Δεκάδες κάτοικοι της περιοχής Αλωνακίου προχώρησαν σε επίσημο διάβημα προς τη δημοτική αρχή, καταγγέλλοντας ότι το έργο ανάπλασης στις Λεωφόρους Βενιζέλου και 28ης Οκτωβρίου δεν έλυσε προβλήματα, αλλά γέννησε νέα, πιο επικίνδυνα. Αντί για ασφαλέστερη και λειτουργικότερη καθημερινότητα, περιγράφουν ένα τοπίο κακοσχεδιασμού, σύγχυσης και διαρκούς έκθεσης πεζών και οδηγών σε κίνδυνο.
Η ουσία της καταγγελίας είναι βαριά: σε ένα σημείο με σχολείο, παιδικό σταθμό, ΚΑΠΗ, συλλόγους και λαϊκή αγορά, ο σχεδιασμός εμφανίζεται να αγνόησε στοιχειώδεις ανάγκες κυκλοφορίας, προσβασιμότητας και καθαριότητας. Οι κάτοικοι μιλούν για διαβάσεις ανεπαρκείς, σήμανση παραπλανητική, πεζοδρόμια προβληματικά και κάδους τοποθετημένους σαν πρόχειρο μπάλωμα πάνω σε ένα έργο που παρουσιάστηκε ως αναβάθμιση.
Διαβάσεις-βιτρίνα, ασφάλεια υπό κατάρρευση
Στις διασταυρώσεις της 28ης Οκτωβρίου με τις οδούς Ωρίωνος και Κουρητών, οι νέες νησίδες, σύμφωνα με τους κατοίκους, άφησαν πίσω τους διαβάσεις τόσο στενές ώστε ο πεζός να μην προστατεύεται ουσιαστικά από τη διερχόμενη κυκλοφορία. Δεν πρόκειται, λένε, για μια τεχνική ατέλεια χωρίς σημασία, αλλά για ένα καθημερινό πρόβλημα ασφαλείας, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου κινούνται παιδιά, ηλικιωμένοι και οικογένειες.
Αντίστοιχα, στη συμβολή με την οδό Δρυόπων, η κατάργηση παλαιότερης διάβασης μετατρέπει την απλή μετακίνηση σε δοκιμασία. Ο πολίτης είτε θα αναγκαστεί να κάνει άσκοπες παρακάμψεις είτε θα επιχειρήσει να ανέβει και να κατέβει κράσπεδα, σαν να μην υπήρξε ποτέ σοβαρός σχεδιασμός για ανθρώπους με πραγματικές ανάγκες και πραγματική καθημερινότητα.
Σήμανση-μπάχαλο και ποδηλατόδρομος-παγίδα
Η εικόνα που περιγράφεται για την οδική σήμανση είναι αποκαλυπτική. Πινακίδες παλαιότερης φάσης, που είχαν τοποθετηθεί κατά την έναρξη των έργων, παραμένουν ακόμη στη θέση τους, θολώνοντας αντί να ξεκαθαρίζουν το τοπίο. Το αποτέλεσμα είναι οδηγοί να μπερδεύονται, να επιχειρούν λανθασμένες κινήσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις να εισέρχονται στον ποδηλατόδρομο ή ακόμη και στο πεζοδρόμιο, στην προσπάθειά τους να κατευθυνθούν προς την Ωρίωνος.
Οι κάτοικοι σημειώνουν ήδη ατυχήματα με υλικές ζημιές. Και εδώ βρίσκεται το πιο ανησυχητικό στοιχείο: όταν ένα έργο “ανάπλασης” παράγει περισσότερη σύγχυση από όση αφαιρεί, τότε δεν μιλάμε για αναβάθμιση χώρου, αλλά για μηχανισμό παραγωγής κινδύνου. Και αυτό αποκτά ακόμη βαρύτερη διάσταση όταν στην ίδια ζώνη συνυπάρχουν δημοτικό σχολείο, παιδικός σταθμός, ΚΑΠΗ, πολιτιστικός σύλλογος, σκακιστικός όμιλος και η προσωρινή λαϊκή αγορά της Τρίτης.
Κάδοι χωρίς θέση, πεζοδρόμια χωρίς λογική
Στο πεδίο της καθαριότητας, η καταγγελία χτυπά στην καρδιά του σχεδιασμού. Οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι κατά την κατασκευή των νέων πεζοδρομίων δεν προβλέφθηκαν καν εσοχές για κάδους απορριμμάτων και ανακύκλωσης. Έτσι, έξι κάδοι κατέληξαν συγκεντρωμένοι στη συμβολή των οδών Ωρίωνος και Δρυόπων, φορτώνοντας σε ολόκληρη τη γειτονιά μια δυσλειτουργία που μοιάζει περισσότερο με πρόχειρη διαχείριση παρά με μελετημένη παρέμβαση.
Σαν να μην έφτανε αυτό, η χωροθέτηση των κάδων και η παρουσία σταθμευμένων οχημάτων αναγκάζουν συχνά τα απορριμματοφόρα να κινούνται με όπισθεν για να ολοκληρώσουν την αποκομιδή. Παράλληλα, οι δημότες καταγγέλλουν αστοχίες στην ίδια την κατασκευή των πεζοδρομίων: κακή συναρμογή με τις πρασιές των οικοδομών και κυβόλιθοι τοποθετημένοι χωρίς αρμούς, που εμποδίζουν την επίπεδη και ασφαλή όδευση. Με άλλα λόγια, ένα έργο που υποτίθεται ότι ήρθε να βελτιώσει τον δημόσιο χώρο, καταγγέλλεται ότι έφτιαξε εμπόδια εκεί όπου έπρεπε να εξασφαλίζει ροή, πρόσβαση και ασφάλεια.
Το πιο βαρύ στην υπόθεση δεν είναι μόνο οι κακοτεχνίες. Είναι ότι σε μια περιοχή με παιδιά, ηλικιωμένους, συλλογική δραστηριότητα και αυξημένη καθημερινή κίνηση, η δημοτική αρχή εμφανίζεται να παρέδωσε μια ανάπλαση που οι ίδιοι οι κάτοικοι περιγράφουν ως επικίνδυνη, δυσλειτουργική και πρόχειρη. Κι όταν οι δημότες φτάνουν να ζητούν έλεγχο σε συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση έργο για να αποκατασταθούν τα αυτονόητα, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Γιατί μια πόλη δεν εκτίθεται μόνο από τα έργα που δεν κάνει. Εκτίθεται ακόμη περισσότερο από τα έργα που κάνει λάθος.