Σκληρή δημόσια παρέμβαση με φόντο τη Νέα Αρτάκη, τον Δήμο Χαλκιδέων και μια σχέση εμπιστοσύνης που, όπως καταγγέλλεται, προδόθηκε από συμπεριφορές εξουσίας
Μια ιδιαίτερα αιχμηρή δημόσια παρέμβαση έρχεται να ταράξει τα νερά στη Νέα Αρτάκη και στον Δήμο Χαλκιδέων, με επίκεντρο αντιδήμαρχο της περιοχής και τη συμπεριφορά που, σύμφωνα με την καταγγελία, επέδειξε δημόσια.
Το κείμενο δεν περιορίζεται σε μια προσωπική ενόχληση. Περιγράφει μια βαθύτερη πολιτική και ηθική ρήξη: ανάμεσα σε ανθρώπους που, όπως αναφέρεται, στήριξαν πρόσωπα και καταστάσεις επί χρόνια, και σε αιρετούς που σήμερα εμφανίζονται να ξεχνούν ποιοι στάθηκαν δίπλα τους όταν ζητούσαν βοήθεια.
Η μνήμη της πόλης και η αχαριστία της εξουσίας
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον πατέρα ενός εκ των αντιδημάρχων της Νέας Αρτάκης, ο οποίος είχε διατελέσει δήμαρχος της περιοχής. Σύμφωνα με την ανάρτηση, στο γραφείο του υπήρχε συγκεκριμένη φωτογραφία, ως σύμβολο μιας σχέσης σεβασμού, συνεργασίας και πολιτικής διαδρομής πολλών ετών.
Ο συντάκτης της παρέμβασης υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος αυτός «έχασε τα πάντα» επειδή θέλησε να προσφέρει στην πόλη του. Και ξεκαθαρίζει ότι η προσωπική ή πολιτική του φθορά δεν προήλθε από εκείνον, αλλά από ανθρώπους που, όπως καταγγέλλει, αποδείχθηκαν αχάριστοι.
Το μήνυμα είναι σαφές: η τοπική πολιτική δεν είναι μόνο καρέκλες, αξιώματα και μισθοί. Είναι σχέσεις, μνήμη, αξιοπρέπεια και ευθύνη.
«Περίμενα μια συγγνώμη – δεν ήρθε ποτέ»
Το πιο αιχμηρό σημείο της δημόσιας τοποθέτησης αφορά τη στάση του αντιδημάρχου μετά από περιστατικό που χαρακτηρίζεται «απαράδεκτο» και «αλαζονικό».
Ο συντάκτης αναφέρει ότι περίμενε επί ώρες έστω ένα τηλεφώνημα συγγνώμης. Υπενθυμίζει, μάλιστα, ότι ο ίδιος άνθρωπος είχε ζητήσει στο παρελθόν πολιτική και προσωπική βοήθεια, ακόμη και κατά την προεκλογική περίοδο.
Και εκεί ακριβώς μπαίνει το πολιτικό μαχαίρι στο κόκαλο: άλλο να ζητάς στήριξη όταν τη χρειάζεσαι και άλλο να επιδεικνύεις αλαζονεία όταν αποκτάς θέση εξουσίας.
Η αντιδημαρχία δεν είναι ασυλία
Η παρέμβαση καταλογίζει στον αντιδήμαρχο ανικανότητα, πολιτική αχαριστία και συμπεριφορά που δεν συνάδει με δημόσιο αξίωμα. Με σκληρό τρόπο, τίθεται το ερώτημα αν ο συγκεκριμένος αιρετός εκπροσωπεί ουσιαστικά τη Νέα Αρτάκη ή αν απλώς κατέχει μια θέση στο δημοτικό σχήμα.
Το μήνυμα προς τον ίδιο είναι ευθύ: αν δεν υπάρξει δημόσια συγγνώμη, η υπόθεση δεν θα κλείσει. Θα συνεχιστεί πολιτικά, ονομαστικά και δημόσια.
Και αυτό είναι ίσως το πιο βαρύ σημείο της υπόθεσης. Διότι όταν ένας αιρετός χάνει την επαφή με την κοινωνία που τον στήριξε, τότε δεν έχει απέναντί του μόνο έναν άνθρωπο. Έχει απέναντί του τη μνήμη μιας ολόκληρης τοπικής διαδρομής.
Το πολιτικό πρόβλημα πίσω από την προσωπική σύγκρουση
Η Νέα Αρτάκη δεν χρειάζεται αντιδημάρχους που λειτουργούν με έπαρση. Χρειάζεται ανθρώπους με σεβασμό, παρουσία, δουλειά και λογοδοσία.
Ο Δήμος Χαλκιδέων δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τις δημοτικές θέσεις ως εσωτερικές ισορροπίες και προσωπικές εξυπηρετήσεις. Κάθε αντιδήμαρχος κρίνεται καθημερινά: από τη συμπεριφορά του, από την αποτελεσματικότητά του, από τη σχέση του με τους πολίτες και από την ικανότητά του να εκπροσωπεί την περιοχή του.
Όταν η πολιτική στήριξη μετατρέπεται σε αχαριστία και η δημόσια θέση σε αλαζονεία, τότε η συγγνώμη δεν είναι αδυναμία. Είναι το ελάχιστο ίχνος πολιτικού πολιτισμού.
Η Νέα Αρτάκη δεν είναι σκαλοπάτι για αξιώματα. Είναι πόλη με μνήμη.
Και όσοι νομίζουν ότι μπορούν να ζητούν βοήθεια όταν είναι αδύναμοι και να δείχνουν αλαζονεία όταν αποκτούν καρέκλα, κάνουν μεγάλο λάθος.
Γιατί στην τοπική κοινωνία όλα γράφονται.
Και κάποια στιγμή, όλα επιστρέφουν