Ο πρωθυπουργός μίλησε από τις Βρυξέλλες για «προσωρινά και στοχευμένα μέτρα» απέναντι στο ενεργειακό κόστος. Μόνο που η κοινωνία δεν ζει μια προσωρινή αναταραχή, αλλά μια μόνιμη οικονομική εξόντωση που κρατά από το 2022.
Η αγορά, τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίοι δεν αντέχουν άλλες λέξεις χωρίς αντίκρισμα. Υπάρχουν παρεμβάσεις που μπορούν να ρίξουν άμεσα το κόστος ενέργειας, αρκεί η κυβέρνηση να συγκρουστεί με φόρους, στρεβλώσεις και βολικές δικαιολογίες.
ΜΕΙΩΣΤΕ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΕΦΚ – ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΦΟΡΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ
Η πρώτη κίνηση είναι προφανής και μετρήσιμη:
μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα στα επίπεδα των γειτονικών χωρών, στα 35 λεπτά το λίτρο, και κατάργηση του ΦΠΑ που επιβάλλεται πάνω στον ίδιο τον ΕΦΚ.
Αυτό που ισχύει σήμερα δεν είναι απλώς άδικο. Είναι μηχανισμός μόνιμης αφαίμαξης. Ο πολίτης πληρώνει καύσιμο, πληρώνει φόρο και μετά πληρώνει ξανά φόρο πάνω στον φόρο. Και όλα αυτά σε μια περίοδο που η ενέργεια έχει μετατραπεί σε βασικό παράγοντα φτωχοποίησης.
Αν η κυβέρνηση θέλει πράγματι να στηρίξει την κοινωνία, ας ξεκινήσει από εδώ. Όχι με pass, όχι με ψίχουλα, αλλά με πραγματική μείωση της επιβάρυνσης στην αντλία.
ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ, Η “ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ” ΜΕΝΕΙ ΝΥΧΤΑ
Η δεύτερη παρέμβαση αφορά την ηλεκτροπαραγωγή και την ασφάλεια του συστήματος. Οι λιγνιτικές μονάδες δεν μπορούν να κλείνουν με πολιτικά συνθήματα, όσο η χώρα δεν έχει ακόμη εγκαταστήσει 3,00 GW πράσινων μπαταριών μεγάλης κλίμακας.
Μέχρι να υπάρξει επαρκής αποθήκευση, η παράταση λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων είναι όρος ενεργειακής επιβίωσης. Γιατί αλλιώς, κάθε βράδυ, όταν δεν υπάρχει ήλιος και όταν οι ΑΠΕ δεν αρκούν, η χώρα ξαναπέφτει στην αγκαλιά του ακριβού φυσικού αερίου.
Η λογική είναι απλή:
όταν η τιμή του φυσικού αερίου ξεπερνά τα 50 ευρώ, η Ελλάδα πρέπει να μπορεί να καλύπτει μεγαλύτερο μέρος της ζήτησης από τη δική της αποθηκευμένη ενέργεια. Από τον δικό της ήλιο. Από τον δικό της άνεμο. Όχι από ένα μοντέλο εξάρτησης που βαφτίστηκε μεταρρύθμιση.
Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΕΝΕΚΕΣ ΧΡΕΩΣΕΩΝ
Τρίτη κρίσιμη παρέμβαση: να αποσυνδεθούν οι λογαριασμοί ρεύματος από όλες τις πρόσθετες χρεώσεις που δεν έχουν άμεση και καθαρή ανταποδοτικότητα για τον καταναλωτή.
Δεν γίνεται ο πολίτης να πληρώνει μέσα στον ίδιο λογαριασμό:
- ειδικά τέλη,
- επιβαρύνσεις που δεν συνδέονται με την πραγματική κατανάλωση,
- απώλειες από τη ρευματοκλοπή,
- κόστος από ασυντήρητα και προβληματικά δίκτυα.
Ο λογαριασμός ρεύματος έχει καταντήσει πεδίο μεταφοράς κάθε αποτυχίας του συστήματος στον τελικό καταναλωτή. Αν υπάρχουν απώλειες, αν υπάρχουν στρεβλώσεις, αν υπάρχουν ανείσπρακτα και τρύπες, δεν μπορεί η εύκολη λύση να είναι πάντα η ίδια: να φορτώνονται όλα στον συνεπή πολίτη.
Αυτά δεν απαιτούν μήνες, ούτε άλλοθι, ούτε ευρωπαϊκές προσευχές. Απαιτούν πολιτική βούληση. Και αν η κυβέρνηση ανησυχεί για τα χαμένα έσοδα από τη μείωση ΕΦΚ και ΦΠΑ, ας κοιτάξει επιτέλους το πραγματικό πάρτι: το λαθρεμπόριο καυσίμων που κάθε χρόνο κοστίζει σχεδόν 1 δισ. ευρώ. Η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλες “προσωρινές παρεμβάσεις”. Χρειάζεται μόνιμη ανακούφιση, τώρα. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα