- Σταμάτα το δράμα.
- Κλείσε τον θόρυβο.
- Κόψε τα “γιατί σε μένα”.
- Δες το γεγονός. Γυμνό.
Μετά, μία ερώτηση μόνο:
“Τι κάνω ΤΩΡΑ;”
Όχι αύριο. Όχι “όταν νιώσω καλύτερα”.
Τώρα.
Γιατί το σκοτάδι δεν σε “κερδίζει” με γροθιά.
Σε κερδίζει με καθυστέρηση.
Με “μια μέρα ακόμα”.
Με “άστο να περάσει”.
Με “δεν πειράζει”.
Και τότε σε τρώει.
Άκου.
Ό,τι λύνεται, λύνεται.
Ό,τι δεν λύνεται, κόβεται.
Ό,τι σε σπάει, φεύγει.
Ό,τι σε κρατάει κάτω, τελειώνει.
👉 Ή μπαίνεις στη δράση και βγαίνεις απ’ το τούνελ…
ή μένεις ακίνητος και σε θάβει το “δεν μπορώ”.