Είναι γνωστό πια το μένος εναντίον του Καποδίστρια, όχι μόνο των ξένων, αλλά και κύκλων εντός της Ελλάδας, ενώσο κυβερνούσε ακόμη. Ένα ισχυρό κέντρο εναντίον του Καποδίστρια, ήταν η Ύδρα. Εκεί βρίσκονταν οι Γεώργιος και Λάζαρος Κουντουριώτης, ο Μαυροκορδάτος, ο Μιαούλης, απο εκεί έπαιρνε εντολές και ο Πολυζωίδης για να πνέει τα μένεα εναντίον του Καποδίστρια μέσω της εφημερίδας του (χαρακτηριστικό ότι την έκλεισε αμέσως μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη). Εκεί βρισκόταν όμως και ο Φαναριώτης πεζογράφος και σατιρικός ποιητής Αλέξανδρος Σούτσος και ύφαινε κι αυτός με τη σειρά του τον ιστό που σε λίγο θα έπνιγε τον Καποδίστρια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του μένους που άντρειευε μέρα με την ημέρα στη Ύδρα, ένα ποίημα του Σούτσου που αποτελεί προτροπή για τη δολοφονία του. Προσωπικά θεωρώ ότι μάλλον έχει γραφεί λίγο πριν τη δολοφονία. Στο έγγραφο που δημοσιεύω σήμερα και ανίχνευσα στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, στην επιγραφή αναγράφεται η φράση: ”Οι ήρωες Κωνσταντίνος και Γεώργιος Μαυρομιχάλης προμελετώντες καθείς την τυραννοκτονίαν του Ι. Καποδίστρια” αλλά πρόκειται μάλλον για αντίγραφο που γράφτηκε μετά τη δολοφονία. Αν απομονώσει όμως το ποίημα κανείς, θα δώσει περισσότερες πιθανότητες στο να έχει γραφεί πριν τη δολοφονία και να αποτελεί προτροπή προς τους Μαυρομιχάληδες να σκοτώσουν τον Καποδίστρια. Και τούτο, γιατί δεν απευθύνεται στον Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχάλη, αλλά στους υιούς του Κυριακούλη. Αν αποδεχθούμε όμως πως γράφτηκε λίγο πριν τη δολοφονία, τότε ακόμη και ο Σούτσος ήξερε πολλά μυστικά. Ακόμη και πού θα κτυπηθεί ο Κυβερνήτης.
Ο Σούτσος παρομοιάζει τους επίδοξους δολοφόνους του Καποδίστρια με τους αρχαίους τυραννοκτόνους Αρμόδιο και Αριστογείτωνα που δολοφόνησαν τον Ίππαρχο το 514 π. Χ. Πρόκειται για ένα πολύ σκληρό ποίημα που ακόμη κι αν έχει γραφεί μετά τον θάνατο του Καποδίστρια, δεν απέχει πολύ από το να θεωρηθεί ανίερο και βλάσφημο μπροστά σε έναν νεκρό. Ο ποιητής, δε διστάζει να καλέσει ακόμη και το φάντασμα του… Καραϊσκάκη για να προτρέψει και να οπλίσει τους Μαυρομιχαλαίους να σηκώσουν χέρι εναντίον του Κυβερνήτη. Όπως και νάχει, μπορούμε να πάρουμε μια γεύση για το μίσος που έτρεφε η Ύδρα εναντίον ενός αθώου που ήθελε μόνο το καλό των Ελλήνων και της Ελλάδας. Δεν έχει περάσει άλλωστε πολύς καιρός, που ο Μιαούλης δεν είχε διστάσει να πυρπολήσει τον… ελληνικό στόλο, για να εκδικηθεί τον Καποδίστρια, επειδή κατά τη γνώμη του δεν του έκανε τα κέφια…
Ποίημα Αλέξανδρου Σούτσου.
Οι ήρωες Κωνσταντίνος και Γεώργιος Μαυρομιχάλης προμελετώντες καθείς την τυραννοκτονίαν του Ι. Καποδίστρια
Όταν ζούσαν εις ημέρας δουλικάς οι Αθηναίοι
Δύω ήρωες γενναίοι.
Ο Αρμόδιος ο ένας, άλλος ο Αριστογείτων,
Έκρυψαν με ταις μυρσίναις το αθάνατο σπαθί των
Και τα σπλάχνα του τυράννου σπάραξαν εις τον Ναόν.
Πέθαναν πλην μ’ αδριάντας τιμάς έλαβαν Θεών.
Μιμητής του Αρμοδίου και Αριστογείτων νέος,
Το φιλέκδικο σπαθί μου θα σκεπάσω με μυρσίνη
Εις τον τύραννον θα πέσω… θα τον σφάξω και γενναίως
Θα σφαγώ καθώς εκείνος.
Ένας πλάνος Κερκυραίος νόμους, όρκους παραβαίνει
Με το μισθωτό του χέρι, Έλληνας αλλυσοδένει
Και το αίμα της Ελλάδος με τα όπλα των Ελλήνων
Σ’ εμφυλίους στάσεις χύνων
Τον δεσποτικόν του θρόνον εις τους τάφους μας υψώνει
Και κανείς απ’ τα δεσμά της την πατρίδα δεν λυτρώνει!
Μιμητής του Αρμοδίου και Αριστογείτων νέος
Το φιλέκδικο σπαθί μου θα σκεπάσω με μυρσίνη
Εις τον τύραννον θα πέσω … θα τον σφάξω… και γενναίως
Θα σφαγώ καθώς εκείνος.
Παντού θρήνοι, εξορίαι και καταδρομαί κρυφαί
Παντού φόνοι προδοσίαι και του Σύλλα προγραφαί
Εις βαρύν ζυγόν ο Έλλην χρόνια τέσσαρα στενάζει
και τας δάφνας του με λύπην να μαραίνωνται κυττάζει
Μιμητής του Αρμοδίου και Αριστογείτων νέος
το φιλέκδικον σπαθί μου θα σκεπάσω με μυρσίνη
ειε τον τύραννον θα πέσω … θα τον σφάξω… και γενναίως
θα σφαγώ καθώς εκείνοι.
Κυριακούλη! Κυριακούλη! Άλλαις έτρεφες ελπίδες
Άθλιε! Της μάχης πήγες να ποτίσης το πεδίον
Με το αίμα σου το θείον
Κι άφησες κληρονομίαν στους υιούς σου αλυσίδαις!
Έχυσεν εις την Ελλάδα δάκρυ αίμα ο καθένας
Τόσο δάκρυ, τόσο αίμα, το εκληρονομησ’ ένας!
Μιμητής του Αρμοδίου και Αριστογείτων νέος
Το φιλέκδικον σπαθί μου θα σκεπάσω με μυρσίνη
Εις τον τύραννον θα πέσω… θα τον σφάξω… και γενναίως
Θα σφαγώ καθώς εκείνοι.
Η σκιά του Καραϊσκου χθες στον ύπνο μου εφάνη
Εις το μελανόν του χέρι
Εκρατούσ’ ένα μαχαίρι
Κ’ έκραξε: Μαυρομιχάλαι! Ο βαρύς σας ύπνος φθάνει.
΄΄Πάρτε τούτο μου το ξίφος , εκδικήστε την πατρίδα
΄΄και του αίματός σας χύστε την υστερινήν ρανίδα’’
Μιμητής του Αρμοδίου και Αριστογείτων νέος
Το φιλέκδικον σπαθί μου θα σκεπάσω με μυρσίνη
Εις τον τύραννον θα πέσω… θα τον σφάξω… και γενναίως
Θα σφαγώ καθώς εκείνοι.
Της Ελλάδος ο κρατήρας, αφ’ ου έχυσεν φωτιαίς
Έσβυσε… δεν καίει πλέον
Και στην στάκτην του οι ξένοι ρίπτουν άφοβαις ματιαίς
Με σεισμόν και κρότον νέον
Δεν φοβούνται μην ξεσκάση
Δεν φοβούνται μήπως όλους με ταις φλόγαις τους σκεπάση.
Μιμητής του Αρμοδίου και Αριστογείτων νέος
Το φιλέκδικο σπαθί μου θα σκεπάσω με μυρσίνη
Εις τον τύραννον θα πέσω… θα τον σφάξω… και γενναίως
Θα σφαγώ καθώς εκείνοι.
Τρέμε τύραννε!… η ώρα του θανάτου σου σημαίνει…
Μ’ οργή του έθνους όλου, η οργή μου σε προσμένει…
Στον ναόν που θα μολύνης τρέχω να παραμονεύσω
Τρέχω, τρέχω στου Υψίστου τον βωμόν να σε φονεύσω…
Έρχεται… τον προμηνύουν σάλπιγγες και μουσική…
Έρχεται τον προμηνύει μισθοφόρος φυλακή…
Μιμητής του Αρμοδίου και Αριστογείτων νέος
Σκέπασε Μαυρομιχάλη, το σπαθί σου με μυρσίνη
Τον προδότην της πατρίδος κτύπα, κτύπα και γενναίως
Πέθανε καθώς εκείνοι…