Η παρουσία πολιτικών στην εορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στα Ψαχνά επαναφέρει ένα ουσιαστικό ερώτημα: υπηρετούν όσα συμβολίζει η Εκκλησία ή εμφανίζονται μόνο όταν υπάρχουν κάμερες και ψηφοφόροι;
Στην πλατεία των Ψαχνών, κατά την περιφορά της εικόνας της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στις 5 Αυγούστου, ανάμεσα στους πιστούς βρέθηκαν και πολιτικά πρόσωπα. Η παρουσία τους, όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλη θρησκευτική εορτή, συνοδεύεται συνήθως από χειραψίες, φωτογραφίες και δημόσιες δηλώσεις πίστης και σεβασμού προς την Ορθοδοξία.
Το ερώτημα, όμως, παραμένει: πηγαίνουν ως πιστοί, ως θεσμικοί εκπρόσωποι ή ως υποψήφιοι που αναζητούν λίγα ακόμη «ψηφαλάκια»;
Η Ορθοδοξία δεν αποτελεί απλώς ένα τυπικό στοιχείο της ελληνικής παράδοσης. Είναι βαθιά συνδεδεμένη με την ιστορία, την πολιτιστική ταυτότητα και τις δύσκολες στιγμές του ελληνικού λαού. Η Εκκλησία υπήρξε, σε κρίσιμες περιόδους, τόπος συνοχής, παρηγοριάς και κοινωνικής αλληλεγγύης.
Γι’ αυτό και η φράση «βοήθα, Παναγιά» εξακολουθεί να βγαίνει αυθόρμητα από τα χείλη του Έλληνα όταν δοκιμάζεται. Δεν αποτελεί σύνθημα. Είναι η έκφραση μιας βαθιάς, βιωματικής σχέσης με την πίστη.
Η πίστη δεν είναι σκηνικό δημοσίων σχέσεων
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι υπάρχει στην καρδιά ενός ανθρώπου. Κανείς, επίσης, δεν μπορεί να απαγορεύσει σε έναν πολιτικό να συμμετάσχει σε μια θρησκευτική τελετή. Η Εκκλησία είναι ανοιχτή σε όλους.
Οι πολιτικοί, όμως, δεν είναι απλοί ιδιώτες. Κρίνονται από τη συνέπεια ανάμεσα στην παρουσία τους μπροστά στην εικόνα και στις αποφάσεις που λαμβάνουν όταν βρίσκονται πίσω από τα υπουργικά και κομματικά γραφεία.
Δεν μπορεί κάποιος τη μία ημέρα να φωτογραφίζεται δίπλα στους ιερείς και την επομένη να αντιμετωπίζει την Εκκλησία ως διακοσμητικό θεσμό. Δεν μπορεί να επικαλείται τις χριστιανικές αξίες στις γιορτές και να τις απορρίπτει ως «ξεπερασμένες» όταν έρχεται η ώρα των πολιτικών αποφάσεων.
Όταν πολιτικοί στηρίζουν επιλογές που μεγάλο μέρος των πιστών θεωρεί ότι συγκρούονται με τη διδασκαλία της Εκκλησίας για την οικογένεια, τη ζωή και την κοινωνία, οφείλουν τουλάχιστον να μιλούν καθαρά. Να εξηγούν τι πιστεύουν και τι υπηρετούν.
Όχι να αλλάζουν πρόσωπο ανάλογα με το ακροατήριο.
Η Εκκλησία δεν είναι εκλογικό περίπτερο
Η παρουσία ενός πολιτικού σε μια λιτανεία δεν αποτελεί πιστοποιητικό πίστης ούτε εγγύηση ήθους. Η πίστη αποδεικνύεται στην καθημερινή στάση, στην αλήθεια, στη δικαιοσύνη, στην προστασία των αδύναμων και στην αποφυγή της υποκρισίας.
Η Εκκλησία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε εκλογικό περίπτερο. Ούτε οι περιφορές των εικόνων σε πασαρέλα υποψηφίων.
Οι πιστοί δεν χρειάζονται πολιτικούς που εμφανίζονται μόνο στις πρώτες θέσεις, μπροστά στις κάμερες. Χρειάζονται ανθρώπους που υπερασπίζονται τις αξίες που επικαλούνται, ακόμη και όταν δεν υπάρχει φωτογράφος απέναντί τους.
Η χώρα έχει ανάγκη από καθαρές κουβέντες και σοβαρούς πολιτικούς. Όχι από επαγγελματίες της εικόνας, παραμυθάδες και πολιτικούς χαμαιλέοντες που θυμούνται την πίστη μόνο όταν πλησιάζει η κάλπη.
Για να ξαναπιστέψει ο λαός στην πολιτική, δεν αρκούν οι παρουσίες στις λιτανείες. Χρειάζονται συνέπεια, ήθος, αλήθεια και έργο.
Διαφορετικά, η περιφορά της εικόνας γίνεται για ορισμένους ακόμη μία περιφορά πολιτικής υποκρισίας.