Χθες, κατά την προσέλευση γονέων στο Γυμνάσιο Δροσιάς για την παραλαβή βαθμολογιών, διαπιστώθηκε εικόνα προφανούς έλλειψης καθαριότητας σε χώρους του σχολείου. Μιλάμε για σχολική μονάδα. Για παιδιά. Για υγιεινή. Για αξιοπρέπεια.
Και το πρόβλημα δεν είναι “μεμονωμένο”. Σε γειτονιές της ίδιας δημοτικής ενότητας οι κάτοικοι καταγγέλλουν εδώ και μήνες ότι εκκρεμούν βασικές παρεμβάσεις καθαρισμού, ενώ παραμένει ανοικτό και το ζήτημα της στοιχειώδους συντήρησης/βελτίωσης σε παραλιακό οδικό τμήμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για ασφάλεια και καθημερινότητα.
Το ερώτημα είναι απλό:
Θα αντιμετωπιστούν τα σχολεία και οι γειτονιές ως προτεραιότητα, ή θα συνεχίσει να λειτουργεί μια λογική “πρώτης” και “δεύτερης” φροντίδας;
Δεν ζητά κανείς χάρη. Ζητά το αυτονόητο:
- άμεση αποκατάσταση της καθαριότητας στο σχολείο,
- πρόγραμμα τακτικών καθαρισμών (όχι “μια φορά και βλέπουμε”),
- σαφές χρονοδιάγραμμα για τις εκκρεμείς παρεμβάσεις σε δημόσιους χώρους/οδικά τμήματα.
Ερωτήματα
- Ποια υπηρεσία έχει την ευθύνη καθαριότητας των σχολικών χώρων και με ποια συχνότητα εκτελείται;
- Υπάρχει καταγεγραμμένο πρόγραμμα καθαρισμών ανά σχολική μονάδα και περιοχή;
- Πότε ακριβώς θα γίνει ο καθαρισμός στο συγκεκριμένο σχολείο;
- Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα για τις εκκρεμότητες καθαρισμού και συντήρησης στη δημοτική ενότητα;
Τα παιδιά δεν είναι “δαπάνη”. Είναι υποχρέωση.
Και η καθαριότητα στο σχολείο δεν είναι “επικοινωνία”. Είναι στοιχειώδης ευθύνη.
Σημείωση
Οι φωτογραφίες/τεκμηρίωση ελήφθησαν με ενημέρωση και έγκριση της Διεύθυνσης της σχολικής μονάδας, με γνώση ότι θα δημοσιευτούν για λόγους ενημέρωσης του κοινού και ανάδειξης ζητημάτων καθημερινότητας.
Αυτό δεν είναι “επίθεση” σε πρόσωπα. Είναι απαίτηση για πράξεις.
Και η απάντηση που περιμένει η κοινωνία δεν είναι μια ανάρτηση. Είναι ένα συνεργείο, ένα πρόγραμμα, ένα χρονοδιάγραμμα.
