Κάθε Δευτέρα του Πάσχα, στο προαύλιο του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γεωργίου στο Αλιβέρι, αναβιώνει ένα από τα πιο ιδιαίτερα και ζωντανά τοπικά έθιμα της περιοχής: ο «Χορός της Καμάρας».
Πρόκειται για έναν παραδοσιακό κυκλικό χορό που ξεκινά αμέσως μετά τον Εσπερινό της Αγάπης, όταν οι κάτοικοι σχηματίζουν μια συμβολική «καμάρα», μια αψίδα χαράς και ενότητας, και τραγουδούν παλιά παραδοσιακά τραγούδια, γιορτάζοντας την Ανάσταση με τρόπο βαθιά κοινοτικό και βιωματικό.
Το έθιμο δεν είναι απλώς μια λαϊκή εκδήλωση. Είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία του ίδιου του ναού και με τη συλλογική μνήμη του Αλιβερίου. Σύμφωνα με την παράδοση, η απαρχή του τοποθετείται γύρω στο 1863, όταν οι πρόγονοι της περιοχής, αρκετά χρόνια μετά την απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό, αποφάσισαν να προχωρήσουν στην ανοικοδόμηση του δεύτερου ναού του Αγίου Γεωργίου.
Για την ολοκλήρωση του έργου κλήθηκαν να εργαστούν Ηπειρώτες μάστορες, κυρίως Αρτινοί, γνωστοί για την τέχνη και τη δεξιοτεχνία τους στην οικοδομή. Όταν οι εργασίες τελείωσαν, η χαρά για την αποπεράτωση του ναού ήταν τόσο μεγάλη, ώστε οι μάστορες και οι κάτοικοι χόρεψαν έναν ιδιαίτερο χορό, τον δικό τους «Χορό της Καμάρας». Από τότε, ο χορός αυτός πέρασε από γενιά σε γενιά και διατηρήθηκε ως αναπόσπαστο κομμάτι της πασχαλινής ταυτότητας του Αλιβερίου.
Ο «Χορός της Καμάρας» παραμένει έως σήμερα κάτι πολύ περισσότερο από ένα έθιμο. Είναι μια ζωντανή γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, μια τελετουργία που κρατά ζωντανή την ιστορική συνέχεια, την πίστη και την τοπική παράδοση. Στο Αλιβέρι, η Δευτέρα του Πάσχα δεν είναι μόνο ημέρα γιορτής. Είναι ημέρα μνήμης, κοινότητας και πολιτισμού.
Γι’ αυτό και κάθε χρόνο, κάτω από τη σκιά του Αγίου Γεωργίου, η «Καμάρα» δεν στήνεται απλώς για να χορευτεί. Στήνεται για να θυμίσει πως οι τόποι αντέχουν όσο κρατούν ζωντανά τα έθιμά τους.
video: Facebook