Οι αμερικανοϊσραηλινές επιδρομές δεν άφησαν ανέγγιχτη την ιρανική πυραυλική μηχανή. Την τραυμάτισαν βαθιά, χτυπώντας κρίσιμες εγκαταστάσεις παραγωγής, βάσεις εκτόξευσης και εισόδους υπόγειων σηράγγων. Αλλά άλλο σοβαρή φθορά και άλλο στρατηγική εξουδετέρωση.
Το πραγματικό συμπέρασμα δεν είναι ότι «το πρόγραμμα τελείωσε». Είναι ότι το Ιράν έχασε ταχύτητα, όγκο και ευχέρεια κινήσεων, χωρίς να χάσει τον βασικό αποτρεπτικό του πυρήνα. Και αυτό αλλάζει τον ρυθμό του πολέμου, όχι όμως ακόμη το τελικό του αποτέλεσμα.
Τι ακριβώς χτυπήθηκε
Η εικόνα που προκύπτει από την αποτίμηση των πληγμάτων είναι βαριά: κρίσιμες εγκαταστάσεις παραγωγής καυσίμων και συναρμολόγησης πυραύλων επλήγησαν, μαζί με βάσεις εκτόξευσης και υποδομές πρόσβασης σε υπόγειες αποθήκες. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η ικανότητα του Ιράν να παράγει, να προετοιμάζει και να διαθέτει γρήγορα νέους βαλλιστικούς πυραύλους έχει δεχθεί σοβαρό πλήγμα. Δεν μιλάμε για συμβολικές ζημιές, αλλά για χτύπημα στην επιχειρησιακή αλυσίδα του προγράμματος.
Γιατί δεν εξουδετερώθηκε
Επειδή το ιρανικό πυραυλικό δόγμα δεν στηρίζεται σε μία μόνο γραμμή παραγωγής ή σε μία-δύο εμφανείς βάσεις. Στηρίζεται στη διασπορά, στις υπόγειες εγκαταστάσεις, στις σήραγγες, στους κινητούς εκτοξευτές και στην ικανότητα σταδιακής αποκατάστασης. Γι’ αυτό και ακόμη και μετά από μεγάλης έντασης πλήγματα, η απειλή δεν εξαφανίζεται. Περιορίζεται, καθυστερεί, δυσκολεύεται — αλλά δεν μηδενίζεται. Το Ιράν μπορεί να χάνει ρυθμό, αλλά δεν χάνει αυτομάτως τη δυνατότητα να απαντά.
Τι σημαίνει στρατηγικά
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι το Ιράν δεν έχει πλέον την ίδια άνεση μαζικής χρήσης του πυραυλικού του οπλοστασίου, εξακολουθεί όμως να διαθέτει δυνατότητα αποτροπής και επιλεκτικής κρούσης. Άρα η εικόνα δεν είναι «τελείωσε ο κίνδυνος», αλλά «ο κίνδυνος τραυματίστηκε και ανασυντάσσεται». Αυτό αλλάζει τον υπολογισμό όλων των παικτών στην περιοχή: των ΗΠΑ, του Ισραήλ, των κρατών του Κόλπου, αλλά και της ίδιας της Τεχεράνης, που πλέον καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να επιβιώσει στρατιωτικά και πολιτικά υπό διαρκές σφυροκόπημα.
Η Δύση και το Ισραήλ πέτυχαν κάτι σοβαρό, αλλά όχι οριστικό. Έσπασαν εγκαταστάσεις, δεν έσπασαν ακόμη τη στρατηγική λογική του Ιράν. Και όσο το καθεστώς στέκεται όρθιο, οι πύραυλοι θα παραμένουν το πιο σκληρό του επιχείρημα.