Ο πάτος φαίνεται πως δεν υπάρχει για τον αθλητισμό στη Χαλκίδα — γιατί κάθε φορά που νομίζουμε ότι «πιάσαμε το χαμηλότερο», η Δημοτική Αρχή φροντίζει να μας διαψεύσει με ακόμα μεγαλύτερη ντροπή.
Ο φιλικός αγώνας του ΑΟ Χαλκίς με την Καλλιθέα, ομάδα επαγγελματικής κατηγορίας, δεν θα διεξαχθεί στο Δημοτικό Στάδιο Χαλκίδας. Ούτε στη Νέα Αρτάκη. Αλλά… στους Καθενούς.
Σε ένα χωριό του Δήμου Διρφύων Μεσσαπίων. Γιατί; Επειδή το κεντρικό γήπεδο της πόλης βρίσκεται σε άθλια κατάσταση. Εγκαταλελειμμένο. Επικίνδυνο. Ακατάλληλο.
Και αντί η Δημοτική Αρχή να αναλάβει ευθύνη, να απολογηθεί, να κινητοποιηθεί, το μόνο που κάνει είναι να σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Ναι, αυτή είναι η στάση της απέναντι σε ένα ολόκληρο άθλημα, σε έναν σύλλογο με ιστορία, σε μια πόλη με χιλιάδες νέους που αγαπούν το ποδόσφαιρο: Αδιαφορία και εγκατάλειψη.
Η απορία που καίει:
Γιατί δεν δόθηκε το γήπεδο της Νέας Αρτάκης;
Είναι ανακαινισμένο, λειτουργικό, με καλή υποδομή.
Μήπως επειδή ενοχλεί κάποιους;
Μήπως υπάρχουν “προσωπικά”;
Μήπως η Δημοτική Αρχή χρησιμοποιεί τα γήπεδα σαν πολιτικό εργαλείο;
Γιατί αν ούτε το στάδιο της πόλης, ούτε της Αρτάκης μπορούν να φιλοξενήσουν έναν απλό φιλικό αγώνα, τότε τι ακριβώς εξυπηρετούν; Τι ρόλο παίζουν; Μόνο για φωτογραφίες, εγκαίνια και κορδέλες;
Η απόλυτη ξεφτίλα
Ο Δήμος Χαλκιδέων κατάφερε το ακατόρθωτο: να μετατρέψει την ποδοσφαιρική ζωή της πόλης σε ανέκδοτο.
Ένας ιστορικός σύλλογος εξευτελίζεται και περιφέρεται από χωριό σε χωριό για να βρει έναν αγωνιστικό χώρο.
Και όλα αυτά, επειδή κανείς από τους “αρμόδιους” δεν κάνει τη δουλειά του.
Καμία προοπτική, κανένα ενδιαφέρον, καμία επένδυση, καμία ντροπή.
Και δυστυχώς, αυτή η ντροπή δεν πέφτει απλά στον Δήμο — πέφτει πάνω σε ολόκληρη την πόλη.