείς που κατοικούν σε πιο απομακρυσμένες περιοχές, όπως η Ελασσόνα, τα Φάρσαλα, η Αγιά και ο Πυργετός, το μηνιαίο κόστος μπορεί να φθάσει ή ακόμη και να ξεπεράσει τα 1.000 ευρώ.
Η προβλεπόμενη αποζημίωση, σύμφωνα με τις καταγγελίες, καλύπτει σε αρκετές περιπτώσεις μόλις το μισό ποσό, αφήνοντας το υπόλοιπο βάρος στους ίδιους τους ασθενείς και στις οικογένειές τους.
Η θεραπεία δεν μπορεί να εξαρτάται από το εισόδημα
Το οικονομικό πρόβλημα γίνεται ακόμη εντονότερο λόγω της αύξησης του κόστους ζωής, των καθημερινών δαπανών και της ανάγκης για συνεχή φαρμακευτική αγωγή.
Σύμφωνα με υπόμνημα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νεφροπαθών, η προτεινόμενη αναπροσαρμογή των αποζημιώσεων μετακίνησης θα αύξανε το ετήσιο κόστος κατά 29,5%. Το ποσοστό αυτό είναι χαμηλότερο από την αύξηση του τιμολογίου των ταξί, η οποία υπολογίζεται στο 31,5%.
Το αίτημα των νεφροπαθών χαρακτηρίζεται, επομένως, εύλογο και τεκμηριωμένο, καθώς η αποζημίωση πρέπει να ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες και όχι σε τιμές προηγούμενων ετών.
Η κάλυψη των πρόσθετων δαπανών που συνδέονται με την αναπηρία προβλέπεται, άλλωστε, τόσο από την ευρωπαϊκή στρατηγική για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία όσο και από τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία.
Προβλήματα και στις υποδομές
Ο Σύλλογος Νεφροπαθών Λάρισας επισημαίνει παράλληλα σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία της Μονάδας Αιμοκάθαρσης του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας.
Η μονάδα βρίσκεται σε όροφο, ενώ οι ασθενείς αναγκάζονται να διέρχονται μέσα από την Ογκολογική Κλινική, γεγονός που δημιουργεί προβλήματα προσβασιμότητας, λειτουργικότητας και προστασίας της ιδιωτικότητάς τους.
Για τον λόγο αυτό ζητείται η μεταφορά της μονάδας σε κατάλληλο ισόγειο χώρο, ώστε να εξασφαλίζεται ασφαλέστερη και ευκολότερη πρόσβαση στους ασθενείς.
Ταυτόχρονα, τίθεται εκ νέου το ζήτημα της επαρκούς στελέχωσης των μονάδων αιμοκάθαρσης με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
Μεταμοσχεύσεις και δωρεά οργάνων
Στην κοινοβουλευτική παρέμβαση αναδεικνύεται και η ανάγκη ενίσχυσης της δωρεάς οργάνων και των μεταμοσχεύσεων στη χώρα.
Οι νεφροπαθείς και οι σύλλογοί τους ζητούν μια οργανωμένη και αποτελεσματική πολιτική ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών, ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των δωρητών και να μειωθούν οι μεγάλοι χρόνοι αναμονής για μεταμόσχευση νεφρού.
Η Ευαγγελία Λιακούλη ζητά από τους αρμόδιους υπουργούς να διευκρινίσουν εάν προτίθενται:
- να προχωρήσουν σε νέα αναπροσαρμογή των οδοιπορικών, ώστε να καλύπτεται το πραγματικό κόστος μετακίνησης,
- να θεσπίσουν ειδική οικονομική ενίσχυση για τους ασθενείς που δεν διαθέτουν ιδιωτικό όχημα και αναγκάζονται να χρησιμοποιούν ταξί,
- να αναβαθμίσουν τις υποδομές της Μονάδας Αιμοκάθαρσης του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας και να εξετάσουν τη μετεγκατάστασή της σε ισόγειο χώρο,
- να ενισχύσουν τη στελέχωση των δημόσιων μονάδων αιμοκάθαρσης,
- να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα για την αύξηση της δωρεάς οργάνων και των μεταμοσχεύσεων.
Για έναν νεφροπαθή, η μετακίνηση προς τη μονάδα αιμοκάθαρσης δεν είναι προαιρετική. Είναι αναπόσπαστο μέρος μιας θεραπείας από την οποία εξαρτάται η ίδια του η ζωή.
Η απρόσκοπτη πρόσβαση στην αιμοκάθαρση δεν μπορεί να αποτελεί οικονομικό προνόμιο ούτε να εξαρτάται από το εισόδημα του ασθενούς και την οικονομική αντοχή της οικογένειάς του.