Το νέο λιμάνι, οι πολιτικές ευθύνες και η τοπική κοινωνία που αρνείται να γίνει θεατής στον ίδιο της τον τόπο
Στο Βαθύ Αυλίδας οι κάτοικοι δίνουν τον δικό τους αγώνα. Έναν αγώνα καθημερινό, δύσκολο και απολύτως δικαιολογημένο. Αγωνίζονται για την ποιότητα ζωής τους, για το περιβάλλον, για την υγεία, για την ασφάλεια, για την καθημερινότητα των οικογενειών τους.
Και την ίδια ώρα, λίγα μέτρα πιο δίπλα, προωθούνται και στήνονται έργα-μεγαθήρια.
Αυτή είναι η μεγάλη αντίφαση που κανείς δεν μπορεί να κρύψει κάτω από το χαλί.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι κάτοικοι, που φωνάζουν, ρωτούν, ανησυχούν και ζητούν καθαρές απαντήσεις. Από την άλλη πλευρά βρίσκονται μεγάλα σχέδια, μεγάλες υποδομές, μεγάλες εξαγγελίες και ένα νέο λιμάνι που πολιτικά έχει συνδεθεί με τον πρώην υφυπουργό και βουλευτή Εύβοιας, Σίμο Κεδίκογλου.
Και εδώ τα πράγματα πρέπει να ειπωθούν καθαρά.
Η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι μονόλογος. Δεν μπορεί να αποφασίζεται πίσω από κλειστές πόρτες, να παρουσιάζεται με ωραίες λέξεις και μετά να ζητείται από την τοπική κοινωνία απλώς να χειροκροτήσει.
Δεν μπορεί οι κάτοικοι να ζουν την αγωνία στο πετσί τους και κάποιοι άλλοι να μιλούν μόνο για «πρόοδο», «επενδύσεις», «αναβάθμιση» και «νέες προοπτικές».
Το ερώτημα είναι απλό:
Ανάπτυξη για ποιον;
Για τους ανθρώπους που ζουν στο Βαθύ ή για όσους βλέπουν την περιοχή μόνο ως χάρτη έργων, λιμανιών, εγκαταστάσεων και επιχειρηματικών σχεδιασμών;
Το Βαθύ δεν είναι άδειο οικόπεδο. Δεν είναι πεδίο πειραματισμών. Δεν είναι μια κουκκίδα πάνω σε έναν τεχνικό φάκελο. Είναι ένας τόπος με ανθρώπους, σπίτια, οικογένειες, παιδιά, μνήμες, αγωνίες και δικαιώματα.
Όταν δίπλα σε μια κοινωνία που διαμαρτύρεται προχωρούν μεγάλες παρεμβάσεις, το ελάχιστο που απαιτείται είναι πλήρης ενημέρωση. Όχι μισόλογα. Όχι γενικόλογες διαβεβαιώσεις. Όχι επικοινωνιακές φωτογραφίες. Όχι δηλώσεις για κατανάλωση.
Καθαρές απαντήσεις χρειάζονται.
Ποιες είναι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις;
Ποιες είναι οι επιπτώσεις στην καθημερινότητα των κατοίκων;
Ποια είναι τα αντισταθμιστικά οφέλη για την περιοχή;
Ποιος εγγυάται ότι το Βαθύ δεν θα σηκώσει μόνο το βάρος, χωρίς να δει κανένα πραγματικό όφελος;
Ποιος ακούει πραγματικά την τοπική κοινωνία;
Και κυρίως: γιατί κάθε φορά που έρχεται ένα μεγάλο έργο, οι κάτοικοι καλούνται να αποδείξουν ότι δεν είναι εχθροί της ανάπτυξης;
Όχι. Οι κάτοικοι του Βαθέος δεν είναι εχθροί της ανάπτυξης. Είναι οι πρώτοι που έχουν δικαίωμα να ξέρουν. Είναι οι πρώτοι που έχουν δικαίωμα να ρωτούν. Είναι οι πρώτοι που έχουν δικαίωμα να ελέγχουν. Είναι οι πρώτοι που έχουν δικαίωμα να απαιτούν σεβασμό.
Γιατί αυτοί θα ζήσουν με τις συνέπειες κάθε απόφασης.
Όχι οι υπουργοί.
Όχι οι πρώην υπουργοί.
Όχι οι παράγοντες που εμφανίζονται στις ανακοινώσεις και μετά εξαφανίζονται από την καθημερινότητα.
Όχι όσοι φωτογραφίζονται μπροστά στα έργα, αλλά δεν μένουν δίπλα τους.
Η πολιτική δεν μπορεί να πανηγυρίζει για μεγάλα έργα όταν δεν έχει πρώτα κοιτάξει στα μάτια τους ανθρώπους που επηρεάζονται από αυτά.
Και εδώ δεν υπάρχει χώρος για βολική σιωπή.
Η δήμαρχος Χαλκιδέων, Έλενα Βάκα, οφείλει να τοποθετηθεί καθαρά. Ο Δήμος Χαλκιδέων δεν μπορεί να παρακολουθεί ως απλός θεατής όσα συμβαίνουν στην Αυλίδα και στο Βαθύ. Δεν μπορεί οι κάτοικοι να ζητούν απαντήσεις και η δημοτική αρχή να περιορίζεται σε γενικές αναφορές ή σε αποστάσεις ασφαλείας. Το Βαθύ είναι κομμάτι του Δήμου. Οι κάτοικοι είναι δημότες. Και ο Δήμος οφείλει να είναι μπροστά, όχι πίσω από τις εξελίξεις.
Το ίδιο ισχύει και για τον περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας, Φάνη Σπανό. Η Περιφέρεια δεν μπορεί να εμφανίζεται μόνο όταν υπάρχουν εγκαίνια, κορδέλες, φωτογραφίες και δελτία Τύπου. Όταν μια περιοχή σηκώνει βάρη, όταν τίθενται ζητήματα περιβάλλοντος, υποδομών, κυκλοφορίας, ποιότητας ζωής και ισόρροπης ανάπτυξης, η Περιφέρεια έχει ευθύνη να μιλήσει καθαρά. Να πει τι γνωρίζει, τι εγκρίνει, τι ελέγχει και τι διασφαλίζει.
Και φυσικά, ευθύνη έχουν όλοι οι βουλευτές της Εύβοιας. Όχι μόνο ένας. Όλοι.
Δεν γίνεται να θυμούνται την Αυλίδα και το Βαθύ μόνο προεκλογικά. Δεν γίνεται να ζητούν την ψήφο των πολιτών και μετά, όταν οι πολίτες ζητούν στήριξη, να ψάχνουμε να βρούμε ποιος μίλησε, ποιος ρώτησε, ποιος πίεσε, ποιος στάθηκε δίπλα στην τοπική κοινωνία.
Οι βουλευτές της Εύβοιας οφείλουν να πάρουν θέση δημόσια.
Στηρίζουν τον αγώνα των κατοίκων;
Ζητούν πλήρη ενημέρωση;
Ζητούν περιβαλλοντικές εγγυήσεις;
Ζητούν διαφάνεια για το νέο λιμάνι και τις μεγάλες παρεμβάσεις στην περιοχή;
Θα απαιτήσουν απαντήσεις από τα αρμόδια υπουργεία;
Ή θα συνεχίσουν να κρύβονται πίσω από τη λέξη «ανάπτυξη», λες και αυτή η λέξη αρκεί για να σβήσει κάθε ανησυχία;
Και αυτό αφορά ιδιαίτερα τον Σίμο Κεδίκογλου, αφού το νέο λιμάνι έχει συνδεθεί πολιτικά με τη δική του διαδρομή και τις δικές του παρεμβάσεις. Οφείλει λοιπόν να απαντήσει καθαρά: ποια είναι η θέση του απέναντι στις ανησυχίες των κατοίκων; Θεωρεί δικαιολογημένο τον αγώνα τους; Θα ζητήσει πλήρη ενημέρωση και εγγυήσεις; Θα σταθεί δίπλα στην τοπική κοινωνία ή θα συνεχίσει να βλέπει το έργο μόνο μέσα από την πλευρά της πολιτικής προβολής;
Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα.
Είναι στάση.
Το Βαθύ δεν ζητά χάρη από κανέναν. Ζητά σεβασμό.
Ζητά να μη μετατραπεί σε παράπλευρη απώλεια μιας δήθεν μεγάλης ανάπτυξης.
Ζητά να μη γίνει πίσω αυλή μεγάλων σχεδιασμών, χωρίς ουσιαστική λογοδοσία και χωρίς πραγματική συμμετοχή των κατοίκων.
Ζητά να μην αποφασίζουν άλλοι για αυτό, χωρίς αυτό.
Αν κάποιοι θέλουν να μιλούν για ανάπτυξη, ας ξεκινήσουν από το βασικό: ανάπτυξη χωρίς κοινωνική συναίνεση, χωρίς περιβαλλοντική ασφάλεια, χωρίς διαφάνεια και χωρίς σεβασμό στην τοπική κοινωνία δεν είναι ανάπτυξη.
Είναι επιβολή.
Και στο Βαθύ Αυλίδας, οι κάτοικοι έχουν κάθε λόγο να μη σωπάσουν.
Γιατί όταν δίπλα σου στήνονται έργα-μεγαθήρια και εσύ καλείσαι απλώς να τα δεχθείς, τότε ο αγώνας δεν είναι επιλογή.
Είναι υποχρέωση απέναντι στον τόπο σου.