Η αποχώρηση 363 στελεχών δεν είναι μια ακόμα εσωκομματική γκρίνια της σειράς. Είναι πολιτικό κατηγορητήριο, γιατί συνοδεύεται από τη φράση που καίει: ότι το εγχείρημα μετατράπηκε σε «προσωπικό κομματικό fund».
Το πρόβλημα δεν είναι ότι ένας πολιτικός αρχηγός εργάζεται. Το πρόβλημα είναι σε τι ακριβώς εργάζεται, με ποιους μπορεί να συνδέεται οικονομικά και ποια γκρίζα ζώνη ανοίγει ανάμεσα στο πολιτικό αξίωμα και στο επενδυτικό παιχνίδι.
Δεν έφυγαν απλώς άνθρωποι. Έφυγε το αφήγημα.
Όταν 363 μέλη φεύγουν οργανωμένα και στέλνουν ηχηρό μήνυμα αποστασιοποίησης, δεν μιλάμε για «μεμονωμένες παραφωνίες». Μιλάμε για κατάρρευση εμπιστοσύνης. Μιλάμε για ένα εγχείρημα που παρουσιάστηκε ως εναλλακτική πολιτική πρόταση και καταγγέλλεται πλέον από τους ίδιους τους ανθρώπους του ως προσωπικός μηχανισμός.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο νομικό. Είναι βαθιά ηθικό και θεσμικό.
Ακόμη κι αν κάποιος επικαλεστεί τη νομιμότητα, το πολιτικό πρόβλημα παραμένει ακέραιο. Ένας ενεργός πολιτικός αρχηγός δεν μπορεί να κινείται ταυτόχρονα στον χώρο της πολιτικής εκπροσώπησης και στον χώρο της επενδυτικής δραστηριότητας χωρίς να προκαλεί εύλογες, βαριές και απολύτως θεμιτές υποψίες. Η πολιτική δεν είναι επιχείρηση. Και όποιος την αντιμετωπίζει σαν εταιρικό χαρτοφυλάκιο, ακυρώνει ο ίδιος τη δημόσια αξιοπιστία του.
Η διαπλοκή δεν αρχίζει όταν αποδειχθεί. Αρχίζει όταν καθίσταται πιστευτή.
Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί αύριο κάποια συναλλαγή για να χτυπήσει συναγερμός σήμερα. Αρκεί το αυτονόητο ερώτημα: τι γίνεται όταν επιχειρηματικά συμφέροντα μπορούν να αποκτούν πρόσβαση, σχέση ή επιρροή στο οικονομικό περιβάλλον του ίδιου προσώπου που ζητά ψήφο, εξουσία και πολιτική νομιμοποίηση; Εκεί τελειώνει το επιχείρημα «είναι νόμιμο» και αρχίζει το ερώτημα «είναι ανεκτό;».
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί έφυγαν οι 363. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσοι μπορούν να μένουν ακόμη και να κάνουν πως δεν βλέπουν το προφανές. Ένα κόμμα δεν είναι επενδυτική πλατφόρμα, ένας αρχηγός δεν είναι διαχειριστής πρόσβασης και η πολιτική δεν είναι deal room. Όταν ο ηγέτης μπερδεύει την κάλπη με το χαρτοφυλάκιο, δεν χτίζει κίνημα. Χτίζει προσωπικό μηχανισμό εξάρτησης.