Στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν θα κριθούν μόνο οι εσωκομματικές ισορροπίες και οι συσχετισμοί της επόμενης ημέρας. Θα δοκιμαστεί και η δυνατότητα της Χαριλάου Τρικούπη να εμφανιστεί ξανά ως ο βασικός υποδοχέας του ευρύτερου χώρου της Κεντροαριστεράς.
Με περισσότερα από 100 πρόσωπα από τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο να φέρονται έτοιμα να δώσουν το «παρών» στο τραπέζι της διεύρυνσης το Σάββατο το μεσημέρι, το μήνυμα είναι προσεκτικά σχεδιασμένο: το ΠΑΣΟΚ θέλει να αποδείξει ότι δεν μιλά απλώς για άνοιγμα, αλλά επιχειρεί να το μετατρέψει σε χειροπιαστό πολιτικό γεγονός.
Το τραπέζι της διεύρυνσης ως πολιτική σκηνή
Η πληροφορία ότι πάνω από 100 άτομα προερχόμενα από τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς θα βρεθούν στο ειδικό τραπέζι της διεύρυνσης δεν είναι μια απλή οργανωτική λεπτομέρεια. Είναι μια σαφής πολιτική κίνηση με πολλαπλούς αποδέκτες. Στο ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ότι το Συνέδριο δεν είναι μόνο εσωτερική διαδικασία· είναι και πεδίο αποστολής μηνυμάτων. Και όταν η διεύρυνση παρουσιάζεται ως ξεχωριστή ενότητα, αποκτά χαρακτήρα δημόσιας δήλωσης προθέσεων: το κόμμα θέλει να εμφανιστεί ως σημείο επανασυσπείρωσης δυνάμεων που αναζητούν νέα πολιτική στέγη, μετά τη μακρά κρίση και τη διάχυση του χώρου της Κεντροαριστεράς.
Ο Σκανδαλίδης, οι προσεκτικές κινήσεις και η διαχείριση των ονομάτων
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι τα ονόματα που, σύμφωνα με τις πληροφορίες, έχει σε άμεση γνώση και πολιτική διαχείριση ο Κώστας Σκανδαλίδης, προστατεύονται με ιδιαίτερη επιμέλεια. Αυτό δείχνει ότι η υπόθεση της διεύρυνσης δεν αντιμετωπίζεται ως ένα πρόχειρο επικοινωνιακό πυροτέχνημα, αλλά ως μια επιχείρηση ελεγχόμενης προβολής. Η επιλεκτική σιωπή γύρω από συγκεκριμένες παρουσίες ενισχύει το κλίμα αναμονής και επιτρέπει στη Χαριλάου Τρικούπη να κρατήσει το ενδιαφέρον ζωντανό μέχρι την τελευταία στιγμή. Με απλά λόγια, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά ακόμη και τη μυστικότητα, χτίζοντας την εικόνα ότι διαθέτει ανοιχτούς διαύλους με πρόσωπα και αναφορές πέρα από τον στενό κομματικό του πυρήνα.
Λινού, Καζάνη, Φαραντούρης και τα μηνύματα των συμμετοχών
Σε άλλα τραπέζια του συνεδρίου, η παρουσία προσώπων με αναφορά και προέλευση έξω από την παραδοσιακή πασοκική βάση εντείνει ακόμη περισσότερο τις συζητήσεις. Η Αθηνά Λινού θα συμμετέχει με την επιστημονική της ιδιότητα στο τραπέζι που συντονίζει ο Παύλος Χρηστίδης, μαζί με την Κατερίνα Καζάνη, ενώ ο Νίκος Φαραντούρης θα βρεθεί στο τραπέζι που συντονίζουν οι Δημήτρης Μάντζος και Μιχάλης Κατρίνης. Οι παρουσίες αυτές δεν περνούν απαρατήρητες, ακριβώς επειδή λειτουργούν ως πολιτικά σήματα προς πολλαπλές κατευθύνσεις. Είτε πρόκειται για δοκιμαστικές γέφυρες είτε για μια πρώτη δημόσια αποτύπωση μιας πιο σύνθετης διεργασίας, το βέβαιο είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θέλει να δείξει ότι συνομιλεί με πρόσωπα που υπερβαίνουν τα στενά κομματικά του όρια. Το αν αυτή η συνομιλία έχει βάθος ή εξαντλείται στη φωτογραφία της στιγμής, είναι κάτι που μένει να αποδειχθεί.
Το ΠΑΣΟΚ θέλει από το Συνέδριό του να βγει όχι μόνο συντεταγμένο, αλλά και διευρυμένο στο βλέμμα της κοινής γνώμης. Θέλει να δείξει ότι δεν παρακολουθεί απλώς τις ανακατατάξεις στην Κεντροαριστερά, αλλά επιχειρεί να τις κατευθύνει. Το ερώτημα όμως δεν είναι ποιοι θα περάσουν από τα τραπέζια του συνεδρίου, ούτε ποιοι θα καθίσουν για μια συμβολική εμφάνιση. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν πίσω από τις παρουσίες, τα πρόσωπα και τα προσεκτικά σκηνοθετημένα μηνύματα υπάρχει όντως πολιτική ουσία. Γιατί η διεύρυνση δεν κρίνεται στις λίστες των συμμετεχόντων — κρίνεται στη βούληση για πραγματική μετατόπιση συσχετισμών.