Δεν ήταν άγνοια.
Δεν ήταν αμέλεια.
Ήταν πολιτική επιλογή.
Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur δεν «έτυχε». Υπογράφηκε συνειδητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με πλήρη γνώση ότι διαλύει τον πρωτογενή τομέα σε ολόκληρη την Ευρώπη – και πρώτα στις χώρες που δεν έχουν βιομηχανικό ανάχωμα να απορροφήσει το σοκ. Όπως η Ελλάδα.
Την ώρα που οι αγρότες βρίσκονταν στα μπλόκα, την ώρα που η κοινωνία περίμενε έστω μια στοιχειώδη ένδειξη πολιτικής σοβαρότητας, η ελληνική κυβέρνηση ψήφισε ναι.
Χωρίς όρους.
Χωρίς αντιρρήσεις.
Χωρίς κόκκινες γραμμές.
Μια συμφωνία για τους ισχυρούς – ένας λογαριασμός για τους αδύναμους
Η Mercosur είναι το απόλυτο παράδειγμα θεσμοθετημένου αθέμιτου ανταγωνισμού.
Από τη μία:
- Ευρωπαίοι αγρότες με αυστηρότατους κανονισμούς,
- περιβαλλοντικούς περιορισμούς,
- υψηλό κόστος ενέργειας,
- γραφειοκρατία, ελέγχους, πρόστιμα.
Από την άλλη:
- προϊόντα από Λατινική Αμερική,
- με χαλαρά πρότυπα,
- με μεταλλαγμένα,
- με φυτοφάρμακα που στην ΕΕ απαγορεύονται,
- με κόστος που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί κανένας μικρός ή μεσαίος παραγωγός.
Και όλα αυτά χωρίς σοβαρό μηχανισμό ελέγχου.
Αυτό δεν είναι ελεύθερο εμπόριο.
Είναι ελεγχόμενη αποδόμηση της ευρωπαϊκής γεωργίας.
Η Ελλάδα ψήφισε «ναι» στην ίδια της την υποβάθμιση
Η χώρα που:
- δεν έχει διατροφική αυτάρκεια,
- έχει διαλυμένους συνεταιρισμούς,
- έχει γερασμένο αγροτικό πληθυσμό,
- έχει εγκαταλειμμένη ύπαιθρο,
επέλεξε να στηρίξει μια συμφωνία που:
- ρίχνει τις τιμές παραγωγού,
- συμπιέζει το εισόδημα,
- οδηγεί χιλιάδες αγρότες εκτός επαγγέλματος.
Και όλα αυτά στο όνομα μιας υποτιθέμενης «ευκαιρίας» για προϊόντα ΠΟΠ–ΠΓΕ, που αφορούν μια μικρή μειοψηφία παραγωγών.
Οι υπόλοιποι;
Απλώς περισσεύουν.
Το αφήγημα της Κομισιόν δεν πείθει κανέναν
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μιλά για:
- γεωπολιτική ισορροπία,
- απεξάρτηση από την Κίνα,
- εξαγωγικές ευκαιρίες.
Οι αγρότες μιλούν για:
- λουκέτα,
- εγκατάλειψη χωραφιών,
- κοινωνική ερήμωση.
Και όταν η αντίδραση γίνεται ανεξέλεγκτη, εμφανίζονται τα γνωστά «δώρα»:
- ταμείο κρίσης,
- επιδοτήσεις,
- προσωρινές ενέσεις ρευστότητας.
Ψίχουλα.
Κατευνασμός.
Όχι λύση.
Δεν είναι λάθος πολιτική. Είναι συνειδητή στρατηγική
Η Mercosur δεν είναι «παράπλευρη απώλεια» της παγκοσμιοποίησης.
Είναι εργαλείο.
Εργαλείο για:
- πολυεθνικές,
- βιομηχανικά συμφέροντα,
- ενεργειακούς κολοσσούς,
- μεγάλους παίκτες που δεν έχουν πατρίδα, μόνο ισολογισμούς.
Ο μικρός αγρότης δεν χωράει σε αυτό το μοντέλο.
Η τοπική παραγωγή δεν χωράει.
Η αυτάρκεια δεν χωράει.
Επίλογος
Όταν σε λίγα χρόνια η ελληνική ύπαιθρος θα αδειάζει οριστικά,
όταν τα ράφια θα είναι γεμάτα φθηνά εισαγόμενα και τα χωράφια άδεια,
κανείς δεν θα μπορεί να πει «δεν ξέραμε».
Η Mercosur δεν ήταν λάθος.
Ήταν επιλογή.
Και κάποιοι θα πρέπει να απολογηθούν γι’ αυτήν.