Η μεταγραφή στην Ντόρτμουντ μπορεί να αποφέρει έως 32 εκατ. ευρώ, αλλά η αποχώρηση του 23χρονου άσου προκάλεσε κατάληψη στα γραφεία της ΠΑΕ – Η υπερηφάνεια για ένα δημιούργημα των ακαδημιών δεν πρέπει να χαθεί μέσα στην οργή
Πηγή: Γιώργος Πύργαρης
Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας έκανε το μεγάλο βήμα. Από την Τούμπα και τον ΠΑΟΚ περνά στη Μπορούσια Ντόρτμουντ, σε ένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Ευρώπης, με συμβόλαιο έως το καλοκαίρι του 2031.
Η συμφωνία προβλέπει, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, 26 εκατομμύρια ευρώ ως εγγυημένο τίμημα και ακόμη 6 εκατομμύρια σε μπόνους. Εφόσον ενεργοποιηθούν όλες οι πρόσθετες προβλέψεις, το συνολικό πακέτο θα φτάσει τα 32 εκατομμύρια ευρώ, καθιστώντας τη μεταγραφή τη μεγαλύτερη πώληση στην ιστορία του ΠΑΟΚ.
Κανονικά, αυτή θα έπρεπε να είναι μια στιγμή διπλής υπερηφάνειας: για έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή που ανοίγει τα φτερά του στο υψηλότερο επίπεδο και για έναν ελληνικό σύλλογο που τον ανακάλυψε, τον ανέδειξε και τον παρέδωσε έτοιμο στη μεγάλη ευρωπαϊκή σκηνή.
Αντί γι’ αυτό, η αποχώρησή του άνοιξε βαθιά πληγή στο εσωτερικό του ΠΑΟΚ. Μερίδα οργανωμένων οπαδών συγκεντρώθηκε στην Τούμπα, προχώρησε σε κατάληψη των γραφείων της ΠΑΕ και ζήτησε απευθείας επικοινωνία με τον Ιβάν Σαββίδη. Η αντίδραση δεν αφορούσε μόνο την πώληση, αλλά και το χρονικό σημείο στο οποίο έγινε, σε μια δύσκολη αγωνιστική περίοδο για την ομάδα.
Το συναίσθημα είναι κατανοητό. Η προσπάθεια, όμως, να κρατηθεί ένας σπάνιος ποδοσφαιριστής με κάθε κόστος μπορεί τελικά να αδικήσει και τον ίδιο και τον σύλλογο που τον δημιούργησε.
Η πρόβλεψη που επιβεβαιώθηκε
Στις 31 Ιουλίου, πριν ακόμη γίνει γνωστή η εξέλιξη, ο Γιώργος Πύργαρης είχε γράψει ότι ο Κωνσταντέλιας είναι ποδοσφαιριστής για τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης.
Δεν στάθηκε μόνο στο ταλέντο του. Επισήμανε κάτι που γίνεται ολοένα πιο καθαρό σε κάθε μεγάλη εμφάνιση του 23χρονου μεσοεπιθετικού: όσα για τους περισσότερους παίκτες μοιάζουν δύσκολα, εκείνος έχει την ικανότητα να τα κάνει να φαίνονται απλά.
Η ντρίμπλα του δεν είναι επίδειξη χωρίς σκοπό. Η πρώτη επαφή, η αλλαγή κατεύθυνσης, η αντίληψη του χώρου και η δυνατότητα να δημιουργεί φάση εκεί όπου δεν φαίνεται να υπάρχει τίποτα, είναι στοιχεία που ξεπερνούν τα όρια του ελληνικού πρωταθλήματος.
«Τέτοιοι παίκτες δεν πρέπει να θάβονται σε μικρές χώρες», είχε γράψει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Πύργαρης, υποστηρίζοντας ότι ο Κωνσταντέλιας πρέπει κάποια στιγμή να δοκιμαστεί στο κορυφαίο επίπεδο και ο ΠΑΟΚ να αποζημιωθεί ανάλογα.
Λίγες ημέρες αργότερα, αυτό ακριβώς συνέβη.
Ο πόνος της αποχώρησης και η παγίδα της εσωστρέφειας
Για τον φίλαθλο, ο Κωνσταντέλιας δεν ήταν απλώς ένας ακόμη πολύτιμος παίκτης. Ήταν το παιδί της εξέδρας, το πρόσωπο με το οποίο ταυτιζόταν η ομάδα και η απόδειξη ότι ο ΠΑΟΚ μπορεί να παράγει ποδόσφαιρο και όχι μόνο να αγοράζει έτοιμες λύσεις.
Γι’ αυτό και η οργή έχει εξήγηση. Δεν μπορεί, όμως, να αποτελεί ολόκληρη τη στρατηγική ενός μεγάλου συλλόγου.
Καμία ελληνική ομάδα δεν μπορεί να υποσχεθεί ότι θα κρατά για πάντα κάθε ποδοσφαιριστή που ξεπερνά τα όρια του πρωταθλήματος. Μπορεί, όμως, να απαιτεί το σωστό τίμημα, να επιλέγει την κατάλληλη στιγμή και κυρίως να επενδύει με σχέδιο τα χρήματα που εισπράττει.
Εκεί βρίσκεται πλέον και η πραγματική ευθύνη της διοίκησης του ΠΑΟΚ. Όχι στο να απολογείται επειδή ένας δικός της παίκτης απέκτησε αξία δεκάδων εκατομμυρίων, αλλά στο να αποδείξει ότι το τίμημα της μεταγραφής δεν θα χαθεί σε αποσπασματικές κινήσεις, πρόχειρες επιλογές και μεταγραφές πανικού.
Τα χρήματα του Κωνσταντέλια μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια νέα, ανταγωνιστική ομάδα. Δεν αρκεί να μπουν στο ταμείο. Πρέπει να επιστρέψουν στο γήπεδο, στις ακαδημίες, στο δίκτυο ανίχνευσης ταλέντων και σε παίκτες που θα ανεβάσουν ξανά το αγωνιστικό επίπεδο του συλλόγου.
Αν αυτό δεν συμβεί, η δυσπιστία των οπαδών θα δικαιωθεί. Αν όμως η συμφωνία μετατραπεί σε ποδοσφαιρικό κεφάλαιο, τότε η πώληση δεν θα είναι αποδυνάμωση αλλά απόδειξη ωριμότητας.
Ο ΠΑΟΚ έχει λόγο να καμαρώνει
Ο Κωνσταντέλιας δεν είναι ένα τυχαίο μεταγραφικό λαχείο. Αποτελεί μέρος μιας παραγωγικής διαδικασίας που έχει ήδη δώσει στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο παίκτες όπως ο Χρήστος Τζόλης και ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης.
Αυτή είναι η μεγάλη νίκη του ΠΑΟΚ: ότι μπορεί να αναγνωρίζει, να εκπαιδεύει και να εξελίσσει ποδοσφαιριστές με διεθνή προοπτική. Η μεταγραφή ενός τέτοιου παιδιού δεν ακυρώνει τη δουλειά του συλλόγου. Την επιβεβαιώνει με τον πιο ηχηρό τρόπο.
Η Ντόρτμουντ είναι πλέον η επόμενη δοκιμασία. Ο ανταγωνισμός θα είναι σκληρότερος, οι απαιτήσεις μεγαλύτερες και η καθημερινή πίεση ασύγκριτη με εκείνη του ελληνικού πρωταθλήματος. Ο Κωνσταντέλιας δεν έχει φτάσει ακόμη στο τέλος της διαδρομής. Τώρα αρχίζει η δυσκολότερη και σημαντικότερη φάση της.
Ο Γιώργος Πύργαρης εκτιμά ότι το ταβάνι του βρίσκεται ακόμη ψηλότερα, ακόμη και στις απόλυτα κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Αυτό θα κριθεί στο γήπεδο. Το βέβαιο είναι ότι ο Έλληνας διεθνής διαθέτει πλέον την ευκαιρία να αποδείξει την αξία του μπροστά σε ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό.
Δικό μας παιδί, σε όποια φανέλα κι αν παίζει
Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει συχνά την κακή συνήθεια να αντιμετωπίζει την επιτυχία ενός αντιπάλου ως απώλεια. Να μετρά την αξία ενός παίκτη μόνο μέσα από το χρώμα της φανέλας του και να ξεχνά ότι, όταν ένας Έλληνας φτάνει στο κορυφαίο επίπεδο, το κέρδος ξεπερνά τα όρια ενός συλλόγου.
Ο Κωνσταντέλιας ήταν παιδί του ΠΑΟΚ και παραμένει παιδί του ΠΑΟΚ. Ταυτόχρονα, όμως, είναι πλέον ένας Έλληνας ποδοσφαιριστής που καλείται να εκπροσωπήσει ολόκληρο το ποδόσφαιρο της χώρας σε μια από τις πιο απαιτητικές σκηνές της Ευρώπης.
Οι φίλοι του ΠΑΟΚ έχουν κάθε δικαίωμα να πονάνε για την αποχώρησή του και να απαιτούν εξηγήσεις για τον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας. Έχουν, όμως, και κάθε λόγο να είναι περήφανοι. Το παιδί που μεγάλωσε στην Τούμπα δεν εγκαταλείπει την ιστορία του. Την παίρνει μαζί του στη Γερμανία.
Το καλύτερο αντίο, λοιπόν, δεν είναι η εσωστρέφεια. Είναι μια καθαρή απαίτηση προς τη διοίκηση να αξιοποιήσει κάθε ευρώ για το μέλλον του ΠΑΟΚ και μια μεγάλη ευχή προς τον ίδιο τον ποδοσφαιριστή:
Καλή τύχη, Γιάννη Κωνσταντέλια. Το επόμενο κεφάλαιο μόλις άρχισε.