Η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς άντεξε στην πίεση, κυριάρχησε στις μονομαχίες και έφτασε με ασφάλεια έως την αντίπαλη περιοχή – Της έλειψε μόνο η τελευταία, καθαρή απόφαση
Η ΑΕΚ δεν επέστρεψε από τη Σόφια μόνο με ένα αποτέλεσμα που αφήνει ανοικτό τον δρόμο προς τη League Phase του Champions League.
Επέστρεψε και με τις πρώτες σοβαρές ενδείξεις ότι η φετινή ομάδα μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σταθερότητα, περισσότερη ένταση και σαφώς περισσότερες επιθετικές επιλογές από την περσινή.
Το 0-0 απέναντι στη Λέφσκι δεν ήταν εντυπωσιακό. Ήταν, όμως, ώριμο.
Σε ένα γεμάτο γήπεδο, απέναντι σε μια ομάδα με δέκα επίσημους αγώνες στα πόδια της, η ΑΕΚ δεν πανικοβλήθηκε, δεν παρασύρθηκε από την ένταση και δεν επέτρεψε στην έλλειψη αγωνιστικού ρυθμού να μετατραπεί σε σοβαρή αδυναμία.
Η πρόκριση θα κριθεί στη ρεβάνς της Αθήνας στις 26 Αυγούστου, όπως επιβεβαιώνεται και από το επίσημο πρόγραμμα της UEFA. Το πρώτο παιχνίδι, ωστόσο, έδωσε στον Μάρκο Νίκολιτς αρκετούς λόγους για να πιστεύει ότι η ομάδα του μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη καλύτερη.
Δεν κλείστηκε – προσπάθησε να ελέγξει το παιχνίδι
Η ΑΕΚ δεν πήγε στη Βουλγαρία για να περιμένει πίσω από την μπάλα και να αναζητήσει απλώς μια αντεπίθεση.
Επιχείρησε να κυκλοφορήσει με ασφάλεια, να περάσει οργανωμένα το κέντρο και να περιορίσει την πίεση της εξέδρας μέσα από την κατοχή. Ολοκλήρωσε 417 από τις 469 μεταβιβάσεις της, φτάνοντας σε ποσοστό ακρίβειας 89%.
Το σημαντικότερο δεν ήταν μόνο ότι κράτησε την μπάλα.
Ήταν ότι κατάφερε να την προωθήσει.
Η Ένωση είχε 44 πάσες προς το επιθετικό τρίτο, 195 μεταβιβάσεις στο μισό της Λέφσκι και ποσοστό επιτυχίας 83% στις πάσες προς τα εμπρός. Παράλληλα, έχασε αναλογικά πολύ λιγότερες μπάλες στο δικό της μισό από την πρωταθλήτρια Βουλγαρίας.
Αυτό δείχνει ότι η ομάδα είχε δομή. Δεν έπαιζε στην τύχη ούτε βασιζόταν αποκλειστικά στις ατομικές ενέργειες.
Η πραγματική κυριαρχία φάνηκε στις μονομαχίες
Το ισχυρότερο στοιχείο της ΑΕΚ στη Σόφια ήταν η δύναμη με την οποία μπήκε στις προσωπικές μάχες.
Οι δύο ομάδες συμμετείχαν σε 130 μονομαχίες η καθεμία, όμως η ΑΕΚ κέρδισε τις 72, έναντι 56 της Λέφσκι. Στις εναέριες διεκδικήσεις η υπεροχή ήταν ακόμη μεγαλύτερη: 22 κερδισμένες για την ελληνική ομάδα και μόλις 11 για τους γηπεδούχους.
Η εικόνα αυτή έχει ιδιαίτερη αξία, επειδή αφορά ένα σύνολο που ακόμη δεν διαθέτει πλήρη συνοχή.
Ο Γιόβιτς και ο Ζίνι στην επίθεση, με τους Κοϊτά, Μάγερ, Μαρίν και Κάιρινεν πίσω τους, σχημάτισαν ένα επιθετικό γκρουπ που δεν είχε αγωνιστεί ξανά μαζί σε επίσημο παιχνίδι.
Παρά την έλλειψη αυτοματισμών, η ΑΕΚ κατάφερε να κερδίζει δεύτερες μπάλες, να ανανεώνει τις επιθέσεις της και να αποφεύγει την άτακτη υποχώρηση κάθε φορά που έχανε την κατοχή.
Οι 29 ανακτήσεις στο αντίπαλο μισό και τα δέκα κλεψίματα στην ίδια περιοχή δείχνουν ότι η πίεση μετά την απώλεια της μπάλας λειτούργησε σε ικανοποιητικό βαθμό.
Έφτανε στην περιοχή, αλλά δεν τελείωνε σωστά
Το πρόβλημα εμφανίστηκε στην τελευταία ενέργεια.
Η ΑΕΚ είχε 14 επαφές μέσα στην περιοχή και δέκα τελικές προσπάθειες, αλλά μόνο μία βρήκε την εστία. Το συνολικό της xG έμεινε στο 0,84, ενώ η Λέφσκι έφτασε στο 1,28, έχοντας τέσσερις προσπάθειες στον στόχο.
Οι αριθμοί αυτοί λειτουργούν και ως προειδοποίηση.
Η Ένωση μπορεί να είχε καλύτερη κυκλοφορία, περισσότερες επανακτήσεις ψηλά και καθαρή υπεροχή στις μονομαχίες, όμως δεν δημιούργησε ανάλογο αριθμό μεγάλων ευκαιριών. Ο Στρακόσα χρειάστηκε, μάλιστα, να επέμβει αποφασιστικά για να διατηρήσει το μηδέν.
Η σημαντικότερη επιθετική στιγμή της ΑΕΚ ήρθε όταν ο Μάγερ βρήκε τον Γιόβιτς και ο Σέρβος έστειλε την μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι. Η UEFA ξεχώρισε επίσης τη συγκεκριμένη φάση ως τη μεγαλύτερη ευκαιρία της ελληνικής ομάδας.
Ο Μάγερ μπορεί να γίνει ο συνδετικός κρίκος
Ο Λόβρο Μάγερ έδωσε στη Σόφια τις πρώτες απαντήσεις για τον ρόλο που μπορεί να αναλάβει στη νέα ΑΕΚ.
Δεν περιορίστηκε στο να περιμένει την μπάλα κοντά στην αντίπαλη περιοχή. Κατέβαινε χαμηλά, πρόσφερε επιπλέον επιλογή στους κεντρικούς μέσους και στη συνέχεια επιχειρούσε να εμφανιστεί ανάμεσα στις γραμμές.
Κάλυψε έξι χιλιόμετρα μόνο στο πρώτο ημίχρονο, στοιχείο που αποτυπώνει τη συμμετοχή του σε όλες σχεδόν τις φάσεις ανάπτυξης.
Ο Κροάτης μπορεί να γίνει ο παίκτης που θα ενώσει την οργανωμένη κυκλοφορία με την τελική δημιουργία. Να δώσει, δηλαδή, στην ΑΕΚ αυτό που της έλειψε στη Σόφια: την κάθετη πάσα, τη γρήγορη απόφαση και την ψυχραιμία στην τελευταία ζώνη.
Το θετικό μήνυμα και η μεγάλη υποχρέωση
Η ΑΕΚ δεν έχει εξασφαλίσει τίποτα. Το 0-0 είναι αποτέλεσμα που αφήνει τα πάντα ανοικτά και η Λέφσκι απέδειξε ότι μπορεί να απειλήσει εάν βρει χώρους ή λάθη.
Η ομάδα του Νίκολιτς, όμως, έδειξε ότι διαθέτει ήδη ένα σταθερό αγωνιστικό έδαφος πάνω στο οποίο μπορεί να χτίσει.
Κέρδισε μονομαχίες, κυριάρχησε στον αέρα, ανέκτησε πολλές φορές την κατοχή ψηλά και μετέφερε το παιχνίδι στο αντίπαλο μισό. Όλα αυτά τα πέτυχε με μια μεσοεπιθετική γραμμή που ακόμη γνωρίζεται.
Στη ρεβάνς δεν θα αρκεί ο έλεγχος. Θα χρειαστούν γκολ, μεγαλύτερη ταχύτητα στις συνεργασίες και περισσότερη ακρίβεια μπροστά στην εστία.
Εάν η ΑΕΚ προσθέσει αυτά τα στοιχεία σε όσα παρουσίασε στη Σόφια, τότε δεν θα έχει απλώς σοβαρές πιθανότητες πρόκρισης. Θα έχει αρχίσει να αποδεικνύει ότι μπορεί πράγματι να γίνει καλύτερη από πέρυσι.