Στη Χίο θρηνούμε 15 νεκρούς.
Και αυτό είναι τραγωδία. Τελεία.
Αλλά άλλο τραγωδία και άλλο η οργανωμένη στοχοποίηση του Λιμενικού, με “ειδήμονες” των παραθύρων να πετάνε ψέματα για να χειραγωγηθεί η κοινή γνώμη.
1) Το ψέμα με τα «Διεθνή Ύδατα»
Λένε: «έπρεπε να γίνει στα διεθνή ύδατα, όχι στα χωρικά».
Μόνο που εκεί… δεν υπάρχουν διεθνή ύδατα.
Χίος – Τσεσμές: απόσταση περίπου 9–10 ναυτικά μίλια.
Με 6 ν.μ. χωρικά ύδατα ανά πλευρά, το πέρασμα είναι Ελληνικά ή Τουρκικά χωρικά ύδατα.
Διεθνή; Πού ακριβώς; Στον αέρα;
Άρα όταν ένας “έγκριτος” λέει τέτοια, δεν κάνει “λάθος”.
Κάνει δουλειά.
2) Η ουσία: ποιος έστειλε το φουσκωτό;
Το φουσκωτό δεν φύτρωσε στη μέση του Αιγαίου.
Ξεκίνησε από την απέναντι πλευρά, από την Τουρκία.
Και εδώ έρχεται η μεγάλη υποκρισία:
Όλοι “ευαίσθητοι” με δάκρυα στην Ελλάδα,
αλλά κανείς δίπλα, στην Τουρκική Πρεσβεία, να ρωτήσει:
- Ποιος άφησε το σκάφος να φύγει;
- Ποιος έκανε τα στραβά μάτια στους διακινητές;
- Ποιος χρησιμοποιεί τις ροές σαν εργαλείο πίεσης;
3) Αν υπάρχουν ευθύνες, να αποδοθούν. Αλλά με στοιχεία.
Δεν είμαστε ανθρωποφάγοι.
Αν υπάρχουν ευθύνες, να βγουν.
Με δεδομένα, όχι με τηλεοπτικά σενάρια.
Γιατί αυτό που γίνεται τώρα, είναι άλλο:
Πρώτα δίκη. Μετά στοιχεία.
Αυτό δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι προπαγάνδα.
- Ποιος στην Τουρκία επέτρεψε την αναχώρηση;
- Ποιοι διακινητές το οργάνωσαν και ποιος τους καλύπτει;
- Γιατί κάποιοι στην Ελλάδα μιλάνε για “διεθνή ύδατα” εκεί που δεν υπάρχουν;
- Ποιο είναι το πραγματικό ζητούμενο; Διάσωση ζωών ή σπίλωση του Λιμενικού;
Η Ελλάδα φυλάει σύνορα.
Και όποιος παίζει παιχνίδια πάνω σε νεκρούς για να χτυπήσει το Λιμενικό,
δεν υπηρετεί την ανθρωπιά.
Υπηρετεί σκοπιμότητες.