Από τη Βενιζέλου και τη Φαρμακίδου έως την Κακαρά και την Καραμουρτζούνη, το κέντρο μετατρέπεται σε λαβύρινθο – Αναγκαία τα έργα, αλλά εξίσου αναγκαίος ο σχεδιασμός που εξακολουθεί να αγνοείται
Η Χαλκίδα ξύπνησε τη Δευτέρα 3 Αυγούστου όχι απλώς με κλειστούς δρόμους, αλλά με ακόμη μία υπενθύμιση της προχειρότητας με την οποία αντιμετωπίζεται η καθημερινότητα των πολιτών.
Δεν πρόκειται για έναν δρόμο, ένα σκάμμα ή μία έκτακτη εκτροπή. Πρόκειται για μια ολόκληρη πόλη που, μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, έχει μετατραπεί σε λαβύρινθο από αποκλεισμούς, αντιδρομήσεις, μισοτελειωμένες παρεμβάσεις και πεζοδρόμια που δοκιμάζουν την υπομονή —και σε ορισμένες περιπτώσεις τη σωματική ακεραιότητα— όσων επιχειρούν να τα χρησιμοποιήσουν.
Οι πολίτες δεν διαμαρτύρονται επειδή γίνονται έργα. Τα έργα είναι αναγκαία. Διαμαρτύρονται επειδή καλούνται για ακόμη μία φορά να πληρώσουν τον λογαριασμό της έλλειψης συντονισμού, της αποσπασματικής αντιμετώπισης και της ενημέρωσης που συνήθως έρχεται όταν το χάος έχει ήδη εγκατασταθεί.
Η Βενιζέλου ξανακλείνει
Από σήμερα τίθενται σε ισχύ εκτεταμένες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για την οριστική αποκατάσταση της σοβαρής βλάβης στους καταθλιπτικούς αγωγούς λυμάτων, στη συμβολή της λεωφόρου Ελευθερίου Βενιζέλου με την Αγγελή Γοβιού.
Η Φαρμακίδου αποκλείεται από την Κριεζώτου έως την Αγγελή Γοβιού. Η άνοδος της Βενιζέλου διακόπτεται έως τη Βαρατάση, ενώ στην κάθοδο η κυκλοφορία σταματά από το Αρχαιολογικό Μουσείο έως τη Συγγρού, με συγκεκριμένες εξαιρέσεις. Παράλληλα, αντιδρομούνται ή μονοδρομούνται τμήματα δρόμων και η κίνηση διοχετεύεται μέσα από ήδη επιβαρυμένες γειτονιές. Οι ρυθμίσεις θα παραμείνουν μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της βλάβης, χωρίς να ανακοινώνεται συγκεκριμένη ημερομηνία ολοκλήρωσης.
Η υπόθεση δεν εμφανίστηκε χθες. Η βλάβη ταλαιπωρεί το κέντρο από τις αρχές Ιουλίου. Ο Δήμος είχε αναγνωρίσει ότι πρόκειται για σύνθετο πρόβλημα σε δύο αγωγούς και είχε προαναγγείλει την αντικατάστασή τους μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου. Μέχρι τότε εφαρμόστηκε μια προσωρινή λύση, ώστε να ανοίξει ξανά η Βενιζέλου.
Προσωρινό άνοιγμα, νέο κλείσιμο, νέες εκτροπές. Το γνώριμο μοντέλο: ράβε, ξήλωνε και ο πολίτης να κάνει τον τροχονόμο του εαυτού του.
Τα πεζοδρόμια της υπομονής
Λίγα μέτρα πιο πέρα, στην οδό Κακαρά, κάτοικοι και πεζοί καταγγέλλουν ότι τα πεζοδρόμια παραμένουν σκαμμένα, παρότι οι σχετικές εργασίες έχουν ολοκληρωθεί εδώ και αρκετό διάστημα.
Απέναντι από τη Δημόσια Βιβλιοθήκη, τμήμα του πεζοδρομίου παραμένει φραγμένο και αδιάβατο. Ηλικιωμένοι, γονείς με καρότσια και άνθρωποι με κινητικές δυσκολίες αναγκάζονται να κατεβαίνουν στο οδόστρωμα ή να αναζητούν άλλη διαδρομή.
Αυτή δεν είναι «μικρή εκκρεμότητα». Είναι ζήτημα ασφάλειας και στοιχειώδους σεβασμού προς τον πεζό.
Παρόμοια εικόνα άφησε πίσω της και η πολυδιαφημισμένη ανάπλαση της Καραμουρτζούνη. Ενώ ο Δήμος ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της παρέμβασης, τμήμα του πεζοδρομίου στην πιάτσα των ταξί, από τον Άγιο Νικόλαο προς τα παρακείμενα καταστήματα, παρέμεινε στην παλιά του κατάσταση.
Νέοι κυβόλιθοι δίπλα σε παλιές φθορές. Αναπλάσεις με κενά. Εργοτάξια που φεύγουν και αφήνουν πίσω τους το «θα επανέλθουμε».
Η «έξυπνη πόλη» σκοντάφτει στα σκάμματα
Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάστηκαν με πανηγυρικό τρόπο οι εφαρμογές της «Έξυπνης Πόλης» και ο ψηφιακός μετασχηματισμός του Δήμου.
Μόνο που μια πόλη δεν γίνεται έξυπνη επειδή απέκτησε εφαρμογές και οθόνες. Γίνεται έξυπνη όταν μπορεί να προγραμματίζει, να συντονίζει και να ολοκληρώνει τα βασικά.
Όταν γνωρίζει ότι ένας κεντρικός δρόμος θα κλείσει, οργανώνει εγκαίρως εναλλακτικές διαδρομές. Όταν ανοίγει ένα πεζοδρόμιο, δεν το εγκαταλείπει σκαμμένο. Όταν ολοκληρώνει μια ανάπλαση, δεν αφήνει κομμάτια της παλιάς εγκατάλειψης δίπλα στις κορδέλες των εγκαινίων.
Γιατί διαφορετικά η «έξυπνη πόλη» καταντά ένα ψηφιακό περιτύλιγμα πάνω σε μια βαθιά αναλογική προχειρότητα.
Τα ερωτήματα απαιτούν απαντήσεις
Ποιο είναι το ακριβές χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης των εργασιών στη Βενιζέλου;
Γιατί δεν παρουσιάστηκε εγκαίρως ένα συνολικό σχέδιο για την κυκλοφορία, την τροφοδοσία των καταστημάτων και την ασφαλή μετακίνηση των πεζών;
Πότε θα αποκατασταθούν πλήρως τα πεζοδρόμια στην Κακαρά και στην Καραμουρτζούνη;
Ποιος παραλαμβάνει τα έργα και ποιος ελέγχει αν παραδίδονται πραγματικά ολοκληρωμένα;
Οι Χαλκιδέοι έχουν δείξει μεγάλη υπομονή. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι είναι υποχρεωμένοι να αποδέχονται για πάντα μια πόλη όπου κάθε έργο γεννά ένα νέο πρόβλημα και κάθε προσωρινή λύση μετατρέπεται σε μόνιμη ταλαιπωρία.
Η Χαλκίδα δεν βρίσκεται σε πολιορκία από κάποιον αόρατο εχθρό. Βρίσκεται σε πολιορκία από την προχειρότητα, την έλλειψη συντονισμού και τη διαρκή μετάθεση της ευθύνης.
Και αυτή τη φορά δεν αρκεί άλλη μία ανακοίνωση που θα ζητά «κατανόηση από τους πολίτες».
Λίγη κατανόηση προς τους πολίτες θα ήταν προτιμότερη.