Η σιωπή, το θράσος και η πολιτική ανεπάρκεια ντυμένα με χαμόγελα δημοσίων σχέσεων
Υπάρχουν πολιτικές στιγμές που δεν χρειάζονται πολλά λόγια — μόνο μια φράση:
“Ρε, σαν δεν ντρέπεστε;”
Γιατί αυτό ακριβώς ταιριάζει στην εικόνα που παρουσίασε η Δήμαρχος Χαλκιδέων, Έλενα Βάκα, όταν «ενημέρωσε» σχεδόν παρεμπιπτόντως το Δημοτικό Συμβούλιο για το ενδεχόμενο ένταξης της Δ.Ε.Υ.Α.Χ. στην Ε.ΥΔ.Α.Π.
Όχι θεσμικά, όχι υπεύθυνα, αλλά στα ψιλά, μέσα σε άλλη συζήτηση – λες και μιλούσε για αλλαγή λαμπτήρων σε μια πλατεία.
Έτσι περνούν οι σοβαρές αποφάσεις, βλέπεις, όταν δεν θες να ανοίξει κουβέντα.
Η Δήμαρχος της “ευγένειας και της συνεννόησης”, βρήκε τρόπο να ξεγλιστρήσει από το δημόσιο διάλογο και να “μετρήσει αντιδράσεις” στα μουλωχτά.
Μόνο που εδώ δεν πρόκειται για επικοινωνιακό παιχνίδι.
Πρόκειται για τη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Χαλκίδας — για το νερό των πολιτών.
Και το ερώτημα παραμένει καυτό:
Ποιος την εξουσιοδότησε να διαπραγματεύεται;
Ποιος της έδωσε εντολή να βάζει στο τραπέζι μια επιχείρηση που δεν της ανήκει;
Γιατί, σίγουρα, ούτε το Δημοτικό Συμβούλιο, ούτε η Διοίκηση της Δ.Ε.Υ.Α.Χ. την έχρισαν διαπραγματεύτρια.
Αντί να υπερασπιστεί την αυτοτέλεια της Δ.Ε.Υ.Α.Χ., η κα Βάκα επιλέγει να παίζει τον ρόλο της πειθήνιας δημάρχου, που λέει “ναι μεν, αλλά”, σηκώνει δήθεν “κόκκινες γραμμές” και μετά τις σβήνει με μια κίνηση του χεριού.
Η επικοινωνία πάνω απ’ όλα – το αποτέλεσμα, δευτερεύον.
Κι όταν έρθει η ώρα της ευθύνης, επιστρατεύεται το κλασικό αφήγημα:
«Χρέη, δυσκολίες, ανάγκη στήριξης».
Ποιος όμως δημιούργησε αυτά τα χρέη;
Ποιος διοικούσε τον Δήμο και τη Δ.Ε.Υ.Α.Χ. τα τελευταία επτά χρόνια;
Η ίδια.
Η ίδια που τώρα, αντί να λογοδοτήσει, ψάχνει να ξεφορτωθεί το πρόβλημα παραδίδοντας την επιχείρηση στο κεντρικό κράτος.
Αυτή δεν είναι πολιτική επιλογή.
Είναι παραίτηση από την ευθύνη.
Είναι το απόλυτο παράδειγμα της ανικανότητας που βαφτίζεται “ρεαλισμός”.
Η κα Βάκα δεν υπερασπίζεται τη Χαλκίδα — τη διαχειρίζεται σαν να είναι δικό της μαγαζί.
Και τώρα, φαίνεται πως βάζει πωλητήριο και στη βιτρίνα.
Όμως η Δ.Ε.Υ.Α.Χ. δεν είναι εμπορεύσιμο προϊόν.
Είναι το έργο δεκαετιών, των εργαζομένων και των πολιτών.
Κι αν η Δήμαρχος δεν μπορεί ή δεν θέλει να το υπερασπιστεί, ας το πει καθαρά.
Γιατί η υποκρισία, πια, δεν πίνεται ούτε με νερό.
Το νερό δεν είναι αντικείμενο διαχείρισης πίσω από κλειστές πόρτες.
Η Δ.Ε.Υ.Α.Χ. ανήκει στους πολίτες της Χαλκίδας — όχι στις φιλοδοξίες κανενός.