Καταγγελίες για δισεκατομμύρια κέρδη, πίεση σε νόμους και περιβάλλον, και στόχο τον έλεγχο της τροφής. Τι λέει ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης – και ποια ερωτήματα μένουν ανοιχτά.
Δεν είναι “εμπορική συμφωνία”. Είναι, λέει ο Κυριάκος Βελόπουλος, πόλεμος για τον έλεγχο της τροφής. Στην αποκαλυπτική του ανάλυση για τη Mercosur, μιλά για “καρτέλ”, για “βρόμικα αφεντικά” που “κερδίζουν δισεκατομμύρια”, και για ένα μοντέλο παραγωγής που –κατά τους ισχυρισμούς του– πατάει νόμους και «στραγγαλίζει» το περιβάλλον.
Τι ακριβώς καταγγέλλει
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο ίδιος:
- Υπάρχει ένα πλέγμα ισχυρών οικονομικών συμφερόντων που λειτουργεί σαν καρτέλ.
- Κάποιοι “μεγάλοι παίκτες” κερδίζουν τεράστια ποσά από την επέκταση/χαλάρωση κανόνων στην αγροδιατροφή.
- Ο τελικός στόχος δεν είναι μόνο το εμπόριο, αλλά ο απόλυτος έλεγχος της διατροφικής αλυσίδας: από την παραγωγή, μέχρι τη διάθεση και τις τιμές.
Το κρίσιμο σημείο
Οι καταγγελίες αυτές είναι πολιτικά βαριές – αλλά για να σταθούν θεσμικά, χρειάζονται το «σκληρό υλικό»:
ποιοι συγκεκριμένα, ποια εταιρικά σχήματα, ποιες ροές χρήματος, ποια συμβόλαια, ποια λόμπι, ποια έγγραφα.
Γιατί αλλιώς μένουμε στο επικοινωνιακό επίπεδο: υψηλοί τόνοι, χαμηλή απόδειξη.
Τα ερωτήματα που δεν γίνεται να μείνουν αναπάντητα
Αν υπάρχει πράγματι “βρόμικο παιχνίδι” γύρω από τη Mercosur, τότε πρέπει να απαντηθούν καθαρά:
- Ποιοι ωφελούνται (κλάδοι/εταιρείες/όμιλοι) και με ποιον μηχανισμό;
- Υπάρχουν τεκμηριωμένες πιέσεις για χαλάρωση ελέγχων (π.χ. περιβαλλοντικών/ιχνηλασιμότητας);
- Ποιος θα πληρώσει τη ζημιά: παραγωγός, καταναλωτής ή και οι δύο;
- Ποιος εγγυάται ότι δεν θα γίνει η τροφή όπλο κερδοσκοπίας στα χέρια λίγων;
Κλείσιμο
Η Mercosur δεν είναι θεωρία. Είναι σύγκρουση συμφερόντων.
Αν οι ισχυρισμοί του Κυριάκου Βελόπουλου ισχύουν, τότε μιλάμε για σχέδιο ισχύος πάνω στη διατροφή.
Αν δεν ισχύουν, τότε κάποιος οφείλει να δείξει με στοιχεία ποιος παραπληροφορεί και γιατί.