Η διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας δεν μοιάζει με “στιγμιαίο πρόβλημα”, αλλά με μόνιμη κατάσταση. Υποστελέχωση, ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ασθενείς που περιμένουν και υγειονομικοί που λιώνουν στις εφημερίες. Κι ενώ η πραγματικότητα γράφεται κάθε μέρα στα ΤΕΠ και στους διαδρόμους, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης επιμένει ότι «όλα πηγαίνουν καλά», ότι «το ΕΣΥ λειτουργεί ρολόι» και ότι οι καταγγελίες είναι «αντικυβερνητική προπαγάνδα». Το πρόβλημα όμως δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι επιχειρησιακό. Και έχει συνέπειες.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ (τι “βλέπει” ο κόσμος)
- Υποστελέχωση που μετατρέπεται σε κανονικότητα: λιγότερα χέρια για περισσότερα περιστατικά.
- Κενά σε ειδικότητες και νοσηλευτές που οδηγούν σε μετακινήσεις, “μπαλώματα” και υπερεφημέρευση.
- Εξουθένωση υγειονομικών: συνεχείς εφημερίες, υπερωρίες, ψυχική και σωματική κατάρρευση.
- Αυξημένο ρίσκο για τον ασθενή: όταν η βάρδια βγαίνει “με το ζόρι”, τα λάθη δεν είναι σενάρια — είναι πιθανότητες.
- Δύο ταχύτητες στην πρόσβαση: όποιος μπορεί πληρώνει, όποιος δεν μπορεί περιμένει.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
- Πόσες οργανικές θέσεις παραμένουν κενές ανά νοσοκομείο και ανά κρίσιμη ειδικότητα;
- Πόσες βάρδιες/εφημερίες καλύπτονται με “αλχημείες” (μετακινήσεις προσωπικού, υπερεφημέρευση, προσωρινές λύσεις);
- Πόσες κλίνες μένουν εκτός λειτουργίας λόγω έλλειψης προσωπικού — και όχι λόγω έλλειψης χώρων;
- Ποιοι δείκτες αποδεικνύουν ότι «το ΕΣΥ λειτουργεί ρολόι»; Λίστες αναμονής, χρόνοι στα ΤΕΠ, ακυρώσεις χειρουργείων, διακομιδές;
- Τι απαντά η πολιτική ηγεσία για την εργασιακή εξουθένωση που διώχνει προσωπικό και αποθαρρύνει νέους γιατρούς/νοσηλευτές;
ΕΥΘΥΝΗ (η πολιτική επιλογή πίσω από το “ατύχημα”)
Η υποστελέχωση δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών:
- όταν οι ελλείψεις παρουσιάζονται ως “αντικυβερνητική προπαγάνδα”, η πραγματικότητα ακυρώνεται αντί να διορθώνεται,
- όταν το σύστημα “κρατιέται” με υπερεργασία και μετακινήσεις, η διοίκηση απλώς μεταφέρει το κόστος στους υγειονομικούς και στους ασθενείς,
- όταν η δημόσια υγεία υποβαθμίζεται, ανοίγει χώρος για λύσεις “από την πίσω πόρτα”: πληρώνεις για να μην περιμένεις.