Η Δημοτική Αρχή ζήτησε νομική διερεύνηση για προσφυγή στο ΣτΕ, την ίδια ώρα όμως εμφανίστηκε να επιρρίπτει ευθύνες σε όσους ανέδειξαν δημόσια το θέμα των αδειοδοτήσεων
Μια συνεδρίαση με έντονο πολιτικό παρασκήνιο, αντιφάσεις και σοβαρά ερωτήματα πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο, με αντικείμενο τις αδειοδοτήσεις για εγκαταστάσεις μπαταριών στη Δημοτική Ενότητα Κηρέως.
Από τη μία πλευρά, η Δημοτική Αρχή εισηγήθηκε —και το Δημοτικό Συμβούλιο αποδέχθηκε ομόφωνα— να δοθεί εντολή σε δικηγόρο ώστε να διερευνηθεί το ενδεχόμενο προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Από την άλλη, στη συζήτηση που ακολούθησε, επιχειρήθηκε να μεταφερθεί η πολιτική πίεση όχι προς όσους προώθησαν ή έλαβαν τις άδειες, αλλά προς τους πολίτες και τους αιρετούς που ανέδειξαν το θέμα.
Και εκεί αρχίζει το πολιτικό παράδοξο.
Απόφαση για διερεύνηση προσφυγής στο ΣτΕ
Για τις μπαταρίες που έχουν αδειοδοτηθεί στη Δημοτική Ενότητα Κηρέως, η Δημοτική Αρχή πρότεινε να εξεταστεί νομικά το ενδεχόμενο προσφυγής στο ΣτΕ. Η πρόταση έγινε δεκτή ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο, αν και, όπως ειπώθηκε στη συνεδρίαση, πρόκειται για δύσκολη υπόθεση.
Η Λαϊκή Συσπείρωση, από την πλευρά της, πρότεινε επιπλέον να σταλεί επιστολή προς την Περιφέρεια και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, με την οποία ο Δήμος να δηλώνει καθαρά ότι είναι αντίθετος σε νέες αδειοδοτήσεις. Παράλληλα, πρότεινε να κληθούν τα τοπικά συμβούλια των χωριών να λάβουν επίσημη θέση, καθώς μια τέτοια στάση θα μπορούσε να ενισχύσει τη θέση του Δήμου σε ενδεχόμενη δικαστική διαδικασία.
Πρόκειται για πρόταση με σαφή πολιτική και θεσμική λογική: αν ο Δήμος θέλει πράγματι να εμφανιστεί απέναντι σε νέες εγκαταστάσεις, δεν αρκεί μια γενική νομική διερεύνηση. Χρειάζεται καθαρή πολιτική απόφαση, τεκμηρίωση και κινητοποίηση των τοπικών κοινοτήτων.
Το «αναγκαίο κακό» και οι αντιφάσεις
Στη συνέχεια, όμως, τα μηνύματα που δόθηκαν ήταν αντιφατικά.
Ο αντιδήμαρχος Άγγελος Κωνσταντινάκης φέρεται να χαρακτήρισε τις μπαταρίες «αναγκαίο κακό», προσθέτοντας ότι εφόσον υπάρξουν κάποια όρια, «τότε να τις δεχτούμε». Παράλληλα, φέρεται να δήλωσε ότι «είμαστε υπέρ των ΑΠΕ για το κοινό καλό».
Η τοποθέτηση αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Διότι δεν μπορεί, την ίδια στιγμή, ένας Δήμος να εμφανίζεται έτοιμος να διερευνήσει προσφυγή στο ΣτΕ και ταυτόχρονα να στέλνει μήνυμα αποδοχής υπό προϋποθέσεις.
Αν η θέση είναι «όχι σε νέες αδειοδοτήσεις», τότε πρέπει να ειπωθεί καθαρά. Αν η θέση είναι «ναι, αλλά με όρια», τότε η νομική διερεύνηση μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια εκτόνωσης των αντιδράσεων παρά με ουσιαστική πολιτική επιλογή.
Και αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί δυσπιστία στους πολίτες.
Δεν γνώριζαν, αλλά κατηγόρησαν όσους γνώριζαν;
Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η στάση απέναντι σε όσους ανέδειξαν το θέμα.
Ο Δήμαρχος κ. Τσαπουρνιώτης δήλωσε ότι δεν γνώριζε τίποτα για τις αδειοδοτήσεις και ότι δεν είχε καμία ενημέρωση. Ανέφερε επίσης ότι δεν είναι γνωστό ποια άτομα ή ποιες εταιρείες έχουν πάρει τις σχετικές άδειες.
Την ίδια στιγμή, όμως, σύμφωνα με όσα καταγγέλθηκαν στη συνεδρίαση, επιτέθηκε πολιτικά σε όσους έφεραν το ζήτημα στη δημοσιότητα, χαρακτηρίζοντάς τους περίπου ως πρόσωπα που διασπείρουν ψεύδη και προκαλούν ανησυχία στην περιοχή.
Παρόμοια στάση φέρεται να κράτησε και ο κ. Κατσιαμάκας, ο οποίος μίλησε για «πολιτική σπέκουλα» από «5 άτομα» και για διασπορά ανησυχίας στους κατοίκους. Μάλιστα, σύμφωνα με την καταγγελία, στο στόχαστρο μπήκε και η δημοτική σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης, Νέλλη Ψαρρού.
Εδώ υπάρχει το κρίσιμο ερώτημα: εάν πράγματι η Δημοτική Αρχή δεν γνώριζε, τότε γιατί κατηγορεί εκείνους που έψαξαν, βρήκαν και δημοσιοποίησαν τα στοιχεία;
Τα επίσημα έγγραφα και η πολιτική ουσία
Η κ. Ψαρρού, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, απάντησε διαβάζοντας επίσημα έγγραφα μέσα στην αίθουσα. Όπως υποστήριξε, οι αιτήσεις για τις άδειες των μπαταριών ήρθαν στη δημοσιότητα έπειτα από προσωπική της έρευνα.
Αν αυτό ισχύει, τότε η Δημοτική Αρχή δεν είχε απέναντί της «συκοφάντες». Είχε απέναντί της πολίτες και αιρετούς που έκαναν αυτό που όφειλε να έχει κάνει πρώτη η ίδια: να ψάξει, να ενημερωθεί και να ενημερώσει τους δημότες.
Και αν το θέμα είναι τόσο σοβαρό ώστε να εξετάζεται προσφυγή στο ΣτΕ, τότε η ανάδειξή του δεν αποτελεί πρόβλημα. Αποτελεί υπηρεσία προς την τοπική κοινωνία.
Το να μετατρέπεται η ενημέρωση σε κατηγορία και η δημοσιοποίηση σε «σπέκουλα» δείχνει πολιτική αμηχανία. Δείχνει ενόχληση όχι μόνο για το περιεχόμενο του θέματος, αλλά κυρίως για το γεγονός ότι το θέμα μαθεύτηκε.
Η στάση Κατσιαμάκα και η πολιτική σύμπλευση
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η στάση της παράταξης Κατσιαμάκα, η οποία, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, εμφανίστηκε περισσότερο ως αρωγός της Δημοτικής Αρχής παρά ως αντιπολίτευση.
Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, η μείζων αντιπολίτευση θα όφειλε να ζητήσει πλήρη διαφάνεια, πλήρη κατάλογο αδειοδοτήσεων, ενημέρωση των τοπικών κοινοτήτων και καθαρή πολιτική θέση του Δήμου.
Αντί γι’ αυτό, φέρεται να υιοθέτησε τη γραμμή περί «πολιτικής σπέκουλας» και «ανησυχίας» που δήθεν προκλήθηκε από λίγους.
Όμως η ανησυχία των πολιτών δεν γεννήθηκε από την ενημέρωση. Γεννήθηκε από τις αδειοδοτήσεις. Γεννήθηκε από την αίσθηση ότι αποφάσεις που αφορούν τον τόπο τους προχωρούν χωρίς επαρκή δημόσια συζήτηση.
Το πραγματικό ερώτημα
Το ζήτημα δεν είναι αν κάποιοι πολίτες μίλησαν.
Το ζήτημα είναι ποιος γνώριζε, ποιος δεν γνώριζε, ποιος όφειλε να γνωρίζει και γιατί οι δημότες ενημερώθηκαν από προσωπικές έρευνες και όχι από τον ίδιο τον Δήμο.
Το ζήτημα είναι αν πίσω από τις άδειες υπάρχουν φυσικά πρόσωπα, εταιρείες ή μεγαλύτερα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Το ζήτημα είναι αν ο Δήμος θα περιοριστεί σε μια αόριστη νομική διερεύνηση ή αν θα πάρει καθαρή πολιτική θέση απέναντι σε νέες εγκαταστάσεις.
Και, κυρίως, το ζήτημα είναι αν η Δημοτική Αρχή θεωρεί τους ενεργούς πολίτες συμμάχους της κοινωνίας ή ενοχλητικούς μάρτυρες μιας υπόθεσης που δεν έπρεπε να ανοίξει.
Η υπόθεση των μπαταριών στον Κηρέα δεν είναι μόνο θέμα αδειοδοτήσεων. Είναι θέμα δημοκρατίας, διαφάνειας και σεβασμού προς την τοπική κοινωνία.
Όταν ένας Δήμος δηλώνει ότι δεν γνώριζε, αλλά την ίδια ώρα κατηγορεί όσους έψαξαν και ενημέρωσαν, τότε το πρόβλημα δεν είναι οι πολίτες.
Το πρόβλημα είναι η διοίκηση που ενοχλείται όταν οι πολίτες κάνουν αυτό που εκείνη δεν έκανε: να φέρουν την αλήθεια στο φως.