Αναφορές για αμφισβήτηση Ανδρουλάκη, συνεργασία ΝΔ–ΠΑΣΟΚ και πολιτικές «διευθετήσεις» που απαιτούν άμεσες, καθαρές απαντήσεις
Δεν είναι παράνομο να δειπνούν πολιτικοί αντίπαλοι. Δεν είναι ούτε πρωτοφανές να συζητούν στελέχη διαφορετικών κομμάτων για τις πολιτικές εξελίξεις. Όταν όμως γύρω από ένα ιδιωτικό δείπνο κορυφαίων κυβερνητικών και κομματικών παραγόντων διατυπώνονται καταγγελίες για σχεδιασμό της επόμενης κυβέρνησης, αμφισβήτηση εκλεγμένων αρχηγών και πιθανές πολιτικές «διευθετήσεις», τότε το θέμα παύει να είναι κοινωνικό.
Γίνεται βαθιά πολιτικό και θεσμικό.
Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, πραγματοποιήθηκε δείπνο στο οποίο συμμετείχαν ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, η υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ Άννα Διαμαντοπούλου και ο βουλευτής Μανώλης Χριστοδουλάκης.
Η συνάντηση φέρεται να έγινε στην πρώην κατοικία του Σταύρου Ψυχάρη, η οποία σήμερα ανήκει σε κορυφαίο επιχειρηματία. Στο τραπέζι φέρονται να τέθηκαν σενάρια αμφισβήτησης του Νίκου Ανδρουλάκη μετά την πρώτη εκλογική αναμέτρηση, αλλά και ενδεχόμενης μετεκλογικής συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ.
Οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν επιβεβαιωθεί επισήμως από τους εμπλεκομένους. Είναι, όμως, τόσο συγκεκριμένες και τόσο σοβαρές, ώστε δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με σιωπή ή αόριστες διαψεύσεις.
Ποιος σχεδιάζει την επόμενη κυβέρνηση;
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο τι έφαγαν ή ποιος πλήρωσε τον λογαριασμό. Το κρίσιμο είναι εάν πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες σχεδιάζουν την επόμενη ημέρα πριν ακόμη αποφασίσουν οι πολίτες.
Συζητήθηκε πράγματι η απομάκρυνση ή η αμφισβήτηση του Νίκου Ανδρουλάκη; Εξετάστηκε κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ–ΠΑΣΟΚ; Είχε ενημερωθεί η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ; Με ποια πολιτική ιδιότητα συμμετείχαν η Άννα Διαμαντοπούλου και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης; Και, κυρίως, ποιος ήταν ο ρόλος του επιχειρηματικού παράγοντα που φέρεται να φιλοξένησε τη συνάντηση;
Τα ερωτήματα αυτά δεν αποτελούν συνωμοσιολογία. Προκύπτουν ευθέως από τις πληροφορίες που δημοσιοποιήθηκαν και απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις.
Γιατί, εάν κάποιοι αποφασίζουν κυβερνήσεις, αρχηγούς και συνεργασίες πίσω από κλειστές πόρτες, τότε οι εκλογές κινδυνεύουν να μετατραπούν σε μια τυπική διαδικασία επικύρωσης προειλημμένων αποφάσεων.
Η βαριά καταγγελία περί «παραγραφής»
Οι σχετικές πληροφορίες προχωρούν ακόμη περισσότερο, συνδέοντας το φερόμενο πολιτικό σχέδιο με επιδιώξεις «πολιτικής χάριτος» και παραγραφής υποθέσεων, με ιδιαίτερη αναφορά στις υποκλοπές και στα Τέμπη.
Πρόκειται για εξαιρετικά βαρύ ισχυρισμό. Δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως αποδεδειγμένο γεγονός χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία. Δεν μπορεί, όμως, ούτε να περάσει απαρατήρητος.
Άλλο πράγμα η θεμιτή αναζήτηση κυβερνητικών συνεργασιών και εντελώς διαφορετικό η συγκρότηση μιας κυβέρνησης με στόχο την πολιτική ή θεσμική προστασία προσώπων από ανοιχτές υποθέσεις. Το πρώτο ανήκει στη δημοκρατική διαδικασία. Το δεύτερο, εάν αποδεικνυόταν, θα συνιστούσε ευθεία πρόκληση προς τη Δικαιοσύνη και την κοινωνία.
Γι’ αυτό χρειάζονται καθαρές απαντήσεις:
Έγινε το δείπνο; Ποιοι συμμετείχαν; Τι συζητήθηκε; Υπήρξε αναφορά σε εκλογική συνεργασία ΝΔ–ΠΑΣΟΚ; Συζητήθηκε η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ; Υπήρξε οποιαδήποτε αναφορά σε παραγραφές, ασυλίες ή πολιτικές διευθετήσεις;
Η δημοκρατία δεν λειτουργεί με υπαινιγμούς, μυστικά δείπνα και διαρροές. Λειτουργεί με διαφάνεια και λογοδοσία.
Οι κυβερνήσεις δεν μαγειρεύονται στις βίλες της οικονομικής εξουσίας. Αποφασίζονται στις κάλπες από τους πολίτες.
Όποιος πιστεύει το αντίθετο, δεν σχεδιάζει απλώς μια συνεργασία. Σχεδιάζει την παράκαμψη της ίδιας της λαϊκής ετυμηγορίας.