Από πότε η δημοσιογραφική έρευνα ποινικοποιείται στον βωμό των πνευματικών δικαιωμάτων;
Δεν ξέρω τι περιλαμβάνει το περιβόητο rebranding του Αλέξη Τσίπρα. Αν όμως, στο πλαίσιο αυτής της «αναδημιουργίας εταιρικής ταυτότητας», εντάσσεται και η κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων κατά του Κώστα Βαξεβάνη ή οποιουδήποτε άλλου δημοσιογράφου που κάνει τη δουλειά του – ή κατά ενός ΜΜΕ που αποκαλύπτει κάτι που απλώς δεν αρέσει – τότε το εγχείρημα αυτό μάλλον δεν θα έχει καλή κατάληξη.
Η ιστορία, ξέρετε, είναι αμείλικτη και έχει καταγράψει πολλά παραδείγματα πολιτικών που νόμιζαν πως μπορούσαν να επιβάλουν σιωπή στους δημοσιογράφους.
Κανείς τους δεν τα κατάφερε.
* Η νομική αυτή προσφυγή έγινε επισήμως από τον εκδοτικό οίκο Gutenberg, όπως άλλωστε αναφέρει και το σχετικό έγγραφο. Όμως, πίσω από τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης. Διότι αν ο Αλέξης Τσίπρας ήταν πραγματικά αντίθετος, θα μπορούσε να το αποτρέψει.
Είναι πρώην πρωθυπουργός, έχει πολιτικό βάρος και, προφανώς, λόγο στις αποφάσεις που αφορούν στο ίδιο του το έργο. Αν δεν συμφωνούσε, θα μπορούσε να ασκήσει βέτο ή, έστω, να τοποθετηθεί δημόσια.
* Όπως έχει κάνει πολλές φορές το τελευταίο διάστημα, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, θα μπορούσε να γράψει καθαρά και ρητά: «Διαφωνώ με την προσφυγή του εκδοτικού οίκου κατά δημοσιογράφου». Εννιά λέξεις. Ούτε το όνομα του εκδότη του Documento δεν θα χρειαζόταν να αναφέρει.
Δεν το έκανε. Και η σιωπή, ειδικά στην πολιτική, είναι πάντα στάση.
* Ας είμαστε ειλικρινείς: Από πότε η δημοσιογραφική έρευνα ποινικοποιείται στον βωμό των πνευματικών δικαιωμάτων;
Από πότε ένας δημοσιογράφος που έχει στα χέρια του υλικό προφανούς δημόσιου ενδιαφέροντος οφείλει να το κρύψει, να σωπάσει, μέχρι να αποφασίσει ο συγγραφέας ή ο εκδότης πότε θα το δώσει στη δημοσιότητα;
Αν η ελευθερία του Τύπου αρχίσει να υποτάσσεται στην εμπορική προτεραιότητα της έκδοσης, τότε δεν μιλάμε πια για Δημοκρατία με ελεύθερα ΜΜΕ, αλλά για λογοκρισία με νομικό μανδύα.
Η απάντηση του @KostasVaxevanis στην υπόθεση της αναδημοσίευσης αποσπασμάτων από το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα: «Πετυχημένο το rebranding του Aλέξη Τσίπρα. Αφού καταλήξαμε, εκτός από τον Μητσοτάκη να μας οδηγεί στα δικαστήρια και ο Τσίπρας».
«Δεν μπορώ να παίξω τον ρόλο ενός… pic.twitter.com/PkkF61pLKk— Areti Athanasiou (@AretiAthanasiu) November 13, 2025
* Κι ας είμαστε συγκεκριμένοι: Τα αποσπάσματα που δημοσίευσε το Documento ήταν περιορισμένα, απολύτως τεκμηριωμένα και συνοδεύονταν από σαφή αναφορά στην πηγή και τον δημιουργό.
Δεν υπήρξε εμπορικός ή διαφημιστικός σκοπός.
Υπήρξε ξεκάθαρος δημοσιογραφικός σκοπός: Ενημέρωση και πολιτική κριτική.
Αυτό ακριβώς που η νομοθεσία – ελληνική και ευρωπαϊκή – αναγνωρίζει ως εύλογη και νόμιμη χρήση.
Αν η πρώτη πράξη της Ιθάκης του @atsipras είναι μήνυση στον @KostasVaxevanis και το @documentonews, με φοβίζει το σκοτάδι που έρχεται. Κρίμα διότι ο Τσίπρας θα μπορούσε να είναι ένας σπουδαίος πολιτικός.
— Manos Naraslis (@Naraslismanos99) November 13, 2025
* Το πιο ενδιαφέρον όμως δεν είναι η νομική διάσταση, αλλά η πολιτική. Στο πλευρό του Κώστα Βαξεβάνη και του Documento τάχθηκαν σχεδόν όλοι: δημοσιογράφοι, νομικοί, πανεπιστημιακοί, ακόμα και άνθρωποι που έχουν δεχθεί σκληρή κριτική από το ίδιο το μέσο. Γιατί;
Διότι αυτό επιβάλλει η Δημοκρατία.
Και, στο τέλος της ημέρας, αυτό επιβάλλει και η κοινή λογική: Ότι κανείς πολιτικός, όσο ισχυρός κι αν είναι, δεν έχει το δικαίωμα να φιμώνει τη δημοσιογραφία και την έρευνα. Ούτε με αγωγές, ούτε με ασφαλιστικά μέτρα.
Θα σας εκπλήξω αλλά το να στέλνει στα δικαστήρια τον @KostasVaxevanis και το @documentonews ο @atsipras είναι το άκρον άωτον της αχαριστίας https://t.co/8eYGLfUq1C
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) November 13, 2025
* Αν ο Αλέξης Τσίπρας επιθυμεί πραγματικά να κάνει ένα ουσιαστικό rebranding, ίσως να πρέπει να ξεκινήσει από τη σχέση του με την αλήθεια και τον Τύπο.
Η εμπιστοσύνη δεν αγοράζεται, ούτε διατάσσεται.
Κερδίζεται με διαφάνεια, ανεκτικότητα και σεβασμό στη δύναμη του δημόσιου λόγου ακόμη κι όταν αυτός ενοχλεί. Ας ξεκινήσει από εκεί και έπονται όλα τα άλλα.