Αυτό που επιχειρήθηκε στο Κοινοτικό Συμβούλιο Βαθέος Αυλίδας δεν ήταν μια απλή υπηρεσιακή αστοχία.
Ήταν μια ωμή θεσμική εκτροπή.
Η συζήτηση αφορούσε αποκλειστικά τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για τις κατεδαφίσεις των κτιρίων του παλαιού τσιμεντάδικου της ΑΓΕΤ Ηρακλής.
Και όμως, μέσα σε ένα πολυσέλιδο εισηγητικό κείμενο, η Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Χαλκιδέων επιχείρησε να κρύψει μια παράγραφο που δεν είχε καμία σχέση με τις κατεδαφίσεις.
Μια παράγραφο που άνοιγε διάπλατα τον δρόμο για εγκαταστάσεις logistics και βιομηχανικό πάρκο μικρής και μέσης όχλησης.
Δηλαδή για τις χρήσεις που εδώ και χρόνια επιδιώκονται στην περιοχή και συνδέονται ευθέως με σχεδιασμούς για διαχείριση απορριμμάτων.
Δεν επρόκειτο για διευκρίνιση.
Δεν επρόκειτο για τεχνική παρατήρηση.
Ήταν απόπειρα να εξασφαλιστεί πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση στα ψιλά γράμματα μιας άσχετης εισήγησης.
Ακόμη χειρότερα, η υπηρεσία τόλμησε να αποφανθεί ποια χρήση είναι δήθεν «βέλτιστη» και «ωφέλιμη για τον τόπο».
Με ποια αρμοδιότητα;
Με ποια εντολή;
Και για λογαριασμό ποιου;
Από πότε οι υπηρεσιακοί παράγοντες χαράσσουν αναπτυξιακή πολιτική και αποφασίζουν τι συμφέρει μια ολόκληρη περιοχή;
Από πότε υποκαθιστούν το Δημοτικό Συμβούλιο, την τοπική κοινωνία και τα εκλεγμένα όργανα;
Και κυρίως, από πότε εισηγούνται θετικά για χρήσεις που δεν αποτελούσαν αντικείμενο της συγκεκριμένης μελέτης και δεν είχαν τεθεί επισήμως προς κρίση;
Η επίκληση μάλιστα δήθεν «θεσμικού κενού» για τις χρήσεις γης προκαλεί ακόμη μεγαλύτερα ερωτήματα.
Γιατί το υποτιθέμενο κενό έπρεπε να καλυφθεί ακριβώς με τις χρήσεις που εξυπηρετούν τους σχεδιασμούς της ΑΓΕΤ;
Γιατί όχι με χρήσεις που υπηρετούν την υγεία, το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων;
Γιατί η υπηρεσία έσπευσε να στρώσει το χαλί πριν καν υπάρξει επίσημο αίτημα;
Ποιος έδωσε την κατεύθυνση;
Ποιος συνέταξε τη συγκεκριμένη παράγραφο;
Ποιος τη γνώριζε;
Ποιος την ενέκρινε;
Και ποιος πίστεψε ότι θα περάσει απαρατήρητη;
Η απόπειρα απέτυχε.
Η αρχική διάθεση να εγκριθεί η μελέτη ανατράπηκε και η συζήτηση αναβλήθηκε, ώστε να δοθούν εξηγήσεις.
Όμως η αναβολή δεν κλείνει το θέμα.
Το ανοίγει.
Η δημοτική αρχή είναι πλέον βαρύτατα εκτεθειμένη.
Οφείλει να απαντήσει αν γνώριζε το περιεχόμενο της εισήγησης, αν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε συνεννόηση με την εταιρεία και αν η Υπηρεσία Δόμησης ενήργησε αυτοβούλως ή εκτέλεσε πολιτική εντολή.
Δεν αρκούν γενικόλογες διαψεύσεις.
Δεν αρκούν υπεκφυγές.
Δεν αρκεί η γνωστή τακτική της σιωπής.
Απαιτείται πλήρης δημοσιοποίηση όλων των σχετικών εγγράφων, της υπηρεσιακής αλληλογραφίας και κάθε επικοινωνίας που αφορά τις μελλοντικές χρήσεις του χώρου.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για μια τυπική διοικητική διαδικασία.
Μιλάμε για το μέλλον της Αυλίδας.
Μιλάμε για την υγεία και τη ζωή των κατοίκων.
Μιλάμε για μια περιοχή που δεν μπορεί να μετατραπεί σε χώρο εξυπηρέτησης επιχειρηματικών σχεδίων πίσω από κλειστές πόρτες.
Το σχέδιο να περάσουν όλα από την πίσω πόρτα αποκαλύφθηκε.
Τώρα είναι η ώρα των απαντήσεων.
Και αυτή τη φορά, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κρυφτεί.